Ωδή στη Ρόδο στην ιστορία και τον πολιτισμό της  είναι το νέο  βιβλίο που έγραψε ο πρώην βουλευτής  και νομάρχης του ΠΑΣΟΚ κ. Γιάννης Παρασκευάς.

Είναι το   πόνημα ενός ανθρώπου που διοίκησε τη  Ρόδο μαζί με τα άλλα νησιά  και την γνωρίζει πολύ καλά και τώρα ήρθε η ώρα να την τιμήσει να αναδείξει την ιστορία και μαζί μ αυτή και τους ανθρώπους της. Να στείλει ένα μήνυμα που έχει ιδιαίτερη σημασία ειδικά τώρα που οι εξελίξεις τρέχουν με την ταχύτητα του φωτός. Ένα μήνυμα για τα μαθήματα που όλοι πρέπει να πάρουν από την ιστορία για τους ανθρώπους , για τις αξίες,  για την εξουσία . Για την εξουσία  αυτών που την  «χαίρονται» και αυτών που πρέπει να την υποστούν.

Η  ιστορία που εκτυλίσσεται  στο βιβλίο μας δείχνει και κάτι άλλο. Μας δείχνει τη νέα μάχη που θα διεξαχθεί μεταξύ δύο συστημάτων εξουσίας. Θα συγκρουστούν όπως βλέπουμε από την επικαιρότητα ο κόσμος της βαθιάς συντήρησης.Ο κόσμος του Τραμπ και του Τζόνσον.Του Πούτιν και του Ερντογάν.  Τις διαφορές αλλά και τις ομοιότητες του χθές και του σήμερα που έχουν ως κοινό σημείο αναφοράς την εξουσία και τη δίψα για την κατάκτηση της αποτυπώνει το βιβλίο.

Η παρουσίαση του βιβλίου που φέρει τον τίτλο “Τληπόλεμος, Ροδίων Αρχηγέτης” έγινε απόψε  στο καφέ RODA.

Η καφετέρια κατακλύστηκε από εκπροσώπους της πολιτικής της αυτοδιοίκησης επιχειρηματίες ξενοδόχους στελεχών του Κινήματος Αλλαγής  και πολλών πολιτών που θέλησαν να ακούσουν τις ομιλίες για το νέο πόνημα του κ. Παρασκευά.

Στην παρουσίαση του βιβλίου το παρόν έδωσαν ο δήμαρχος Ρόδου κ. Αντώνης Καμπουράκης , οι αντιδήμαρχοι Στράτος Καρίκης Κώστας Ταρασλιάς, Γιάννης Καμπούρης, ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου κ. Μιχάλης Σοκορέλος, οι αντιπεριφερειάρχες κ. Χρήστος Ευστρατίου Γιάννης Φλεβάρης,   ο πρόεδρος της ΔΕΡΜ ΑΕ κ. Γιάννης Ιατρίδης, ο κ. Δώρος Κωνσταντίνου,ο επικεφαλής της παράταξης Ρόδος Αξιών κ. Δημήτρης Κρητικός, o διοικητής του Νοσοκομείου Ρόδου κ. Γρηγόρης Ρουμάνης, ο διευθυντής της ΔΕΥΑΡ κ. Γ Υψηλάντης,   η γραμματέας Νησιωτικής Πολιτικής κ. Λίτσα Φτακλάκη ο, το μέλος της ΚΕ του ΚΙΝΑΛ κ . Β Καλοπήτας, ο κ. Μηνάς Νικολάου,  η κ. Ντίνα Μαχαιρίδου , η κ. Λη Μηναίδου, η κ. Τάση Χατζημάρκου η εκπρόσωπος τύπου του συλλόγου καταστηματαρχών επιχειρηματιών της Μεσαιωνικής Πόλης κ. Μαρία Αγγέλου  οι πρώην βουλευτές  του ΚΙΝΑΛ και του ΠΑΣΟΚ κκ. Βασίλης Χρύσης Νίκος Ζωίδης, οι ξενοδόχοι κκ  Κ Κωνσταντινίδης και Γ. Παπαβασιλείου ο κ. Σάββας Διακοσταματίου ο κ. Μανώλης Σαββής  και πολλοί άλλοι.

Για το βιβλίο μίλησαν ο πρώην  ο πρώην Υπουργός Πολιτισμού, Παύλος Γερουλάνος, ο συγγραφέας και δικηγόρος, Κωνσταντίνος Μαμέλης ο  συγγραφέας, Νικόλαος Νικολάου o πρόεδρος του τμήματος Δωδεκανήσου του ΤΕΕ κ. Αντ. Γιαννικουρής και ο πρόξενος της Ιταλίας κ. Ν Φαρμακίδης.

Χαιρετισμούς απηύθυναν  ο δήμαρχος Ρόδου κ. Αντώνης Καμπουράκης και  Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ρόδου  κ. Κύριλλος. Την εκδήλωση συντόνισε η προϊσταμένη του Διεθνούς Κέντρου Λογοτεχνών και Μεταφραστών κ. Νάνσυ Τρυποσκούφη.

Τους λόγους που τον ώθησαν να γράψει το βιβλίο περιέγραψε στο ακροατήριο του ο  συγγραφέας με το μοναδικό του τρόπο.

Από το καταστάλαγμα του λόγου καταλαβαίνει κανείς την αγάπη για τον τόπο τον ευλογημένο όπως τον αποκάλεσε .

