Γράφει η Ελένη Καραγιάννη

Αθλήτρια Τριάθλου Απόφ. Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου
και  ΕΠΠΑΙΚ ΑΣΠΑΙΤΕ

Η ενασχόλησή μου με το τρίαθλο ξεκίνησε πριν 10 χρόνια εντελώς συμπτωματικά.  Ο παιδίατρός μας κ. Νίκος Χατζηνικόλας και Πρόεδρος του Συλλόγου Τριάθλου Ρόδου “Απόλλων” με κάλεσε σε αγώνα τριάθλου που διοργανώθηκε για πρώτη φορά στην περιοχή Αφάντου στη Ρόδο και τόπος κατοικίας μου, όχι για να τρέξω αλλά για να βοηθήσω εθελοντικά δίνοντας νερό στους τριαθλητές την ώρα του αγώνα.  Ορμώμενη από την επιθυμία μου ν’ ασχοληθώ με κάποιο δυνατό άθλημα, αποφάσισα να πάρω μέρος στον αγώνα κάνοντας τρίαθλο, οπότε του είπα ότι θα δοκιμάσω να τρέξω και το δέχθηκε θετικά εφόσον ήξερα να κολυμπώ και είχα ποδήλατο.

Φαίνεται αστείο αλλά είναι η αλήθεια.  Ήμουν 32 χρονών περίπου και υπέφερα από ορμονικές διαταραχές λόγω κλιμακτηρίου που προήλθε έπειτα από δύο χειρουργεία καρκίνου ωοθηκών και υποθυρεοειδισμού. Οπότε ήθελα ν ασχοληθώ με ένα δυνατό άθλημα προκειμένου να ισορροπήσω τον οργανισμό μου.  Αποφάσισα να πάρω μέρος στον αγώνα και μάλιστα η ανάγκη για αλλαγή στάσης ζωής ήταν τόσο έντονη που κατάφερα να τερματίσω από την πρώτη φορά. Τερματίζοντας εισέπραξα ένα μεγάλο χειροκρότημα από τους συναθλητές μου που το θυμάμαι ακόμα.  Στη συνέχεια  είδα απίστευτη διαφορά στον οργανισμό μου.

Καταρχήν ένα αίσθημα ευφορίας και ηρεμίας παρόλη την κούραση και την εξάντληση από τον αγώνα.  Μέσα σε 2 εβδομάδες ένιωθα πως η υγεία μου βελτιώθηκε, απέκτησα αντοχές και  το σώμα μου άλλαξε όψη προς το καλύτερο, χωρίς ν’ αλλάξω διατροφικές συνήθειες.  Η ψυχολογία μου ήταν σαφώς καλύτερη εξαιτίας της αλλαγής αυτής και του τερματισμού μου στον αγώνα.  Παράλληλα εκείνη την εποχή ήμουν μάνα παιδιού 7 ετών και φοιτήτρια στη Σχολή Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου.  Εργαζόμενη, φοιτήτρια και στη συνέχεια μονογονέας.  Με το τρίαθλο ένιωσα πως μπορούσα να καταφέρνω περισσότερα πράγματα μέσα στην ημέρα.  Το 24ωρο μου φαινόταν πιο εύκολο να το διαχειριστώ.

Δεν κάπνισα ποτέ, την γυμναστική την αγαπούσα αλλά σε ομάδα ή σε σύλλογο αθλητικό δεν είχα συμμετάσχει ποτέ μέχρι τότε.  Στη συνέχεια αποφάσισα να συνεχίσω το τρίαθλο γιατί διαπίστωσα ότι μου έκανε πολύ καλό στην υγεία και στην ψυχολογία μου.  Κάθε φορά που είχα κάποιο ραντεβού με τον ογκολόγο μου στην Αθήνα, συνδύαζα να πηγαίνω λίγο πριν τους αγώνες ή λίγο μετά για να παίρνω θάρρος και δύναμη, ήθελα να νιώθω καλύτερα.  Η συμμετοχή μου σε αγώνες τριάθλου δεν πρόδωσε ποτέ τις προσδοκίες μου ανεξάρτητα από τους χρόνους τερματισμού.  Υπήρχαν θετικά αποτελέσματα που λειτουργούσαν πολλαπλασιαστικά σε όλες τις δραστηριότητες της καθημερινής μου ενασχόλησης, μεγάλωμα παιδιού, σπίτι, δουλειά αλλά και με την εξεταστική μου στο Πανεπιστήμιο.  ‘Επαιρνα δύναμη παίρνοντας μέρος σε αγώνες κοντά στις ημερομηνίες των εξετάσεων.

