Αντίθετοι στο δανεισμό συγκεκριμένων αρχαιολογικών εκθεμάτων που φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου προς το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης εκφράζουν αρχαιολόγοι του τοπικού παραρτήματος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων.

Μιλώντας στον sky ο αρχαιολόγος Νίκος Χριστοδουλίδης τόνισε ότι η ένστασή τους έχει να κάνει με τη μεταφορά και το δανεισμό κυρίως των δύο εκθεμάτων που αποτελούν και το σήμα κατατεθέν του Αρχαιολογικού Μουσείου της Ρόδου, η μαρμάρινη κεφαλή του Απόλλων-Ήλιου και το αγαλματίδιο της λουόμενης Αφροδίτης.

Σύμφωνα με τον κ. Χριστοδουλίδη, τα δύο εμβληματικά εκθέματα θα πρέπει να είναι αμετακίνητα στο χώρο και όχι να περιφέρονται –όπως είπε- ενώ επιπλέον η περίοδος για την οποία ζητούνται είναι από το Σεπτέμβρη, κάτι που θα μειώσει αισθητά τα έσοδα από την επισκεψιμότητα στο Μουσείο της Ρόδου.

ΤΑ ΔΥΟ ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΑ ΕΚΘΕΜΑΤΑ

Η Κεφαλή Ηλίου

Είναι έντυπωσιακό έργο της ελληνιστικής περιόδου, που ξεχωρίζει για τη δύναμη της έκφρασης και την καλαισθησία του. Πρόκειται για κολοσσικού μεγέθους κεφαλή, που απεικονίζει το θεό Ήλιο, το θεό της Ρόδου. Η ταύτισή του γίνεται χάρη στις οπές, που διακρίνονται στα μαλλιά του και χρησίμευαν για την ένθεση των μεταλλικών ακτίνων. Η έντονη στροφή του κεφαλιού, το μισάνοιχτο στόμα, οι ανάγλυφοι πλόκαμοι και τα σαρκώδη χαρακτηριστικά το καθιστούν αντιπροσωπευτικό δείγμα του ροδιακού μπαρόκ, που χρονολογείται στα μέσα του 2ου αι. π.Χ. Η εκφραστικότητα του προσώπου διακατέχεται από πάθος και ένταση. Ο θεός θα παριστανόταν γεμάτος ορμή και πάθος πάνω σε άρμα, στοιχείο που δικαιολογεί τα μαλλιά που ανεμίζουν. Ο τόρμος στην πίσω όψη της κεφαλής υποδηλώνει, σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, τη συμπλήρωση του λίθου με κονίαμα, ενώ σύμφωνα με άλλους (Νeumann) δείχνει ότι το γλυπτό προέρχεται από κάποιο οικοδόμημα, πιθανώς από αέτωμα.
Η Αφροδίτη της Ρόδου

H Αφροδίτη της Ρόδου είναι μαρμάρινο άγαλμα που παριστάνει τη θεά Αφροδίτη γυμνή. Για τις αναλογίες και την πλαστικότητά του σήμερα θεωρείται ως ένα από τα χαρακτηριστικά προσδιοριστικά στοιχεία (σήματα) της νήσου Ρόδου.
Η Αφροδίτη παρίσταται ημιγονατιστή, μετά την ανάδυσή της από τη θάλασσα, σε ανάλαφρη πλάγια κάμψη με στροφή του κορμού της προς τα δεξιά να ξεπλέκει με τα δύο της χέρια, από το νερό, τα μαλλιά της. Το άγαλμα αυτό έχει ύψος 49 εκατοστά, χρονολογείται από τον 1ο αιώνα π.Χ. και το μάρμαρο από το οποίο κατασκευάστηκε είναι από την Πάρο.
Το άγαλμα εκτίθεται σήμερα εντός προστατευτικού κρυστάλλινου κλωβού στο αρχαιολογικό μουσείο, εντός της μεσαιωνικής πόλης, της Ρόδου.

 447 total views,  4 views today