Γιατί κάποιοι καρεκλοκένταυροι των Αθηνών πιστεύουν πως είναι πατριωτικό να φορτώνουν τα νησιά με φόρους:

70

Γράφει ο Νίκος Φαρμακίδης

 Πολιτικός Μηχανικός

Η Σύμη είναι ένα νησί που σήμερα το κατοικούν 2.690 άνθρωποι σκαρφαλωμένοι στους απότομους βράχους του και απέχει 7 χιλιόμετρα από τη Τουρκία. Έχει μια ιστορία 10.000 χρόνων κατά την διάρκεια των οποίων οι κάτοικοί της έμαθαν να εργάζονται και να προοδεύουν. Δεν είναι τυχαίο που οι μύθοι τους θέλουν παιδιά του Προμηθέα και του Γλαύκου, αφού πάντα έδειξαν την ευρηματικότητά τους, την θεϊκή παιδεία τους και την ικανότητα να διαχειρίζονται τη θάλασσα, στην επιφάνεια και στο βυθό της, σαν να ήταν το σπίτι τους.

Γι’ αυτούς όμως το υπέρτατο αγαθό ήταν και είναι ηελευθερία της φίλης πατρίδας τους.Αντιμετώπιζαν τους κατακτητές, όσο δυνατοί και αν ήταν, ως ίσους και τους ανάγκαζαν να αφήνουν την ελευθερία τους ανέπαφη, γιατί οι Συμιακοί ήξεραν να τους αντιμετωπίζουν με αποτελεσματικότητα. Στην Βυζαντινή περίοδο, προμήθευαν την Κωνσταντινούπολη με κρασιά και λάδια καθώς και με τα μοναδικά σε τεχνολογία σκάφη τους. Έτσι αυτοδιοικούνταν, πληρώνοντας ένα συμβολικό φόροκάθε χρόνο, το αντίτιμο του ενός τετάρτου της αξίας ενός σπιτιού. Έτσι συνέχιζε η ζωή τους και με τους Άραβες που τους αντικατέστησαν οι Γενουάτες.

Όποτε κάποιος από τους κατακτητές παρέκκλινε από τη συμφωνημένη πορεία τον εξοστράκιζαν. Οι πρώτοι που το ένοιωσαν αυτό ήταν η Γενουάτες και έτσι βοήθησαν τους Ιππότες να καταλάβουν τηΡόδο. Σε αντάλλαγμα οι Ιππότες τους άφησαν να αυτοδιοικούνται έναντι μιας συνεισφοράς στα Μοναστήρια τους500 άσπρα το χρόνο. Επέβαλλαν δηλαδή σε κάθε κατακτητή το δίκαιο του εθίμου. Οι Ιππότες όμως, όταν βρέθηκαν σε δύσκολη οικονομική κατάσταση τους καταπίεσαν οικονομικά σε βαθμό που τους οδήγησαν σε πείνα, έτσι συμφώνησαν με τον Σουλεϊμάν το Νομοθέτη να καταλάβει τα νησιά και για το λόγο αυτό τους παραχώρησε ΧάτιΧουμαγιούν, δηλαδή συνθήκη ανεξαρτησίας,που προέβλεπε μια εισφορά για τα Βακούφια του Σουλτάνου στη Ρόδο 500 γροσιών το χρόνο. Η κατασκευή ενός σπιτιού κόστιζε 2.000 γρόσια.