Με τους αρκετούς αγώνες που διοργάνωνε εκείνο το διάστημα ο Σύλλογος Τριάθλου Ρόδου Απόλλων, είχα την ευελιξία να συνδυάζω τον αθλητισμό με τους στόχους μου για να πάρω το πτυχίο μου.  Κάνοντας τρίαθλο πρόσεχα διατροφή μου, κατάφερα να ελέγχω τον χρόνο μου και άλλαξα προσέγγιση για τη ζωή.  Η συμμετοχή μου στους αγώνες ήταν περίπου σαν να εκπληρώνω μία προσευχή στο Θεό  ή μία υπόσχεση στον εαυτό μου για καλύτερη ζωή και υγεία.

Στα 10 χρόνια ενασχόλησής μου με το τρίαθλο, συνειδητοποίησα τα εξής: Το τρίαθλο είναι ιδανικό για μεγαλύτερες ηλικίες γιατί στο πέρασμα του χρόνου οι αντοχές αυξάνονται εφόσον αθλούμαστε και βελτιώνεται ο σκελετός με τη σωστή άθληση και διατροφή.  Στα αθλήματα μεγάλων αποστάσεων δεν παίζει ρόλο μόνο η ταχύτητα αλλά και η αντοχή.  Σε αντίθεση με άλλα αθλήματα που μπορεί κάποιος να σταματήσει όταν φθάσει τα 30 ενδεχομένως είναι η ιδανική ηλικία να ξεκινήσει να κάνει τρίαθλο.  Συναντάμε πολλούς αθλητές από διάφορα αθλήματα όταν φθάνουν σε μία ηλικία γύρω στα 30 να σταματάνε θεωρώντας ότι τελείωσε η αγωνιστική τους καριέρα.  Εκεί ακριβώς μπορούν να ξεκινήσουν το τρίαθλο γιατί το τρίαθλο θέλει δύναμη και αντοχή.  Επίσης το τρίαθλο είναι ιδανικό και για τις γυναίκες γιατί είναι ένα αγώνισμα που συνδυάζει μυαλό και δύναμη.

Το τρίαθλο είναι ένα καταπληκτικό άθλημα διότι την ώρα που αγωνίζεσαι έρχεσαι αντιμέτωπος με τη φύση σε όποια εκδοχή της κι αν βρίσκεται εκείνη την ώρα.   Μπορεί να έχει φουρτούνα η θάλασσα, ή να βρέχει και να πρέπει να κάνεις ποδήλατο ή να έχει πολύ ζέστη και να πρέπει να τρέξεις έναν ημιμαραθώνιο μετά από την θάλασσα και το ποδήλατο.  Η διαδικασία του αγώνα σε βάζει σε αγωνιστική διαδικασία για τη ζωή και για την επιβίωση.  Ο τριαθλητής κατά τη διάρκεια του αγώνα θα πρέπει να είναι απόλυτα συγκεντρωμένος.   Αυτή η εναλλαγή αθλημάτων μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα αλλάζει τον τρόπο σκέψης του τριαθλητή.

Οι συνθήκες του αγώνα εξαρτώνται κυρίως των καιρικών συνθηκών γιατί το τρίαθλο λαμβάνει μέρος στη θάλασσα και στους δρόμους και καλύπτονται μεγάλες αποστάσεις.   Συνεπώς ένας άλλος σημαντικός παράγοντας για τη διεξαγωγή του αγώνα είναι η ύπαρξη των εθελοντών.  Οι εθελοντές είναι η ψυχή των τριαθλητών. Χωρίς αυτούς δεν μπορεί να γίνει ο αγώνας.  Υπάρχουν εθελοντές για κάθε περίσταση, για τροφοδοσία, νερό, πρώτες βοήθειες, για επισκευή ποδηλάτου, για εμψύχωση.  Ο οργανισμός του τριαθλητή κατά τη διάρκεια του αγώνα βρίσκεται σε πλήρη λειτουργία  οπότε χρειάζεται την κατάλληλη τροφοδοσία και ενθάρρυνση.  Οι εθελοντές εκεί ακριβώς βοηθάνε ώστε να βρίσκονται αρωγοί στον αγώνα του τριαθλητή, να μπορέσουν να τον βοηθήσουν, να μη χάσει τη διαδρομή του, να τερματίσει, να μείνει ο οργανισμός του σε ισορροπία και φυσικά να τον ενθαρρύνουν.

Ο εθελοντής είναι ένας άλλος ήρωας του αγώνα που χωρίς αυτόν κάθε αγώνας θα ήταν ανέφικτος.

Τέλος να επισημάνω ότι η Ρόδος είναι ιδανική για το άθλημα του τριάθλου, έχουν γίνει σ’ αυτά τα 10 χρόνια πολλοί αγώνες διαφόρων αποστάσεων 50χλμ., 113χλμ., 226χλμ και μικρότεροι.  Θα μπορούσε να λειτουργήσει ως προπονητικός αθλητικός προορισμός τριαθλητών, προσελκύοντας πλήθος κόσμου, αφού το τρίαθλο είναι ένα άθλημα που συνεχώς αναπτύσσεται σε παγκόσμιο επίπεδο και πολλούς αγώνες τριάθλου σε όλη τη Μεσόγειο, τη γειτονιά μας.