Έφυγε από τη ζωή στην Αθήνα όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια ο επιχειρηματίας πρώην πρόεδρος της ΔΑΝΕ  Νώντας Σολούνιας.

Είχε διατελέσει πρόεδρος της Ολυμπιακής Αεροπορίας, Γενικός Γραμματέας του ΕΟΤ, πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Ρόδου,  ενώ μαζί με τον θείο του Ερρίκο, είχαν κάνει πρωτοποριακές επενδύσεις στο νησί μας.

Όμως το όνομα του συνδέθηκε με την ιστορία και την κατάρρευση της ΔΑΝΕ. Από τότε ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για τον επιχειρηματία που δεν κατάγονταν από τη Ρόδο αλλά είχε κάνει επενδύσεις στον τουρισμό.

Διοίκησε τη ΔΑΝΕ  που ίδρυσε μαζί με άλλους επιχειρηματίες το 1979 για περισσότερο από δέκα χρόνια και κατηγορήθηκε όσο κανείς άλλος.

Έχασε τη θέση του πήγε φυλακή  και έχασε όλα τα περιουσιακά του στοιχεία

Έχοντας χάσει τα πάντα ζούσε στην Αθήνα έχοντας επικοινωνία με ελάχιστους ανθρώπους. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών.

Δεν ήταν από τη Ρόδο αλλά είχε επενδύσει σε αυτή

Η οικογένεια του ήρθε από τη Σάμο το 1947 όταν ο ίδιος και η αδελφή του Ελένη ήταν μικρά παιδιά. Ο πατέρας του ήταν ο Σπύρος, και είχε αδελφό τον Δημήτρη και τον Ερρίκο ο οποίος ήταν γνωστός ως Ροίκος, εξ ου και η στοά Ροίκου στο κέντρο της πόλης της Ρόδου.

Στη Σάμο δραστηριοποιείτο σε ελαιοτριβεία, στην οινοποιία και την παγοποιία. Τα τρία αδέλφια, όταν έγινε η απελευθέρωση της Δωδεκανήσου, άρπαξαν την ευκαιρία της πώλησης των Αλευρόμυλων από τον Ιταλό ιδιοκτήτη τους και μετακόμισαν στη Ρόδο.

Θα θυμάστε ότι και οι Αλευρόμυλοι, λόγω υποθήκης τους, ενεπλάκησαν στις «ορέξεις» των διαφόρων «καλοπροαίρετων» δανειστών, το τελευταίο διάστημα της θητείας του ως προέδρου.

Η επιχείρηση των Αλευρόμυλων αναπτύχθηκε ραγδαία διότι είχε το μονοπώλιο παραγωγής αλεύρων και επί μία 20ετία σχεδόν αποτελούσε τη μεγαλύτερη βιομηχανική επιχείρηση στη Δωδεκάνησο, με δεδομένο ότι είχε το μονοπώλιο στην κάλυψη των αναγκών της Δωδεκανήσου σε παράγωγα του σίτου και των υποπροϊόντων του σίτου που ήταν οι ζωοτροφές.

Ανέπτυξε κι άλλες δραστηριότητες όμως και μάλιστα σε διαφορετικούς τομείς.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1965-75 επεξέτεινε τη δραστηριότητά της και εκτός Δωδεκανήσου σε Χίο, Μυτιλήνη, ακόμη και στην Κύπρο.

Παράλληλα οι αδελφοί Σολούνια ίδρυσαν συναφή βιομηχανία παραγωγής ζυμαρικών τα περίφημα, ανά την Ελλάδα, μακαρόνια “ROSOL”, με τα αρχικά της επωνυμίας να προέρχονται από το όνομα Ροίκος Σολούνιας, που υπήρξε και ο διευθύνων σύμβουλος αυτής της εταιρίας. Δυστυχώς επήλθε ο θάνατος του Ροίκου, πολύ νωρίς στα 55 του.

