Ανανέωση:

Βιώνουμε μια περίοδο όπου το εισόδημα των νησιών μας προέρχεται κατά αποκλειστικότητα από τον τουρισμό.

Ακόμα και τα πολύ μικρά νησιά, αυτά που συνηθίσουμε να χαρακτηρίζουμε ως άγονη γραμμή καταδικάστηκαν σε αυτό το πρότυπο επιβίωσης και μάλιστα σε ένα μοτίβο ομαδικού τουρισμού που στερείται σημαντικά κοινωνικής και οικονομικής ποιότητας.

Τα νησιά ‘σουλουπώθηκαν’ άναρχα και βιαστικά, δομήθηκαν και χρωματίστηκαν λανθασμένα για να προλάβουν την θυσία στο βωμό του πρόσκαιρου κέρδους.

Σε ένα μεγάλο βαθμό τα κατάφεραν διότι το ελληνικό τοπίο, ο ήλιος, η κρυστάλλινη θάλασσα, το χαμόγελο και η ιδιαίτερη φιλοξενία μας δημιουργούν έναν καμβά ανεκτίμητης αξίας.

Μέσα σε αυτή την τουριστική αγωνία που βιώσαμε ως χώρα παραλείψαμε κάτι πολύ βασικό, τους αστάθμητους παράγοντες που θα μπορούσαν να κλονίσουν την πορεία που χαράξαμε και που θα μας έκοβαν την φόρα. Η παθογένεια στον ελληνικό τουρισμό άρχισε εδώ και χρόνια να διαφαίνεται την στιγμή που χάσαμε το ανταγωνιστικό μας πλεονέκτημα από άποψη σχέσης αξίας – τιμής (value for money), με βασικό ανταγωνιστή μας την Ανατολική Μεσόγειο.

Επόμενο στοιχείο που μας υπενθύμιζε πως δεν είναι όλα ρόδινα ήταν η σημαντική συρρίκνωση της τουριστικής σεζόν αλλά και η αυξανόμενη ζήτηση για all inclusive πακέτα. Και σε αυτά ήρθε να προστεθεί η πανδημία που κλόνισε όλο τον πλανήτη γη, που έφερε φόβο, θανάτους, κοινωνική αποστασιοποίηση, ψυχολογική ανισορροπία, απαγόρευση μετακίνησης από χώρα σε χώρα, προς το παρόν τουλάχιστον και την ευκόλως εννοούμενη οικονομική κρίση μετά το παγκόσμιο lock down. Στοιχεία τα οποία καταδεικνύουν ότι τουλάχιστον για φέτος το τουριστικό τοπίο είναι μάλλον θολό.

Εμείς θα μείνουμε απλοί θεατές να αναμένουμε την επόμενη τουριστική περίοδο ή μήπως ήρθε η ώρα να θυμηθούμε ότι στο παρελθόν η νησιωτική γη καλλιεργούνταν;
Η νησιωτική γεωργία υπήρχε και συνεχίζει να υπάρχει, μπορούμε εύκολα να το διαπιστώσουμε βλέποντας το νησί της Χίου αλλά και την Κρήτη, τους δυο πρωτοπόρους του νησιωτικού πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα.

Τα ελληνικά νησιά μπορούν να επωφεληθούν από τις νέες πολιτικές στον Ευρωπαϊκό αγροτικό τομέα με τα πάμπολλα προγράμματα για την Αγροτική Ανάπτυξη. Από το μοντέλο ανάπτυξης του πρωτογενούς τομέα δεν μπορεί να απουσιάζει η νησιωτική κτηνοτροφία και αλιεία.

Μεταποιώντας τα αρχικά προϊόντα μας οδηγούμαστε στον δευτερογενή τομέα δηλαδή σε παραδοσιακά αγνά, άλλοτε βιολογικά, συνήθως μικρής παραγωγής προϊόντα με πολύ υψηλή ποιότητα και ένα αγοραστικό κοινό το οποίο τα αναζητά και τα προτιμά παρά την αυξημένη τιμή τους, καθώς μεγάλη μερίδα ανθρώπων συνειδητοποίησε πως το επεξεργασμένο και άλλοτε ταϊσμένο με φάρμακα άρχισε να αρρωσταίνει και εμάς τους ίδιους. Έτσι έγινε η στροφή στα προϊόντα ελευθέρας βοσκής, στα βιολογικά , στα μεγαλωμένα με καλαμπόκι και χορτάρι της ελληνικής γης.

Διαθέτουμε λοιπόν εύφορη ελληνική γη, εύκρατο μεσογειακό κλίμα, πλούσιες θάλασσες και την βοήθεια από τα Ευρωπαϊκά προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, υπολείπεται η όρεξη και η παιδεία ώστε να κατανοήσουμε ότι δεν μπορούμε να στηριζόμαστε στα άμεσα έσοδα από τον τουρισμό στη χώρας μας και μόνο τους θερινούς μήνες.

Δήμαρχος Χάλκης –Πρόεδρος Αναπτυξιακής Δωδεκανήσου

Ευάγγελος Γ. Φραγκάκης

 2,429 total views,  4 views today