Νησί θεοπροστάτευτο και ευλογημένο

«Πολλοί θα αναρωτιέστε πως και γιατί ο Γιάννης ο Παρασκευας, αυτόν τον Παρασκευα που κάποιοι ίσως τον λίγο τον γνωρίζουν, άλλοι που νομίζουν ότι τον ξέρουν και κάποιοι άλλοι που γνώμη για αυτόν σχημάτισαν, από από αυτά που στους γύρω καφενέδες άκουγαν, πήρε την απόφαση με τον Τληπόλεμο των Ροδίων Αρχηγέτη, να ασχοληθεί.Με την μηχανή μου περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της πόλης μας και σπιθαμή προς σπιθαμή γνωρίζοντας καλά το νησί μας, ασμένως αποδέχτηκα, πως νησί άλλο δεν υπάρχει σαν αυτό,  νησί θεοπροστάτευτο και ευλογημένο.Τον χρόνο, τον τόπο και τους γονείς του κανείς δεν γνωρίζει της γέννησης του τη στιγμή, της ύπαρξης μας η στιγμή σε ποιους συμπαντικούς νόμους υπακούει, των ανθρώπων η λογική απάντηση να δώσει δεν μπορεί.Της απροσδιοριστίας αυτής το δώρο που μου χαρίστηκε, χρέος θεώρησα πως ήταν και είναι,μέσα στων δυνατοτήτων μου το μέτρο να το ανταποδώσω.Αυτό που με δομικά υλικά τις λέξεις κτίστηκε, λέξη την λέξη, φράση τη φράση, το βιβλίο που στα χέρια σας κρατάτε η θα κρατήσετε, προσφοράς θυμίαμα το λογιάζω, για την τύχη την προσωπική μου, που για μένα η Ειμαρμενη καθόρισε», τόνισε ο κ. Παρασκευάς.

Αντιλαμβανόμαστε όλοι σε ποια χώματα πατάμε;

Ο συγγραφέας πολλές φορές αναφέρθηκε στην αξία που έχει η Ρόδος. Αξία που συχνά όλοι μας ξεχνάμε.

«Γέννημα και θρέμμα νησιού θεοπροστάτευτου με έκανε, το δικαίωμα μου πρόσφερε τα χώματα τα ίδια να πατώ με αυτά που τόσοι ήρωες, Θεοι και ημίθεοι,, σοφοί και γόητες, στρατηγοί και Βασιλιάδες, ποιητές και φιλόσοφοι, ζωγράφοι και γλύπτες, σκαπανείς της επιστήμης και του πνεύματος, των πατημάτων τα χνάρια τους ανεξίτηλα άφησαν.Θρέμμα και γέννημα νησιού που τα χώματα του,ποτισμένα με το αίμα χιλιάδων ηρώων είναι,πολλές φορές το σκέπτομαι και μόνος μου μονολογώντας αναμασώ την ίδια και την ίδια σκέψη, το πως δεν αντιλαμβανόμαστε, σε ποια χώματα τα βήματα μας  σέρνουμε και πως, εις βάρος τους ασχημονούμε.Θυμίαμα ανταπόδοσης αυτό το μικρό πόνημα είναι, της ευεργεσίας που μοίρες, θεοί και Ειμαρμένη  μου πρόσφεραν και τα χρόνια τα λίγα της ζήσης μου,σε αυτόν τον τόπο προσδιόρισαν να κατελύσω.

Μεγάλος των μύθων το πλήθος,που στόματα χιλιάδων ανθρώπων διηγήθηκαν και που σε μας έφτασαν,με το αποτύπωμα της γραφίδας ιστορικών, περιηγητών,επιστημόνων, φιλοσόφων, τραγικών και ποιητών.Μύθοι που του νησιού την ομορφιά κανακεύουν, της φύσης το τεκτονικό δημιούργημα εξυμνούν, ερωμένη  των θεών το νησί μας αναγορεύουν, στο ποιοι, πότε και πώς,στο νησί  κατοίκησαν περιγράφουν, το ποιοι θεοί προστάτες του ήθελαν να είναι και πώς και για λόγους ποιους, της διαμάχης τους μήλον της έριδος γινόταν.Στον Όλυμπο να ξαποστάσει ο Απόλλωνας, του ήλιου ο θεός έφτασε, στου ημερήσιου ταξιδιού του το τέλος, τα μούτρα τους από ντροπή, οι Θεοι οι μεγάλοι κατέβασαν, την κουταμάρα τους ξανά αξιολόγησαν, στο μοίρασμα που μεταξύ τους έκαναν, τον Θεό Απόλλωνα ξέχασαν.Χίλια συγνώμη στον Απόλλωνα είπαν, με την βιασύνη που είχαμε τα υπάρχοντα του σύμπαντος να μοιράσουμε, στον κλήρο να σε βάλουμε ξεχάσαμε.Καλά να είστε τους είπε, κλήρο άλλο να βάλουμε δεν θέλω, ένα μόνο σας ζητώ και αντίρρηση δεν θέλω, το νησί που από τα σπλάχνα της θάλασσας θα αναδυθεί, καταδικό μου θέλω να είναι.Πως άρνηση στο αίτημα του  Ηλιου του Θεού,οι άλλοι να προβάλουν, δικό σου είναι Απόλλωνα του αποκρίθηκαν και χαμόγελο ικανοποίησης τα πρόσωπα τους κάλυψε» είπε.

