Τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν τα αιτήματα για αξιοκρατία σε διάφορους τομείς και ταυτόχρονα για παροχή περισσότερων ευκαιριών στους νέους ιδίως στο πλαίσιο της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας.

Αυτό αναφέρεται ως πρόλογος σε άρθρο που δημοσιεύθηκε από τον γνωστό δικηγόρο της Ρόδου Κώστα Ταμπάκη, σχετικά με τις προσλήψεις που κάνουν περιφέρεια και δήμος της Ρόδου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου του κ. Ταμπάκη:

Φαίνεται, ότι τα αιτήματα δεν είναι πάντα ειλικρινή από όλους όσους τα προβάλλουν.

Πράγματι, είτε συνοδεύονται από επιλεγμένες εξαιρέσεις ανάλογα με προσωπικά συμφέροντα καθενός είτε υπάρχει έλλειψη διάθεσης και αποφασιστικότητας για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι, ιδίως από την πλευρά των πολιτικών μας ταγών.

Τελευταίο παράδειγμα, από το περιβάλλον των δικηγόρων της Ρόδου, οι προκηρύξεις πρόσληψης αυτών στην Περιφέρεια, στον Δήμο και σε δημοτικές επιχειρήσεις και σε άλλους επαγγελματικούς φορείς. Σημειώνεται εδώ ότι οι δικηγόροι που προσλαμβάνονται στις θέσεις αυτές αμείβονται με πάγια μηνιαία αντιμισθία, δηλαδή με μηνιαίο μισθό, ανεξαρτήτως του μικρού ή μεγάλου όγκου των υποθέσεων που έχουν να διαχειριστούν.

Για την πρόσληψη συντάσσεται και δημοσιεύεται προκήρυξη με προθεσμία προσκομιδής δικαιολογητικών. Η τελική κρίση γίνεται από επιτροπή, άλλοτε με συμμετοχή και δικηγόρων και άλλοτε με συμμετοχή μόνο υπηρεσιακών παραγόντων. Και ενώ από πλευράς πρόσληψης απλών υπαλλήλων, κάθε είδους, όλη η διαδικασία πρόσληψης έχει θεσμοθετηθεί με εχέγγυα αξιοκρατικής κρίσης, ιδίως όταν παρεμβάλλεται το ΑΣΕΠ, εντούτοις, στο πεδίο πρόσληψης δικηγόρων κυριαρχεί ασάφεια μέχρι σημείου ασυδοσίας, με «παραθυράκια» παράκαμψης της νόμιμης διαδικασίας και άλλα παρόμοια.

Χαρακτηριστικό τέτοιο τέχνασμα, η περίπτωση κατά την οποία προβλέπεται στην προκήρυξη πρόσληψης δικηγόρου, την οποία συντάσσουν οι εκάστοτε αρμόδιοι, ότι ουσιαστικό προσόν είναι η προηγούμενη ενασχόληση με υποθέσεις του φορέα που πρόκειται να κάνει την πρόσληψη, έχοντας φροντίσει να έχει αναθέσει σε προηγούμενο χρονικό διάστημα πλήθος υποθέσεων στον δικηγόρο που θα προτιμηθεί, ο οποίος αποκτά έτσι την απαιτούμενη από την οικεία προκήρυξη «επαγγελματική εμπειρία».

Μεταξύ περισσότερων υποψηφίων, αυτόματα αυτός που θα έχει τα ειδικά εκείνα «προσόντα» θα έχει προβάδισμα έναντι εκείνου που ενώ έχει περισσότερες ικανότητες δεν του δόθηκε η ευκαιρία να αποκτήσει τα ειδικά χαρακτηριστικά που σκόπιμα ζητούνται και τα οποία φρόντισαν αυτοί που θέλουν να προσλάβουν «ημετέρους», να προσδώσουν αποκλειστικά στο πρόσωπο επιλογής τους. Πρόκειται δηλαδή για φωτογραφική προκήρυξη συνταγμένη κατά τέτοιο τρόπο, που μόνο ο προτιμώμενος θα μπορούσε να προσληφθεί.