Με την Ελληνική Επανάσταση όλα άλλαξαν. Οι Συμιακοί, μορφωμένοι και ιδεολόγοι, ακολούθησαν τον εθνικό συναγερμό επαναστατώντας και έτσι εντάχθηκαν αμέσως στο Ελληνικό Κράτος που δημιουργούτανε ως αντεπαρχία. Η πρώτη εμπειρία δεν ήταν θετική. Γιατί το Ελληνικό Κράτος, ακόμα πριν γεννηθεί είχε γίνει φωλιά εκμεταλλευτών. Να τι γράφουν από όλα τα νησιά των Νότιων Σποράδων στον Καποδίστρια: «Άρα είναι δυνατόν ένα νησί που κατοικείται από τέσσερεις χιλιάδες ψυχές, να υποφέρει τόσα δεινά, και τόσο υπέρογκα έξοδα και τόσες αρπαγές; Καταντήσαμε σε έσχατη φτώχεια και ποτέ δεν παράλειψαν να εισπράξουν κάθε χρόνο το δέκατο των εισοδημάτων της. Μολονότι πολλές φορές αναφέραμε την ελεεινή μας κατάσταση, προς τις απελθούσες Διοικήσεις δεν βρήκαμε καμιά υπεράσπιση. Συ δε ο σωτήρ των αγαθών η κατάπανοις των κακών μη εγκαταλείπης ημάς τα τέκνα σου, αλλά σπλαχνίσθητι και ρύσαι ημάς, εκ πάσης προσβολής των αδικημάτων, διότι εις Σε μετά θεόν την ελπίδα έχομεν».

Οι Συμιακοί, δεν περίμεναν βοήθεια από ψηλά και όπως συνήθιζαν αντέδρασαν άμεσα. Μόλις έφτασαν στη Σύμη οι ενοικιαστές των δασμών και των φόρων τους έδωσαν ένα έγγραφο και τους έδιωξαν (2.4.1828): «Επειδή η πατρίδα μας βρίσκεται στη χειρότερη θέση από όλα τα νησιά και υπόκειται σε απροσδόκητα δεινά από την γειτονική τυραννική εξουσία, για το λόγο αυτό συμβουλεύουμε τους τελώνες και ενοικιαστές που έστειλε η Ελληνική Πολιτεία να μην έλθουν εδώ, για να μην τους βρει μεγάλη βλάβη από τον τύραννο, επειδή η πατρίδα μας δεν έχει τη δυνατότητα να αντισταθεί (σ.σ. για να τους προστατεύσει). Γι’ αυτό στέλνουμε σήμερα ταχυδρόμο στον Εξοχότατο Κυβερνήτη για να του παραστήσει τις απόψεις μας περί τελωνείων και δεκάτων». Υπογράφουν όλοι οι κάτοικοι της νήσου Σύμης.

Μετά την Ελληνική Επανάσταση, όταν οι Μεγάλες «αδελφές» Δυνάμεις ανάγκασαν τη Σύμη να υποταχθεί στο Οθωμανικό Κράτος, γιατί γι’ αυτούς δεν μπορούσε να εννοηθεί ανεξάρτητο νησί στο Αιγαίο, άρχισαν και τα μεγαλύτερα δεινά για τη Σύμη. Παρόλο που η Σύμη είχε υπογράψει σύμβαση με το Οθωμανικό Κράτος να διατηρήσει την ανεξαρτησία της και μετά την ένταξή της στο Οθωμανικό Κράτος, επειδή ακολούθησαν παρανομίες συσπείρωσε άλλα 11 νησιά για να διαμαρτυρηθούν και έτσι δημιουργήθηκε το όνομα Δωδεκάνησος. Ο όρος στη πραγματικότητα δημοσιοποιήθηκε από τη μελέτη που έκανε η Στεφανόπολις (1912), κατά την περίοδο των Βαλκανικών πολέμων, για την διεκδίκηση των νησιών από την Ελλάδα κατ’ εντολή του Βενιζέλου, αν και τα νησιά αυτά είναι πάνω από 700. Η Σύμη λοιπόν, ως πρωτεργάτης αυτής της κίνησης των νησιών, προσπάθησε να αποσύρει από την πλάτη τους τους φόρους που ήθελε να επιβάλει η Οθωμανική Αυτοκρατορία και πολέμησε γι’ αυτό επί 50 έτη.