Η ιστορία μας

Αναφερόμενος στην ιστορία της Ρόδου είπε:

«Την Ρόδο παντρεύτηκε, κόρη του Ποσειδώνα και της Αλίαςκαι του νησιού γεννήτορες τα δικά της παιδιά είναι, παιδια του Κέρκαφου, δικά της εγγόνια, ο Λίνδος, ο Ιάλυσος και ο Κάμειρος.Των Δωριέων την κάθοδο μύθοι πολλοί την καλύπτουν, στον ΤΛΗΠΟΛΕΜΟ θα μείνουμε,« Τληπόλεμος δ Ηρακλείδης, ηυστε μέγας εκ Ρόδου εννέα νήας άγεν Ροδίων αγερώχων», έτσι ο Όμηρος τον μνημονεύει και στην μνήμη εκατομυρίων ανθρώπων καταγράφηκε.Γενάρχης και ΑΡΧΗΓΕΤΗΣ , το νησί στα τρία το μοίρασε και τις δομές διακυβέρνησης τις πρώτες αυτός καθόρισε.Σε μια δεύτερη κρίση της Ομήρειας αναφοράς αν προβούμε, σε ένα συμπέρασμα αναγκασμένοι είμαστε να καταλήξουμε.

Περιοχές και βασιλιάδες που με την δύναμη τους, την παρουσία τους στις εξελίξεις τις Ελλαδικές έντονη έκαναν, αυτούς ο Όμηρος μνημόνευσε.Το νησί μας, σε αυτή την κατηγορία ο Όμηρος θεώρησε πως ανήκε και στην άποψη του πιστός,πως τα θαυμαστά και μεγάλα,ποιήματα και τραγούδια γίνονται, γνώση και τροφή των γενεών των επόμενων, τα μεγάλα και θαυμαστά του νησιού μας, στο έργο του το Επικό κατάγραψε.Λίγες θαρώ πως δεν είναι οι αιτίες και αφορμές, που η καρδιά και η ψυχή μας ευφραίνεται γιατί σε αυτά τα χώματα, ζούμε και αναπνέουμε.Το πόνημα που στα χέρια σας κρατάτε ή θα κρατήσετε, ιστορία δεν είναι, μύθος δεν είναι, μελέτη δεν είναι, με τους όρους που κάποιοι τα γραφτά  κατατάσσουν,  ίσως μυθοπλασία μπορεί να ονοματισθεί.Στις γραμμές του πολλά θα δείτε, τον Τληπόλεμο, την Πολυξώ, τον Βούτα, την Ελένη, τον Μενέλαο, τον Αγαμέμνονα, τον μισοδικό μας Αλθαιμένη, τον πατέρα του τον Κατρέα, την Καφειρα την τροφό του Ποσειδώνα, τον Αχιλλέα, τον Πάτροκλο , του Τληπόλεμου τον φονευτή τον Σαρπηδόνα, της Καρίας τον Βασιλια και του Δία γιό, την Ιφιγένεια και την Κασσανδρα και ήρωες δεύτερους και τρίτους, με έναν όμως ξεχωριστο, τον Ιάσωνα που στον Άδη ο Τληπόλεμος ζωντανό τον πήγε και Δαντική περιήγηση του πρόσφερε»

Ο τρωικός πόλεμος και η Ρόδος

Όσο για το ρόλο της Ρόδου στον Τρωικό πόλεμο τόνισε:

«Κομβικός του νησιού μας ο ρόλος, στου Τρωικού πολέμου την ιστορία, του Κατρέα ο θάνατος, τον Μενέλαο στην Κρήτη οδήγησε,μόνη στην Σπάρτη ο Πάρις την Ελένη βρήκε και ο πρώτος βασιλιάς που τις πύλες του Άδη διάβηκε στα χώματα της Τροίας ο Τληπόλεμος ο δικός μας ήταν. Των ηρώων τους χαρακτήρες, λίγο πολύ το θυμικό το δικό μουτους έπλασε και για αυτό αν κάτι κάποιουςξενίσει, συγνώμη  ζητώ, στα ήθη και την εποχή, ιδιαίτερη έκανα για αυτό, προσπάθεια να μείνω, « των ανδρών ηρώων θειον γένος να αναδείξω» και αυτά που διαχρονικά, αγωνίες, πάθη,ελαττώματα και προτερήματα, που το γένος το ανθρώπινο βασανίζουν, έστω και λίγο, έστω επιδερμικά, να ιχνηλατησω.Σε ηνίοχο της ζωής μας τον θάνατο αναγορεύω, στην ανειρήνευτη πάλη του θανάτου με την ζωή υποκλίνομαι, στην πάλη χωρίς νικητή της λογικής και του θυμικού την αδυναμία μου απάντηση να δώσω καταθέτω, της εξουσίας την οίηση απαρνιέμαι, που όμως σαν σύμφυτη την αποδέχομαι, στην ομορφιά την γυναικεία υποκλίνομαι, το συνταίριασμα γυναικείας εξυπνάδας και ομορφιάς το σκιάζομαι,στη γυναίκα το συνταιριασμα αυτό, αυτό της θάλασσας της μανιασμένης ξεπερνά, στης Ειμαρμένης τα θέλω και στων Συμπαντικών νόμων, την δική μου αδυναμία για την όποια ερμηνεία καταθέτω,στου Θεομορφισμού και ανθρωπομορφισμου ανθρώπινες τάσεις, απλός εφαψίας γίνομαι, όπλο δικό μου αντιπαλεψης τους,η βουλησιαρχία που ο θεός μας χάρισε.Τον ρόλο του ιστορικού, από το μυαλό μου στιγμή δεν πέρασε να διεκδικήσω, ούτε και αυτόν του επιστημονικού ερευνητού, την μόνη ιδιότητα που δεν θα ήθελα ποτέ να μου αρνηθείτε, είναι αυτός του εραστή του διαχρονικού αυτου του τόπου.Εραστής όλων αυτών που προηγήθηκαν, εραστής αυτών των ανθρώπων που εδώ έζησαν,εραστής αυτών που κατάφεραν, εραστής των όσων αυτός ο τόπος στην οικουμένη πρόσφερε, εραστής των όσων και τώρα, έστω και μέσα σε συνθήκες όχι και τόσο ευνοϊκές, μπορεί να δώσει.Γνώσεις με τους Τελχίνες στην Αίγυπτο μετέφερε,  γνώσεις με τον Κάδμο πήρε, τα ξένα δικά της έκανε και τα δικά της στον κόσμο απλόχερα πρόσφερε.Χώρο στον πολιτισμό και τις γνώσεις πρόσφερε, τόπος φιλόξενος για ιδέες και ανθρώπους, μέτοικους και αποίκους πολίτες της έκανε και ότι σε αυτόν τον τόπο ερχόταν, καλύτερο το έκανε.Νησί του κόσμου τροφός, ναι έπαιρνε, μα πιο πολλά πρόσφερε, σε αυτούς που δικοί του κάτοικοι ήσαν και στους άλλους,  της τότε οικουμένης κατοίκους».\