Όταν μάλιστα, κάποιος ανυποψίαστος για όσα έχουν κυνικά σχεδιασθεί να γίνουν, προσπαθήσει να ενημερωθεί σχετικά, πληροφορείται ότι «η θέση είναι δοσμένη στον/στην τάδε» και δεν υπάρχει λόγος να υποβληθεί αίτηση από άλλον ενδιαφερόμενο, αφού θα ήταν μάταιη απώλεια χρόνου.

Συχνά μάλιστα συμβαίνει, ο δικηγόρος για τον οποίο παρακάμπτεται με τεχνάσματα η διαδικασία πρόσληψης, να έχει επαγγελματική σταδιοδρομία, βάθος πελατείας και άρα καμία ανάγκη για τον μηνιαίο μισθό της θέσης για την οποία προορίζεται, όταν μάλιστα τα καθήκοντα της νέας θέσης θα απαιτούσαν και πολύ χρόνο για τη διεκπεραίωσή τους. Παρά ταύτα φαίνεται να διεκδικεί κατά τρόπο άπληστο και διά της τεθλασμένης οδού μία ακόμα εξασφάλιση και μελλοντική πηγή συντάξεως.

Άλλες φορές πάλι συμβαίνει, ιδίως όταν στις επιτροπές συμμετέχουν υποχρεωτικά πρόσωπα που είναι αδέκαστα και αμερόληπτα και δεν εξυπηρετούν αυτό που έχει προσχεδιασθεί, να αποσύρει ο ίδιος ο φορέας την προκήρυξη είτε και απλώς να μη συνεχίζει τη διαδικασία πρόσληψης με βάση την προκήρυξη που δημοσίευσε.

Στη συνέχεια να καταφεύγει σε άλλα τεχνάσματα για την διευθέτηση των ήδη δοσμένων θέσεων στους δικηγόρους της επιλογής του, παρακάμπτοντας τους υπόλοιπους υποψήφιους δικηγόρους, οι οποίοι ακολουθώντας τη διαδικασία της προκήρυξης κατέθεσαν τις αιτήσεις και τα δικαιολογητικά τους έγγραφα, εμπαίζοντάς τους με τον χειρότερο τρόπο.

Αν τυχόν μάλιστα προσπαθήσει κανείς να φέρει την υπόθεση στα δικαστήρια, προκειμένου να κριθούν δικαστικά οι πρακτικές αυτές, θα πρέπει να αναμένει πολλά χρόνια για να ολοκληρωθεί η διαδικασία (σε πρόσφατη υπόθεση στο Συμβούλιο της Επικρατείας δόθηκαν 18 αναβολές με διάρκεια δίκης επτά έτη) και με αποτέλεσμα απλώς να κρίνεται άκυρος ο διαγωνισμός με υποχρέωση επαναλήψεώς του.

Όλα τα παραπάνω διαπιστώνονται να συμβαίνουν για πολλοστή φορά στη Ρόδο του 2021 ενώ, με την ευκαιρία της διακοσιοστής επετείου από την Επανάσταση του 1821 οριζόταν ήδη στο Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος: «Όλοι οι Έλληνες εις όλα τα αξιώματα και τιμάς έχουσι το αυτό δικαίωμα, δοτήρ δε τούτων μόνη η αξιότης εκάστου». 

Κλείνοντας, οι ιθύνοντες πρέπει να αρχίσουν να διερωτώνται για τις ευθύνες που τους έχουν ανατεθεί και για τη συμβολή των πράξεών τους στην πρόοδο ή την κατάντια ενός τόπου. Οι ίδιοι οι επιζητούντες νέα προνόμια και θέσεις κατά παρέκκλιση κάθε διαδικασίας, να διερωτηθούν εάν πρέπει να συνεχίσουν να αλώνουν κάθε έννοια αξιοκρατίας.

Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά ίσως δείξει και τη συνέχιση της πορείας μας ως έθνους και κράτους μετά την παρέλευση και της διακοσιοστής επετείου που εορτάζουμε αυτές τις ημέρες.

 826 total views,  4 views today