Αγροτικό: το δομικό πρόβλημα της χώρας

Οι διαμαρτυρίες των αγροτών φέρνουν για άλλη μια φορά στην επιφάνεια «το δομικό προβλημα της χωρας».

Του Γιάννη Παρασκευά

Ο πρωτογενής τομέας είναι υπό πλήρη εξαφάνιση, η αποβιομηχάνιση είναι γεγονός, η μεταποίηση εξαφανίστηκε, το δημογραφικό « ή το αντιμετωπίζουμε ή μας εξαφανίζει σαν χώρα και σαν Λαό».

Δεν είναι μακριά ο χρόνος που θα είμαστε μια χώρα γερόντων, μια χώρα χωρις καμία δυνατότητα παραγωγής σε όλα τα επίπεδα και μια οικονομία που θα βυθίζεται στον καιαδα του χρέους Δημοσίου και Ιδιωτικού.

Η ερήμωση της υπαίθρου έχει πολλές και διαφορετικές αιτίες

Οι τάσεις μετακίνησης των κατοίκων της υπαίθρου και εννοώ τα χωριά μας, συνεχίζεται μεχρι σημερα, διότι κυρίως οι νέοι δεν βλέπουν καμία προοπτική.

Οι υποδομές είναι τέτοιες που δεν καλύπτουν τις ανάγκες των κατοίκων της υπαίθρου, ούτε στα βασικά κοινωνικά αγαθά, υγεία, παιδεία, συγκοινωνίες και δεν δίνουν προοπτικές για νέες παραγωγικές δραστηριότητες.

Η ερήμωση της υπαίθρου δημιούργησε πόλεις που είναι σχεδόν μη κατοικήσιμες, που όμως σε κάθε περιοχή της χώρας και ειδικά οι πρωτευουσες Νομών, συγκεντρώνουν το σύνολο σχεδόν των παραγωγικών δραστηριοτήτων και το μεγαλύτερο μέρος του ακαθάριστου προϊόντος της περιοχής.

Η έντονη αστικοποίηση είχε σαν αποτέλεσμα το 60-70 % των κατοίκων της χωρας να ζουν στην μεγάλη τους πλειοψηφία στην  Αθηνα και Θεσσαλονίκη, με όλα τα αρνητικά που επιφέρει μια τέτοια συγκέντρωση.

Οι διαμαρτυρίες των αγροτών φέρνουν ξανά στο προσκήνιο την εγκατάλειψη της υπαίθρου και την εξαφάνιση του πρωτογενούς τομέα.

Μια χώρα που αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες σε αγροτικά προϊόντα, δεν εχει μέλλον, όταν μάλιστα δεν έχει άλλες παραγωγικές δραστηριότητες που να μπορούν να καλύψουν τα κενά.

Ο τουρισμός καλύπτει κάποια κενά, αλλά ταυτόχρονα αυξάνει τις ανάγκες παραγωγής αγροτικών προϊόντων και χωρις αυτή την κάλυψη το εμπορικό μας ισοζύγιο θα παραμένει αρνητικό.

(Σκεφτείτε τι κακό έκαναν οι Ευρωπαϊκές επιδοτήσεις)

Οι κάθε μορφής επιδοτήσεις, δεν είναι το φάρμακο ίασης της ασθένειας, δεν προσφέρεις ασπιρίνη σε καρκινοπαθή, απαιτούνται μέτρα που θα εχουν βάθοςχρόνου και θα πείθουν ότι η ενασχόληση με την γεωργία μπορει να διασφαλίσει ένα εισόδημα.

Ποτέ στην χώρα δεν σχεδιάστηκε και δεν υλοποιήθηκε ένα πρόγραμμα ανάπτυξης του πρωτογενούς τομέα, παρασύρθηκαν πολιτικές ηγεσίες και αγρότες, με το δέλεαρ των Ευρωπαϊκών επιδοτήσεων και καταστρέψαν ότι υπήρχε.

Καταστράφηκαν παραδοσιακές καλλιέργειες, κτηνοτροφία, αλιείες, μικρές και μεσαίες μεταποιητικές μονάδες και δυστυχώς επιβεβαιώθηκε η προφητεία του ΑΝΔΡΕΑ ότι θα γίνουμε χώρα ξενοδοχοϋπαλλήλων.

Η ερήμωση της υπαίθρου και εννοώ των χωριών μας, στερεί εκείνο το ανθρώπινο δυναμικό που θα στήριζε την ανάκαμψη του πρωτογενούς τομέα και αντιμετωπίζουμε το φαινόμενο των εγκαταλελειμμένων κτημάτων.

Κάθε διοικητική περιοχή της χωρας εχει ανάγκη του δικού της σχεδιασμού, για την αναζωογόνηση της υπαίθρου, για την επιλογη των καλλιεργειών και την δημιουργία προϋποθέσεων για νέες παραγωγικές δραστηριότητες.

Απαιτείται μια νέα « Επαναχωροθέτηση παραγωγικών δραστηριοτήτων και νέες επιλογές καλλιεργειών»

Οι αγρότες μας πρέπει να παράγουν προϊόντα ανταγωνιστικά, προϊόντα που θα εχουν και τιμή και ζήτηση και δεν θα εχουν ανάγκη να γίνονται επαίτες των επιδοτήσεων.

Απαιτείται σχεδιασμός και υλοποίηση έργων υποδομής, δρόμοι, νερό, ενέργεια, δομές κοινωνικών αγαθών, πιθανοί αναδασμοί, επιλογη καλλιεργειών, προσιτές τιμές σε λιπάσματα, σπόρους τρόφιμα, γεωργικά μηχανήματα, γεωργικές σχολές, συνεχή επιμόρφωση, γεωπόνοι στο χωράφι, δίκτυα διανομής των προϊόντων, ειδική φορολόγηση, μέθοδοι τυποποίησης, συλλογικά όργανα αξιόπιστα.

Η δημιουργία έργων υποδομής είναι το πρώτο ελκυστικό στάδιο για την αντιστροφή της τάσης αστικοποίησης, και το πρώτο βήμα αποσυμφόρησης των πόλεων και ζωντανεματος των χωριών μας.

Τα κίνητρα δεν είναι μόνο οικονομικά, οφείλουμε να προσφέρουμε ελκυστικές συνθήκες διαβίωσης σε αυτούς που θα αποφασίσουν να γυρίσουν στο χωριό τους.

Παρασκευας γιαννης

Ροδος 16/12/25

ΥΣΤ.  Θα επανέλθω με την άποψη μου για το τι πρέπει να γίνει στο νησί μας.