¨Όπως υπογράμμισε ο κ.Παρασκευάς οι  ιστορικές διδαχές πρέπει να γίνουν το εφόδιο για την πορεία των Ροδιτών στο μέλλον.

«Πρόκληση και πρόσκληση για ολους εμας, από το παρελθόν προτροπή ισχυρή, πολίτες του κόσμου οφείλουμε να είμαστε, στην Δύση δεν ανήκουμε,η Ανατολή δεν μας χωρά, του κόσμου σταυροδρόμι το νησί μας λογίζεται, ιδεών, απόψεων,πολιτισμών και θρησκειών χωνευτήρι, του καινούργιου γεννήτορες μπορούμε να γίνουμε, τις ιστορικές διδαχές να παντρέψουμε και στο μέλλον να οδηγηθούμε», τόνισε κλείνοντας την ομιλία του.

Στο βιβλίο του κ. Γιάννη Παρασκευά και στα μηνύματα που δίνει αναφέρθηκε στην ομιλία του ο πρώην υπουργός Πολιτισμού κ. Π Γερουλάνος.

Την τελευταία φορά, είχα έρθει να παρουσιάσω για το βιβλίο του Πέτρου Ιωαννίδη,  είπε ο κ. Γερουλάνος  και πως το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές του 2009.

«Όταν μου μίλησε ο Γιάννης για το δικό του βιβλίο, ένα μυθιστόρημα για τον Τληπόλεμο, την Τροία, τους ήρωες και τις ηρωίδες που πρωταγωνιστούν σ’ αυτή  την αριστουργηματική ιστορία, φαντάστηκα ότι θα ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να έρθω στη Ρόδο και να μιλήσω για κάτι διαφορετικό.Όσο όμως βυθιζόμουν στα μεγάλα πάθη του έρωτα και της εξουσίας, της ίντριγκας και της πλεκτάνης των ανθρώπων, των θεών και των ημίθεων που πρωταγωνιστούν, τόσο περισσότερο ένιωθα ότι βρίσκομαι κάπου στη Χαριλάου Τρικούπη,  κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Διότι αυτά που περιγράφει ο Γιάννης μπορεί να ήταν στην Τροία. Αλλά κάπου νιώθεις ότι μερικά τα έχει ζήσει ο ίδιος», τόνισε ο  πρώην υπουργός .

Μέσα από την  ομιλία του κ. Γερουλάνου που ακολουθεί συνάγονται τα συμπεράσματα για την ιστορία τη μυθοπλασία τα βαθιά νοήματα για την εξουσία  και το ξεπερασμένο μοντέλο της. που μέσω των ηρώων του βιβλίου οδηγείται πια στον Αδη.

Αναλυτικά είπε:

«Η ιστορία αφορά άνδρες,  άνδρες που ερωτεύονται την εξουσία,  άνδρες που ερωτεύονται γυναίκες,γυναίκες με εξουσία, γυναίκες που ερωτεύονται την εξουσία που έχουν οι άνδρες με τους οποίους ερωτεύονται. Αφορά θεούς και ημίθεους

Αλλά και «ανεξάρτητες αρχές», όπως μοίρες, μάντεις και ερινύες. Όλο το υλικό που χρειάζεσαι για να πλάσεις μύθους. Και όλες αυτές τις σχέσεις μεταξύ τους τις οποίες μάθαμε να σχετίζουμε με τα έπη.Αν ο Όμηρος διάλεξε τον Αχιλλέα, ο Γιάννη, ως Ροδίτης, ξεθάβει από την αφάνεια τον Τληπόλεμοκαι τον βάζει στο μέσο της ιστορίας του.Και έτσι δημιουργεί ένα πόνημα που τιμά την Ρόδο, την ιστορία της και τους ανθρώπους της

Κυρίως, όμως αφορά την σχέση των ανθρώπων με την εξουσία

Και τι είναι διατεθειμένοι να κάνουν για να την κατακτήσουν και να την διατηρήσουν.

