Γιαννης Παρασκευας: Το Αρχαίο Θέατρο της Λινδου

Οπου και αν ρίξεις τη ματιά σου στο νησί, θα φυλακίσεις στην μνήμη σου μια εικόνα αγαλλίασης, πιο πέρα για κάτι στραβό θα θυμώσεις λίγο, πιο κάτω αυτό πουβλέπεις, θα φέρει στο μυαλό σου κομμάτια από την τόσο μεγάλη ιστορική διαδρομή του νησιού και πολλες φορές βλέποντας μνημεία και τοπία αφημένα στην μοίρα τους και την εγκατάλειψη, σου βγαίνει από μεσα σου ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΓΙΑΤΙ.

Αναπολώντας το παρελθόν και κοιτάζοντας το μέλλονείναι σαν μια φαντασιακή ταύτιση του πέρατος με το απειρο, η ΛΙΝΔΟΣ είναι ένας τέτοιος τοπος, σύμπλευσαν φύση και άνθρωποι για την δημιουργία αυτού του ανεπανάληπτου δημιουργήματος.

Ισως είναι ( για το νησί μας είναι βεβαιο ) ένας οικισμός με ανθρώπινη παρουσία και συνεχή ζωη από το 5000πχ μεχρι σημερα, 17000 χρονια και 3600 χρονια ζωης οικισμού- πόλης με δραστηριότητες κοινωνικής ζωης.

Γινεται σημαντικό κέντρο τον 9ον – 8ον αιώνα, συμμετέχει στον Τρωικο πόλεμο, δημιουργεί αποικίες ( πιο γνωστή η Ναυκρατης στην Αίγυπτο) και φτάνει στην ακμή της τον 6ον αιώνα και την Ελληνιστική περίοδο.

Είναι πολλα αυτά που άφησαν πίσω τους οι γεννιες που περασαν, λίγα βρίσκονται σε υποφερτή κατάσταση, τα περισσότερα είναι αφημένα στο έλεος του καταστροφέα χρόνου.

Ένα από αυτά στην ΛΙΝΔΟ είναι το Αρχαίο Θέατρο και στάδιο στην περιοχη του Αγίου Στεφανου στα ριζάτης Ακρόπολης.

Ένα θέατρο μοναδικό για τον τρόπο κατασκευής του, δεν είναι κτισμένο όπως τα γνωστά αρχαία θέατρα, είναι λαξευμένο στον βράχο, χωριζόταν σε 9 κερκίδες και είχε 19 σειρές καθισμάτων στο κάτω του τμήμα και άλλες σειρές στο επάνω.

Η χωρητικότητα του για τα πληθυσμιακά δεδομένα πολλή μεγάλη 1800 έως 2000 θέσεις, κύριος χωρος για ολες τις κοινωνικές και εορταστικές εκδηλώσεις της πόλης.

Δυο μεγάλες γιορτές ξεχώριζαν τα Σμινθια προς τιμήν του Διονύσου του σμινθεως και τα Λινδια προς τιμή της Λινδιας Αθηνάς.

Οι γιορτές ήταν ποικίλες, μουσικοί αγώνες, θεατρικές παραστάσεις, αθλητικοί αγώνες, θρησκευτικές πομπές και θυσίες, στον χώρο είχε κατασκευαστεί, μετα την κατασκευή του θεάτρου, το τετράστοον, μεγάλο ορθογώνιο οικοδόμημα με εσωτερική κιονοστοιχία, που μαλλον ήταν αφιερωμένο στον Διόνυσο.

Πριν κάμποσα χρονια έγιναν κάποιες κινήσεις για την προστασία του θεάτρου και την ανακαίνιση του, αν οι πληροφορίες μου είναι σωστές υπεγράφησαν και κάποιεςαποφάσεις από το Υπουργείο Πολιτισμού, αλλα μαλλον όλα χάθηκαν στο πέλαγος της αδιαφορίας.

Η ΛΙΝΔΟΣ είναι ο κατ εξοχήν προορισμός του συνόλουσχεδόν των επισκεπτών του νησιού, η οικονομική αξιοποίηση του χώρου και η προβολή της ιστορικότητας της, δεν κάνει κανέναν από εμάς υπερήφανους.

Την τελευταία περίοδο Υπουργός Πολιτισμού η κ. Μενδώνη , φαίνεται να δείχνει ενεργά ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το νησί μας, όχι ότι προσωπικά συμφωνώ με ολες τις πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις, έχουν λίγο πολύ μια λογιστική λογική, είναι όμως μια ευκαιρία να τεθεί σαν θεμα, η αξιοποίηση του αρχαίου θεάτρου της Λινδου.

Η αξιοποίηση του, ανακαίνιση, διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου ( πάνω από αυτό το χώρο εχω προτείνει την κατασκευή τελεφερίκ για το ανέβασμα στην Ακρόπολη) και την ένταξη του σε ένα συγκεκριμμενο πρόγραμμα διεθνών εκδηλώσεων.

Μπορει να διαμορφωθεί πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις σημερινές συνθήκες όπως αυτό των εορτών Σμινθια, όχι προς τιμήν του Διονύσου, αλλά τιμώντας το παρελθόν και το παρον της Λινδου.

Δεν είναι δύσκολο ούτε ακατόρθωτο, να γινεται κάθε χρόνο ένα διεθνές φεστιβάλ αρχαίου θεάτρου, με επιλεγμένες παρουσίες και θεματολογία, με εναλλαγές, χρονος τραγωδίας, χρόνος κωμωδίας, χρόνος μουσικής και ακόμα γυμναστικοί αγώνες.

Η υλοποίηση αυτής της προσωπικής φαντασίωσης, εχει την ανάγκη της απόλυτης συνέργειας όλων τωνυπευθύνων, κοινοβουλευτικών, αυτοδιοικητικών, επαγγελματιών και πιο πολύ της Λινδιακης κοινωνίας.

Κύριε Δήμαρχε, λόγω αξιώματος κα λόγω καταγωγής, μπορείς να μπεις μπροστάρης σε αυτή την διεκδίκηση.

Παρασκευας γιαννης

Ροδος 14/9/26