Η αλλαγή του υπουργού Τουρισμού φαίνεται ότι ήταν προαποφασισμένη από αρκετό καιρό, ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων.

Σήμερα στις 19.30 είναι προγραμματισμένη η τελετή παράδοσης – παραλαβής στο Υπουργείο Τουρισμού, από τον Χάρη Θεοχάρη, στον Βασίλη Κικίλια.

Μια ακόμη αλλαγή, σε ένα Υπουργείο αιχμής, καθώς ο τουρισμός έχει οριζόντια διάχυση στην ελληνική οικονομία και ζωή.

Είθισται, η αλλαγή ενός υπουργού ή υφυπουργού να συμβαίνει, κυρίως, είτε επειδή δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, είτε επειδή χρειαζόταν ένα πιο γρήγορο βήμα, που δεν υπήρχε.

Στην τωρινή περίπτωση, είναι πράγματι έτσι ή συνέβη κάτι που οδήγησε τον πρωθυπουργό στη λήψη αυτής της απόφασης;

Ο τομέας του τουρισμού, που σήκωσε στην πλάτη του μεγάλη ευθύνη την περίοδο της οικονομικής κρίσης, όντας ο μόνος κλάδος που είχε συνεχή ανοδική τάση, με αποκορύφωμα το ρεκόρ του 2019, με 31.348.000 αφίξεις και 18.152.000.000 έσοδα, δέχεται μια ακόμα αλλαγή και μάλιστα σε μια εποχή που αρχίζει να βρίσκει τα πατήματά του, εν μέσω πανδημίας, διότι ο κορονοϊός είναι ακόμα εδώ και με αυτόν θα πορευτούμε.

Ο Χάρης Θεοχάρης, παρέλαβε ουσιαστικά από την Ελενα Κουντουρά, καθώς ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος διετέλεσε υπουργός Τουρισμού από τον Μάιο του 2019, έως και τον Ιούλιο του 2019, δεν μπόρεσε να δείξει έργο, σε τόσο μικρό διάστημα.

Ανέλαβε με τη νέα κυβέρνηση, όντας τεχνοκράτης, να δώσει ένα νέο στίγμα, έναντι μιας υπουργού με κεντροδεξιές καταβολές, που βρέθηκε στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία στη διάρκεια της θητείας της είχε πολλά περισσότερα συν, από πλην, απολαμβάνοντας και την έκρηξη του τουρισμού στη χώρα μας.

Ο Χάρης Θεοχάρης, όπως λέμε στην καθομιλουμένη, ερχόταν «καβάλα στο άλογο», με ένα «σίγουρο» Υπουργείο, καθώς ο τουρισμός έδειχνε ότι θα ακολουθούσε ανοδική πορεία και τα επόμενα χρόνια. Τον Σεπτέμβριο του 2019 έσκασε η πρώτη μεγάλη κρίση, με το «κανόνι» της Thomas Cook και ο Χάρης Θεοχάρης, σε συνεργασία με τους φορείς του τουρισμού (ΣΕΤΕ, ΞΕΕ, ΠΟΞ), μαζί με το Υπουργείο Οικονομικών και το Υπουργείο Εργασίας, κατάφεραν με συγκεκριμένα μέτρα να περιορίσουν τις επιπτώσεις, για εργαζόμενους και επιχειρήσεις.

Και παρά αυτή τη σημαντική κρίση, το 2019 έκλεισε με ρεκόρ σε όλα τα νούμερα. Το 2020 ξεκίνησε για ένα δίμηνο εκρηκτικά, όμως η πανδημία του κορονοϊού ανέτρεψε τις καταστάσεις, διεθνώς και επηρέασε σε τεράστιο βαθμό τη χώρα μας. Η εμπλοκή του υπουργού Τουρισμού, δεν ήταν κυρίαρχο στοιχείο σε αυτές τις συνθήκες, απλά επικουρικό Με συμφωνίες όπως της TUI για 1,5 εκατ. «σίγουρους» τουρίστες, ο Χάρης Θεοχάρης, επιχείρησε να κρατήσει ανοικτό τον τουρισμό, όμως άργησε αρκετά –ίσως όχι μόνο με δική του ευθύνη- να προωθήσει προγράμματα για τον εσωτερικό τουρισμό, όπως το «Τουρισμός για Ολους» και το Voucher για τις επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα να έχουν μικρή απορρόφηση και τα χρήματα να μεταφερθούν φέτος.