Όπως και στην Ιλιάδα,  στον Τληπόλεμο θα βρείτε κάθε σχέση ανθρώπινη που μπορεί κανείς να φανταστεί.Πίσω όμως από κάθε σχέση. Πίσω από κάθε έρωτα και κάθε συμμαχία Βρίσκεται η απύθμενη διάθεση κάθε ανθρώπου να διατηρεί κάποιου είδους ισχύ πάνω στον συνάνθρωπό του.Άμεσα ή έμμεσα.Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι από τον Όμηρο μέχρι σήμερα  οι άνθρωποι θεωρούσαμε ότι η εξουσία είναι κάτι που κατακτάς.Και αφού το κατακτήσεις, το χαίρεσαι.Πήγα όμως λίγο απότομα στα βαθιά.Ας ξεκινήσω από τα βασικά.Το βιβλίο είναι υπέροχο.Ο λυρικός λόγος, που αφήνει το ρήμα να κυλήσει στο τέλος κάθε πρότασης, η υπέροχη ποιητική γραφή, που θυμίζει την μετάφραση του Καζαντζάκη, το πλούσιο και ευφάνταστο λεξιλόγιο που, με όμορφο τρόπο, «κλέβει» ο Γιάννης από την Ιλιάδα,σε κάνουν να νιώθεις ότι μπαίνεις αβίαστα σε έναν κόσμο απίστευτα γνώριμο,

ΔΙΑΒΑΣΤΕ AKOMH:   Ημερίδα για την καθαρή ενεργειακή μετάβαση της Χάλκης

όμως, από άλλη πόρτα. Παρακολουθείς την Ιλιάδα μέσα από άλλα μάτια.Όπως και ο Όμηρος δεν γράφει την Ιλιάδα ως ιστορική αναδρομή του ηρωισμού των Ελλήνων

αλλά ως εξιστόρηση του θυμού του Αχιλλέα.Στην περίπτωση του Τληπόλεμου η Ιλιάδα γίνεται το σκηνικό για να ξετυλιχθεί το κουβάρι της σχέσης του με δυο γυναίκες:Την αγάπη του για την Πολυξώ, την οποία παντρεύτηκε. Την εμμονή του με την Ελένη την οποία διεκδίκησε και έχασε.Και το βαρύ τίμημα, τον θάνατο, που πλήρωσε αφού την Ελένη διεκδίκησε παντρεμένος όντας με την Πολυξώ.

Ίσως αποκορύφωση του βιβλίου είναι ο διάλογος των δύο γυναικών όταν βρίσκονται στη Ρόδο και ανακαλούν την ιστορία τους και τις σχέσεις τους τόσο με τους άνδρες της ζωής τους όσο και με την εξουσία που αυτές οι σχέσεις τους προσέφεραν.

  • Την φύση σου να μεταλλάξεις δεν ήταν δυνατόν Ελένη,
  • την προδοσία επιλέγεις,
  • για των δικών σου των σκοπών την εκπλήρωση.
  • Του έρωτα η απόλυτη ενσάρκωση ήμουν,
  • η ιδέα, η έννοια και ο μύθος του σε μένα βρήκαν την τέλεια πραγμάτωσή τους,
  • στους άντρες το αίσθημα του έρωτα προκαλούσα,
  • την αφορμή και την αιτία τους προσέφερα,
  • του καλού και αγαθού στο σώμα και στην ψυχή γεννήτορες να γίνουν.

Η αλήθεια είναι ότι το απολαυστικότερο μέρος του βιβλίου, αυτό που χάρηκα περισσότερο,είναι οι διάλογοι.Διάλογοι μεταξύ του Τληπόλεμου και του Ιάσωνα,

της Ελένης και της Πολυξούς, της Πολυξούς με τον Αντίνοο και την Πολυνίκη,  της Κασσάνδρας με τον Έλενο,

του Τληπόλεμου με τον Πάτροκλο.

[Όσοι πρόσφατα είχατε την ευκαιρία να απολαύσετε το έργο Οι Δύο Πάπες θα εκτιμήσετε τις δεύτερες και τρίτες αναγνώσεις που κάθε διάλογος κρύβει

  • Τους δρόμους μας Τληπόλεμεοι μοίρες χάραξαν,
  • επιλογές δεν μας άφησαν,
  • την βούληση μας στο έρεβος των νόμων και των αρχόντων την διάθεση βαθιά την έθαψαν,
  • με χλαμύδα πορφυρή την τιμωρία τους και για τους δυο μας έντυσαν,
  • του Αχιλλέα ομοσκηνος εγώ να είμαι
  • και του νησιού θεοπροστάτευτου βασιλιάς εσύ.
  • Στην πλάστιγγα που τους ανθρώπους μετρά οι αδυναμίες βαραίνουν,
  • η φύση η ανθρώπινη με τα κρίματα και τα λάθη της εξυψώνεται και την ύπαρξη της δικαιώνει,
  • τα λάθη τα λιγοστά των συνετών με απύθμενες χαράδρες φαντάζουν,
  • πληγές αγιάτρευτέ πολλές φορές γίνονται,
  • το βάρος τους κυρτώνει τις πλάτες,
  • πιότερο σοφοί από τα λάθη τους αν γίνονται αυτό ακόμα δεν το ξέρω.
  • Την σοφία και την αντρειοσύνησου Θεοί και άνθρωποι αποδέχονται,
  • με ψηλές βουνοκορφές και βαθιές χαράδρες των μεγάλων αντρών οι πράξεις μοιάζουν.

