Πριν ένα μόλις μήνα η Ρόδος ήταν μια από τις ελάχιστες πράσινες κουκκίδες στο χάρτη της Ευρώπης…Τι λοιπόν συνέβη και σήμερα γίναμε, όχι κόκκινο αλλά βαθύ κόκκινο; Υπάρχουν ευθύνες φυσικών προσώπων ή όλα οφείλονται στην κακή μας μοίρα ή μήπως στην αύξηση της μεταδοτικότητας του φονικού ιού από τις μεταλλάξεις;

Του Βασίλη Παπανικόλα, δικηγόρου-πρώην Βουλευτή Δωδεκανήσου

Η “κακή μας μοίρα” αποκλείεται, μιας και εκείνοι που κατά κύριο λόγο την καθορίζουν είμαστε εμείς και οι πράξεις ή οι παραλείψεις μας, άρα μένουν τα άλλα δύο…..
Να δεχθούμε λοιπόν και πως πράγματι η μεταδοτικότητα του ιού από τις μεταλλάξεις αυξήθηκε, όπως διαβάζω, κατά 20 – 30%… Με βάση όμως μόνο αυτό τον λόγο, αφού πριν ένα μόλις μήνα είχαμε από 0 έως 2 κρούσματα ημερησίως, σήμερα θα έπρεπε να έχουμε 3 έως 4 κρούσματα και όχι τα διψήφια και τα 35άρια που είδαμε τελευταία… Εκτός και αν όλο αυτό τον καιρό, μας ανακοίνωναν οι αρμόδιοι μικρότερους αριθμούς κρουσμάτων, το οποίο δεν θέλω να το πιστέψω γιατί, για προφανείς λόγους, θα ήταν τρομακτικά και εγκληματικά ανεύθυνο εκ μέρους των.
Υποχρεωτικά λοιπόν οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν ευθύνες φυσικών προσώπων και φυσικά πρόσωπα είμαστε όλοι εμείς… Εμείς, τα παιδιά μας, οι τοπικοί μας άρχοντες, η αστυνομία μας κ.ο.κ.

Κάποιοι λοιπόν από εμάς κυκλοφορούσαν με την μάσκα στο σαγόνι, κάποιοι από εμάς διοργάνωναν πολυπληθή πάρτι για να διασκεδάσουν, κάποιοι άλλοι αδιαφορούσαν να μαζέψουν τα παιδιά τους και τα άφηναν να συνωστίζονται σε πλατείες και πεζοδρόμους χωρίς καν μάσκες, κάποιοι από τους τοπικούς άρχοντες αντί να δίνουν το καλό παράδειγμα, συμμετείχαν κι’ αυτοί στα πάρτι και σε συσκέψεις με φυσική παρουσία και χωρίς προφυλάξεις, κάποιοι…, κάποιοι.., θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο σεντόνι με πράξεις και παραλείψεις πολλών άλλων ανεύθυνων “κάποιων”….

Αν λοιπόν σε όλα αυτά προσθέσουμε την αδυναμία αστυνομικής επιτήρησης λόγω των ελλείψεων προσωπικού που υπάρχουν, τους κάθε είδους αρνητές και “ψεκασμένους”, την κοινωνική κόπωση που σιγά – σιγά μετατρέπεται σε κατάθλιψη λόγω των περιορισμών και της οικονομικής ανέχειας, σχηματίζουμε ένα μεγάλο και ευανάγνωστο “Διότι” που απαντά στα ερωτήματα και τα παράπονα μας…

Τέλος, σίγουρα υπάρχουν και πολιτικές ευθύνες – κυρίως της τοπικής εξουσίας και διαχείρισης της κατάστασης – πλην όμως ακόμα και η ανάληψη τους (που σας εγγυώμαι πως δεν πρόκειται να γίνει ποτέ) αποτελεί αέρα κοπανιστό, αφού το “βαθύ κόκκινο” δεν μπορεί να το μετατρέψει σε “πράσινο” ξανά, ούτε τις ζωές που μπορεί να χαθούν είναι ικανή να προστατέψει, ούτε και την τουριστική δυσφήμιση που υπέστη από χθες η Ρόδος, μπορεί να επανορθώσει….

Έτσι λοιπόν, κατά το γνωστό του φίλου Θεόδωρου …”Όλοι μαζί τα φάγαμε”, εδώ σε μας, αθώους και φταίχτες, το αποτέλεσμα αποδίδεται με την παράφραση ….”Όλοι μαζί την φάγαμε” (δυστυχώς)!!!!!

 591 total views,  2 views today