Φέτος, λοιπόν, το 2020, ο Χάρης Θεοχάρης, με διακρατικές συμφωνίες, από αρκετά νωρίς, εξασφάλισε ότι σε μεγάλο βαθμό ο τουρισμός θα λειτουργήσει. Και τα μέχρι στιγμής στοιχεία, αυτό δείχνουν, ότι πηγαίνουμε για το πάνω από 50%, έναντι του 2019, διότι με αυτή τη χρονιά γίνονται οι πραγματικές συγκρίσεις. Μάλιστα, υπήρχαν και δηλώσεις για το αισιόδοξο του πράγματος, από τον Χάρη Θεοχάρη, προ ημερών.

Υπάρχει, λοιπόν, διάχυτη η εικόνα, στις τάξεις του τουρισμού, ότι η κατάσταση είναι καλή, καθώς και ο εσωτερικός τουρισμός αποδίδει πολύ και τα προγράμματα έχουν μεγάλη απορρόφηση.

Αρα, θεωρητικά, δεν συνέτρεχε λόγος αλλαγής υπουργού με τη δικαιολογία της ανεπάρκειας ή της έλλειψης αντανακλαστικών, ειδικά φέτος. Κατά συνέπεια, ο λόγος της αλλαγής του υπουργού, έχει περισσότερο χροιά πολιτική, και λιγότερο αποτελεσματικότητας, καθώς και ο ίδιος δεν προερχόταν από τη Νέα Δημοκρατία.

Κάποιοι λένε ότι ο Θεοχάρης «άκουγε» πολύ το «σύστημα» του τουρισμού και ότι ουσιαστικά προωθούσε τις θέσεις του, αντί να εφαρμόζει μια πιο επιτελική – στρατηγική πολιτική, με συγκεκριμένες, νομοθετικές παρεμβάσεις.

Επίσης, ο Χάρης Θεοχάρης έκανε και πολλές αλλαγές σε επιλογές άμεσων συνεργατών, με αποτέλεσμα να χάσει χρόνο κινήσεων.

Ένα ακόμα θέμα, ανεξάρτητο του ιδίου, ήταν και η αλλαγή του υφυπουργού του, από τον Μάνο Κόνσολα στη Σοφία Ζαχαράκη, που όσο και να το κάνουμε, φέρνει κάποιες καθυστερήσεις στο έργο.

Ωστόσο, οι ενδείξεις συγκλίνουν περισσότερο με την πολιτική χροιά της αλλαγής του προσώπου, μια αλλαγή που διαιωνιζόταν, καθώς εδώ και πολλούς μήνες ο Θεοχάρης βρισκόταν επί ξηρού ακμής, με το όνομά του να παίζει σε κάθε ανασχηματισμό – κι αυτό μόνο τυχαίο δεν ήταν. Αρα, μάλλον προαποφασισμένο ήταν, από καιρό μάλιστα.

Ο Βασίλης Κικίλιας έρχεται ως νέο στέλεχος, καθαρά από το κυβερνών κόμμα, όντας με θετική διαχείριση στο επιδημιολογικό, ως υπουργός Υγείας. Δεν είναι τεχνοκράτης, είναι επικοινωνιακός, και έχει τις προοπτικές επί των ημερών του ο τουρισμός να κινηθεί καλύτερα, καθώς η κατάσταση με την πανδημία φαίνεται πώς ελέγχεται και το 2022 σίγουρα θα είναι καλύτερο και ακόμα καλύτερο το 2023, έτος εκλογών.

Ο τουριστικός κλάδος, είναι δεδομένο ότι θα συνεργαστεί με τον νέο υπουργό για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και περιμένουμε τις πρώτες κινήσεις του υπουργού, διότι είναι σαφές ότι θα θελήσει να δώσει το δικό του στίγμα.

Πάντως, ο Τουρισμός δεν αποτελεί πεδίο για πειραματισμούς και πολλές αλλαγές. Η θέση του υπουργού – ίσως και κάθε υπουργού- είναι να αποδεικνύεται καλός μάνατζερ και οι μάνατζερ δεν αλλάζουν κάθε τόσο.

Το «πάλι από την αρχή», το ζούμε για μια ακόμα φορά και σε αυτή τη περίπτωση, πάλι θα λέμε, ότι όλοι στο τέλος θα κριθούν, από το αποτέλεσμα.

 184 total views,  2 views today