Oι διάλογοι είναι πράγματι υπέροχοι αλλά αυτό δεν μειώνει στο παραμικρό την αξία των γλαφυρών περιγραφών και διηγήσεων του βιβλίου.Η θυσία της Ιφιγένειας σε καθηλώνει όπως καμία περιγραφή που έχω διαβάσει μέχρι σήμερα. Το οικογενειακό τραπέζι των Τρώων βασιλιάδων σε κάνει να αναρωτηθείς αν όλοι μας κάπου ξέρουμε το μέλλον μας και δεν μπορούμε να το αποφύγουμε.Η κόντρα του Ομήρου με τον Ησίοδο δίνει την ευκαιρία για τα σοφά, ίσως σοσιαλιστικά,  λόγια του Πανήδη:

  • Για το καλόπιασμα των αυτιών, πολλοί είναι αυτοί που την Ειρήνη όταν τους βολεύει με λόγια μεγάλα εξυμνούν,
  • όταν η στιγμή έρθει που σε κίνδυνο τα συμφέροντά τους μπαίνουν,
  • κανέναν δεν έχουν δισταγμό πολέμους και σφαγές να προκαλέσουν.
  • Ποτέ ο κόσμος δεν αποφασίζει,
  • ενάντιος και αμέτοχος είναι στην όποια για πόλεμο απόφαση,
  • Την απόφαση οι Άρχοντες την παίρνουν
  • και οι λαοί σκοτώνονται

Αυτή η σχέση της εξουσίας, αυτών που την «χαίρονται» και αυτών που πρέπει να την υποστούν, την βρίσκει κανείς διάχυτη σε όλο το βιβλίο σε βαθμό που αναρωτιέται κανείς αν ο Γιάννης τα έγραψε αυτά τα λόγια από γνώση ή από πείρα

  • Σε αντίθεση με σένα,
  • αποδεχόμενος αυτά που για την ζωή σου μου ομολόγησες,
  • στην φθαρτή και πρόσκαιρη ζωή μου όλες τις μορφές της ηδονής τις γνώρισα, έζησα και απόλαυσα,
  • αυτήν της εξουσίας,
  • του γυναικείου του κορμιού,
  • της αποδοχής και παραδοχής των ικανοτήτων μου,
  • της νίκης σε αγώνες,
  • τις νίκες σε μονομαχίες,
  • καμιά τους δεν έχει την ένταση και διάρκεια της ηδονής που η εξουσία προσφέρει,
  • την αίσθηση δημιουργεί και μεγενθύνει ότι το μόνο μέσο είναι και μοναδικό που στην θέωση οδηγεί.

Ή αλλού…

  • Τα ίδια και απαράλλακτα και σήμερα στους ανθρώπους όπου Γής συμβαίνουν,
  • το φάρμακο δεν βρέθηκε,
  • της εξουσίας τα κακά αγιάτρευτα παραμένουν,
  • φθείρει και διαφθείρει,
  • μετρητάρι του ήθους και της ανθρωπιάς, όλοι το ομολογούν και όλοι το ξέρουν,
  • στο στόχαστρο τους όμως πάντα περίοπτη κατέχει θέση και όλοι την κατάκτηση της εξουσίας επιζητούν.

Τα διδάγματα του βιβλίου δύσκολο είναι να τα αποσυνδέσεις από την εμπειρία του Γιάννη με την πολιτική και σε όλο το βιβλίο νιώθεις ότι κάπου ο πρωταγωνιστής που μιλάει δεν είναι άλλος από τον ίδιο το Γιάννη που προσπαθεί να δαμάσει τους δαίμονες που στη ζωή του μάζεψε.

Και εδώ ερχόμαστε για μένα στο πιο ενδιαφέρον στοιχείο του βιβλίου.Όλο εξελίσσετε στον Άδη.Λες και ο Γιάννης αυτόν τον κόσμο θέλει  να σκοτώσει ή να τον αφήσει πίσω του.Λες και πιστεύει ότι ήρθε η ώρα το είδος της εξουσίας που και εκείνος κατέκτησε και χάρηκενα τελειώνει.Ενδιαφέρον.Το λέει για τον εαυτό του; Το λέει γενικά;Δεν είμαι σίγουρος.

Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι με το βιβλίο του χτυπάει μια πολιτική φλέβα.Διότι μέσα από αυτή την διαδικασία αναδεικνύει με τρόπο δημιουργικό  κάτι που προσωπικά πιστεύω βαθιά.Ότι αυτές οι ανθρώπινες σχέσεις είναι στα πρόθυρα να ανατραπούν ριζικά.Όχι άμεσα.Αλλά ο σπόρος είναι ορατός. Τα βλαστάρια τα βλέπουμε σιγά σιγά να ανθίζουν.Είναι ώρα να το αντιληφθούμε ότι μπροστά μας εξελίσσεται μια νέα μάχη Μια μάχη διεθνούς εμβέλειας. Όπως αυτή που ζήσαμε μεταξύ δυο οικονομικών συστημάτων. Η νέα μάχη θα είναι μεταξύ δυο συστημάτων εξουσίας. Από την μια μεριά ο κόσμος της βαθιάς Συντήρησης.Ο κόσμος του Τραμπ και του Τζόνσον.Του Πούτιν και του Ερντογάν.Που μένουν με πάθος γαντζωμένοι πάνω σε ένα μοντέλο εξουσίας του χθες

