Ψηφίζουμε. Για μας και για τα παιδιά μας. Για την Ελλάδα. Για την κοινωνία. Για τη ζωή μας. Γιατί αυτοί που πρόδωσαν τις ελπίδες ενός λαού θα πρέπει να απομακρυνθούν.

Αυτή είναι η δημοκρατία, αυτή είναι η πεμπτουσία της.

Πέρασαν πέντε σχεδόν χρόνια. Στον τόπο αυτό μια πέτρα πάνω στην άλλη δεν μπήκε γιατί έτσι ήθελαν. Με την λογική να ανατρέξουν στις κομματικές οδηγίες, να πάρουν οδηγίες από το κόμμα, να ρωτήσουν για να εξυπηρετήσουν, να ρωτήσουν για να μην χαλάσουν τις ισορροπίες, έκαναν βήματα πίσω, οπισθοδρομικά, κατέστρεψαν, έβλαψαν, δεν κατάφεραν κάτι. Θα πρέπει να φύγουν.

Για να προχωρήσει ο τόπος, για να φέρουμε πάλι χαμόγελο, για να επιβληθεί η κοινωνική συνοχή και η αλληλεγγύη όπως ο Ελληνας την γνωρίζει και όχι ο Σταλινισμός των συντρόφων – ξεσπασμένων και ουρανοκατέβατα βολεμένων – η εναλλακτική είναι μία, η ευθεία είναι μονόδρομος, ο δρόμος είναι ταχείας κυκλοφορίας και φωτίζει στο τέλος το σήμα με έναν πυρσό, έστω κι αν αυτός έγινε μοντέρνο σήμα illustration.


Ψηφίζουμε, αποφασίζουμε, αλλάζουμε σελίδα, παίρνουμε αποστάσεις και κάνουμε μια πολιτική βουτιά όχι στο κενό αλλά στο Αύριο. Η πρόταση είναι δεδομένη. Είναι η μόνη πρόταση.

Για την απαλλαγή από τους κατσαπλιάδες και τους άρπαγες. Που κλέψανε όνειρα, λεηλάτησαν τη συνείδηση: Χωρίς αιδώ, χωρίς περίσκεψη.

Αδαείς και θρασείς ήλθαν, αμετανόητοι φεύγουν, Κοινωνικά αγενείς και πολιτικά άξεστοι.

Προκάλεσαν τον φόβο, την φρίκη και την απόγνωση. Στο όνομα μιας ανύπαρκτης λαϊκής κυριαρχίας, που αυτοί ως αυτοκράτορες, δήθεν καθοδηγητές ήθελαν να καταδυναστεύουν.

Ολα τα άλλα, εσωκομματικά ή ενδοσκοπικά, είναι για άλλη ώρα: Καλό βόλι!