Προτού πεθάνει είχε ξεκινήσει βιομηχανία παραγωγής ηλεκτροκινητήρων στην Αθήνα. Αυτή η επέκταση, ενδεχομένως λόγω του μεγάλου ανταγωνισμού, να υπήρξε μία από τις αιτίες για την απώλεια κερδών αφού κεφάλαια μεταφέρθηκαν από τη Ρόδο για τον εκσυγχρονισμό της, χωρίς ωστόσο να επιφέρουν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Το 1965 με 1970 όταν ξεκίνησε η τουριστική ανάπτυξη της Ρόδου ανήγειραν στο κέντρο της πόλης το ξενοδοχείο «Δελφίνι», πάνω από τη στοά Ροίκου. Κι αυτό, ολόκληρο το οικοδόμημα πουλήθηκε.

Η  οικογένεια του

Είχε και μία αδελφή… την Ελένη, η οποία υπήρξε πρωτοπόρος στην ανάπτυξη του τουρισμού της Κρήτης. Οργάνωσε και ίδρυσε το περίφημο Elounda Beach στον Αγιο Νικόλαο της Κρήτης.

Ο ίδιος ο Νώντας από τη στιγμή που πέθανε ο πατέρας του και οι θείοι του και με δεδομένο ότι η αδελφή του δραστηριοποιείτο στην Κρήτη, έχτισε το 1968 το ξενοδοχείο “Rhodes Bay” στην Ιξιά, δυναμικότητας 750 κλινών.

Ο Νώντας ήταν για την εποχή του από τους πλέον μορφωμένους επιχειρηματίες. Γνώριζε άπταιστα τη γαλλική και την αγγλική γλώσσα, απίθανα καλλιεργημένος και είχε επαφές και γνωριμίες ανά τον κόσμο.

Αυτό το ταλέντο ίσως το κληρονόμησε από τον παππού του και από την πλευρά της μητέρας του που ήταν διπλωμάτης καριέρας.

Η Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου

Πολλά χρόνια διετέλεσε και πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Ρόδου.

Το μεγάλο του μεράκι ήταν η ενασχόλησή του με τα κοινά της δεύτερης πατρίδας του γιατί πίστευε στην ανάπτυξή της.
Με τη δραστηριότητά του στις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις αναγνωρίσθηκε από τους συναδέλφους επιχειρηματίες της Ρόδου οι οποίοι επί 15 συνεχή έτη τον εξέλεγαν πρόεδρο της Ένωσης Ξενοδόχων της Ρόδου.

Ήταν αδιαμφισβήτητα, την περίοδο 1970-85 ο μοναδικός με προσβάσεις για την προώθηση των συμφερόντων του κλάδου. Ίσως αυτή η παράμετρος των επιδιώξεών του, για το γενικό καλό, να ήταν μια από τις αιτίες για τις οποίες άρχισε να μην αφιερώνει πια προσωπικά, πολύ χρόνο για τις ατομικές του επιχειρήσεις.

Επίλογος του η ΔΑΝΕ

Ωστόσο ο επιχειρηματικός του επίλογος γράφτηκε με τη ΔΑΝΕ. Την ίδρυσε το 1979 μαζί με άλλους επιχειρηματίες με στόχο να γίνει κάτι διαφορετικό και να έχουν τα Δωδεκάνησα τη δική τους εταιρεία.

Οταν το 1980 παραλάμβανε το πλοίο “Κάμιρος”   που άρχισε δρομολόγια τον Αύγουστο του ίδιου έτους, στη γραμμή της Δωδεκανήσου και μετά το 1982 το “Ιαλυσός” δεν μπορούσε να διανοηθεί αυτό που θα ακολουθούσε. Κανείς άλλωστε τότε.

Από τη στιγμή που αμφισβητήθηκε και  κατηγορήθηκε άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Πήγε φυλακή και ακολούθησαν οι κατασχέσεις όλων των περιουσιακών του στοιχείων. Ακόμη και το σπίτι του στη Ρόδο, το ξενοδοχείο και το ακίνητο των Μύλων.

Ολιγόλογος πάντα αλλά αξιοπρεπής ακόμη και κατά την προσαγωγή του στα δικαστήρια. Δεν αρνούνταν να μιλήσει, δεν αρνούνταν δηλώσεις. Ήθελε να μιλά μόνο όταν υπήρχε λόγος και ουσία σε αυτό που θα έλεγε.

Από εκείνους που στήριξε ελάχιστοι ήταν κοντά του σε όλη την άσχημη εξέλιξη που είχε και  μόνο εκείνοι που πίστευαν στις ιδέες του. Με όλους τους υπολοίπους δεν ήθελε επικοινωνία.