Άνδρες λευκοί που διχάζουν σε«δικούς μας» και τους «άλλους». Άνδρες που πιστεύουν ότι η ισχύς προέρχεται  από την φυσική δύναμη που επιδεικνύεις  και επιβάλεις.Και όχι από την πνευματική δεξιότητα που κατέχεις. Άνδρες των οποίων ο εγωισμός ταυτίζεται άμεσα με την άσκηση εξουσίας.Άνδρες που την εξουσία κατέκτησαν και τώρα δικαίωμά τους είναι να την χαρούν. Με όποιο κόστος για τις κοινωνίες τους.Από την άλλη ένα κόσμος προόδου και ανατροπής

Όπου η εξουσία δεν καλείτε να λύσει μόνη της προβλήματα  αλλά να δημιουργήσει κοινωνίες που συνεργάζονται για να τα λύσουν μαζί.Εξουσία που δεν έχει όλες τις απαντήσεις αλλά που ακούει όλη την κοινωνία και βρίσκει τις απαντήσεις όπου και αν αυτές βρίσκονται. Έτσι ώστε τις όποιες λύσεις να τις στηρίξουμε όλοι μαζί. Εξουσίες όπου συμμετέχεις και συνδιαμορφώνεις το μέλλον που σου αξίζει.Δεν το παραδίδεις σαν λευκή επιταγή σε αυτόν που επιβάλλεται.Από την Γκρέτα που έγινε η φωνή της γης για το περιβάλλον. Μέχρι τα πανίσχυρα λόμπυ των γυναικών , που ανατρέπουν την μάχη για το Δημοκρατικό Κόμμα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι νέες πρωθυπουργίνες στη Νέα Ζηλανδία και την Φινλανδία. Αλλά και ο Υπουργός Περιβάλλοντος στην Ιαπωνία που πήρε χρόνο από την δουλειά για να βοηθήσει να μεγαλώσει το νεογέννητο γιό του. Όλοι τους δείχνουν μια σχέση με την εξουσίας πιο ανθρώπινη πιο κοντά στις σύγχρονες κοινωνίες μας πιο κοντά στην διάθεσή μας να είμαστε βασικοί συνδιαμορφωτές του μέλλοντός μας.Όλα είναι σημάδια ότι το φύλο της εξουσίας αλλάζει. Και με το φύλο της μεταλλάσσεται και η φύση της. Όπως και σε κάθε έπος. Η έκβαση της μάχης δεν είναι προβλέψιμη. Η κάθε ομάδα έχει δυνατά όπλα στην κατοχή της . Και στο τέλος ίσως βρούμε ένα σημείο επαφής μεταξύ τους. Εγώ όμως ξέρω από ποια μεριά της μάχης θέλω να είμαι.Είτε λοιπόν ο Γιάννης μιλάει για την δική του τη ζωή ή για τις ανθρώπινες σχέσεις γενικότερα, ο Γιάννης οδηγεί στον Άδη το μοντέλο εξουσίας που αγάπησε και γυρίζει σελίδα.Μακάρι να γυρίσει και ο κόσμος μαζί του

Κλείνοντας λοιπόν θα πιαστώ από μια φρασούλα του βιβλίου που μου έφερε τον Γιάννη στο μυαλό

  • Πολλά στους ανθρώπους καταλογίζω ελαττώματα,
  • μεγάλο και άδικο ένα θεωρώ,
  • όσο κάποιος ζει καλή κουβέντα δεν του λένε,
  • όταν πεθάνει,
  • οι έπαινοι τότε για προτερήματα υπαρκτά ή ανύπαρκτα αφειδώς του χαρίζονται

Δε νομίζω ότι πέφτω πολύ έξω  αλλά σαν προσωπικό παράπονο  μου ακούστηκεΚαι δεν μου κάνει εντύπωση.Όσοι κατά καιρούς ασχοληθήκαμε με τα κοινά. Όλοι νιώθουμε ότι έχουμε κάνει πιο πολλά από όσα μας αναγνωρίζονται.Για αυτό σαν συνιστώ ανεπιφύλακτα να διαβάσετε το βιβλίο του Γιάννη.Διότι ανΓια όποιο λόγο Για τον Γιάννη

Καλή κουβέντα δεν είχατε Το βιβλίο θα σας δώσει εξαιρετική ευκαιρία Καλή κουβέντα να βρείτε».

Ο δήμαρχος Ρόδου  Αντώνης Καμπουράκης

Ως πολύτιμο δώρο που έγινε την πιο κατάλληλη στιγμή στο νησί,  χαρακτήρισε το βιβλίο στην ομιλία του ο δήμαρχος Ρόδου κ. Αντώνης Καμπουράκης.

«Σε ευχαριστούμε Γιάννη γιατί μας κάνεις το πιο πολύτιμο δώρο την πιο κατάλληλη στιγμή. Μας εμπνέεις να συνεχίσουμε με ακόμη  μεγαλύτερη αποφασιστικότητα το δρόμο της αλήθειας και της εμπιστοσύνης. Με συνείδηση με ταυτότητα με ευθύνη απέναντι στη δική μας κληρονομιά και στο δικό μας μέλλον. Το μέλλον των παιδιών μας. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι η σημερινή δημοτική αρχή θα κάνει  ότι είναι δυνατό για να αναδείξουμε τη διαδρομή του ευλογημένου τόπου μας από την προιστορία μέχρι τις ημέρες μας. Να αναδείξουμε τον πολιτισμό και την ιστορία μας μέσα από τα έργα και παρεμβάσεις που θα εντάσσουν το σύνολο της κληρονομιάς μας μέσα στην καθημερινότητα του νησιού μας. Να δείξουμε το νέο πρόσωπο μιας Ρόδου που εξελίσσεται δυναμικά για να είναι το παρόν και το μέλλον της εξίσου λαμπερά με το σπουδαίο παρελθόν της. Να συνδέσουμε άρρηκτα τον πολιτισμό την ιστορία και την πνευματική μας παράδοση με τον τουρισμό να εμπλουτίσουμε το προιόν μας και να αναβαθμίσουμε  ποιοτικά το τουριστικό ρεύμα προς το νησί μας.Είμαι ευτυχής γιατί είναι μαζί μας ο πρώην υπουργός κ. Γερουλάνος που δούλεψε σε αυτή την κατεύθυνση και γνωρίζει από πρώτο χέρι πόσο παράδοξο είναι να καθόμαστε πάνω σε ένα πολιτισμό θησαυρό και  να μην  έχουμε καταφέρει μέχρι σήμερα να τον αξιοποιήσουμε όπως πραγματικά μπορούμε. Για να κατοχυρώσουμε την Ελλάδα ως μοναδικό προορισμό στην κορυφή του παγκόσμιου τουρισμού . Ο αγώνας είναι  μακρύς και διαρκείας. Αλλά αντέχουμε και θα τα καταφέρουμε. Έχουμε το όραμα τις ιδέες τους ανθρώπους για να δώσουμε στη  Ρόδο την παγκόσμια αίγλη που αξίζει η καταγωγή της και η διαδρομή της μέχρι σήμερα. Ξέρουμε όλοι πως η ευκαιρία είναι σαν το βέλος του τόξου που άπαξ και φύγει δεν επιστρέφει.  Η Ρόδος  μέτρησε αρκετές χαμένες ευκαιρίες και αυτό αποδείχθηκε επιζήμιο. Τώρα είμαστε εδώ . Γιατί είναι η ώρα των κερδισμένων ευκαιριών για τους Ροδίτες και τις Ροδίτισες . Κλείνοντας εύχομαι το βιβλίο του Γιάννη Παρασκευά που ανοίγει τα πανιά του σήμερα να είναι καλοτάξιδο. Να εμπνεύσει  να ενθαρρύνει  να διδάξει. Αξίζει να γίνει κοινό κτήμα όλων των Ροδιών και ιδιαίτερα των νέων γενιών . Έχοντας κερδίσει μια εξέχουσα θέση μέσα την πνευματική κιβωτό του νησιού μας», τόνισε στην ομιλία του ο δήμαρχος Ρόδου κ. Αντώνης Καμπουράκης.

Γέννηση και όχι αποβολή ο λόγος του Γιάννη Παρασκευά

Γεμάτη μηνύματα και η ομιλία του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτη Ρόδου κ. Κυρίλλου για το βιβλίο του κ. Γιάννη Παρασκευά.

« Ειπώθηκαν τόσα ωραία πράγματα και με τόσο ωραίο  λόγο. Ένα βιβλίο καινούργιο που πιστεύω ότι εκφράζει τον Γιάννη. Μπορούμε σε ότι αφορά το περιεχόμενο του βιβλίου σε πολλά να διαφωνήσουμε αλλά το ουσιαστικό είναι ότι ο Γιάννης συνεχίζει να έχει λόγο που είναι γέννηση και όχι αποβολή. Σε  κάνει να σκεφθείς και να προχωρήσεις παρακάτω. Το τελευταίο  που αναφέρθηκε πως όσο ζεις δεν ακούς καλό λόγο σε μελλοντική επανέκδοση του βιβλίου θα πρέπει να το απαλείψει γιατί άκουσε τόσα ωραία λόγια. Να  τον συγχαρώ θέλω για την επιμονή του την έκφραση του την προσφορά του. Αποδεικνύει με το βιβλίο του ότι αγαπάει τον τόπο του. Ας γίνει αυτό μήνυμα αγάπης προς τον τόπο μέσα από μια διαδικασία πάθους όπως η συγγραφή. Και να έχει υγεία και δύναμη για να συνεχίσει να σκέπτεται να γράφει και να μιλάει. Όσο και αν σε πολλά ή σε λίγα διαφωνούμε ή συμφωνούμε μαζί του. Είναι μια προσφορά για τον τόπο μας αυτό το βιβλίο. Δεν θέλω να μακρυγορήσω. Για πρώτη φορά κάθισα σε ακροατήριο πίσω και είδα  μια άλλη εικόνα. Αλλά θα πω κάτι με πολύ πόνο. Ας βλέπουμε τα πράγματα μέσα από μια άλλη προοπτική όταν έχουμε  να κάνουμε με σοβαρά ζητήματα», τόνισε ο κ. Κύριλλος.

Ο λόγος του συγκίνησε τον κ. Παρασκευά που στην ομιλία του έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο πόσο μεγάλη τιμή που είναι για το νησί και τους κατοίκους του  να έχουν  ένα τόσο καλό  ποιμενάρχη σαν τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ρόδου.

 

 316 total views,  6 views today