Ένα ενδεικτικό γράμμα από τα εκατοντάδες τους προς το Σουλτάνο έλεγε μεταξύ άλλων: «να εύρομε και εμείςοι πτωχοί καιδυστυχείςνησιώτεςαπαλλαγήαπό τα δεινά που καταπιέζουν εδώ και αρκετό χρόνο εμάς και το νησί μας και ναανακτήσουμε τη πρότερη μικρή ευημερία με την απόδοση των παλιών ατελειών, τις οποίες οι κατά καιρούς ένδοξοι πρόγονοισας μας χορήγησαν και επιβεβαίωσε καιοαείμνηστος πατέρας της Υ.Α.Μ. εφόσον μάλιστα και με αυτοψία γνώρισε τον ξηρόν μας βράχο.

Μεγαλειότατε!Δεν εννοούμεναεξαιρεθούμεαπό τη γενική νομοθεσία που διέπειόλο το κράτος, ζητούμε από την Υ.Α.Μ. μόνον αυτό, να θυμηθείτεμε την πατρική σας μέριμναότι το νησί μαςοφείλειτα πάντα καιαύτη ακόμη την κατοίκηση τουαποκλειστικάστοέλεος και τη γενναιότητα των ενδόξων προγόνων της Υ.Α.Μ. οι οποίοι μας επέτρεψαν νατρεφόμαστεαπό κάποια ψίχουλα που πέφτουν από το πλούσιο Αυτοκρατορικό Τραπέζι καιότι αν στερηθούμε από αυτά κινδυνεύουμε νααπωλέσουμε  και την ύπαρξη μας.

Μεγαλειότατε!       Από τη στιγμή που η Αυτοκρατορική κυβέρνηση ζήτησε ναμας στερήσειαπό τις ατέλειες και τα προνόμια που μας παραχωρήθηκαν και να επιβάλει και σ’ εμάς φόρους καθόλα δυσαναλόγους προς τα ισχνά μας έσοδα, δυστυχούμε,το δε νησί μας κινδυνεύει να καταστραφεί. Ας μας δείξει λοιπόν ο πατέρας μας οίκτο στην δυστυχία μας καιας μαςεπιτρέψει κατά το παράδειγμα τουαείμνηστου πατρός του να τρεφόμαστε και στο μέλλον από τα ψίχουλα του πλούσιου Αυτοκρατορικού Τραπεζιού.

Μεγαλειότατε!       Είμαστε πτωχοί και δεν έχουμε να προσφέρουμε, παρά μόνο τις ταπεινές αλλά ειλικρινής μας ευχές για την στερέωση του θρόνου καιυπέρ της υγείας, της δόξας και της μακροβιότητας της Υ.Α.Μ., ο δεύψιστος να σας τα ανταποδώσει.Πιστότατοι υπήκοοιτης Υ. Α. Μεγαλειότητας. Στη Σύμηστις 2 Ιουνίου 1876. Η Κοινότητα. Οι Σφραγιδοφύλακες           Ν. Ι. Διακιοῦ, Ι. Κατριός, Κ. Κοζᾶς. Οι Δημογέροντες. Βασιλ. Βενιαμίν, Ν. Ι. Διακιοῦ. Ο Γραμματεύς. Ν. Γ. Μαστορίδης».

Σε ένα υπόμνημα που έστειλαν οι Συμιακοί στην Επιτροπή που είχαν επιβάλει οι Μεγάλες Δυνάμεις για να λύσουν τα προβλήματα των νησιών, έγραφαν προς τον Πρόεδρό της:«Εξοχότατε,

Οι Σποράδες, Αστυπάλαια, Ικαρία, Κάλυμνος, Κάσσος, Καστελόριζο, Λέρος, Νίσυρος, Πάτμος, Σύμη, Τήλοςκαι Χάλκη τουΑρχιπελάγους, που είναι ξεροί και πετρώδεις βράχοι, που στερούνται και του πόσιμου νερού και συνεπώς είναι πτωχότατες, διοικούνταν από μόνες τουςαπό της κατάκτησης μέχρι το 1869 χάρις στους μεγάθυμους Σουλτάνους με τον σκοπό να κατοικούνται και να έχουν επάρκεια για τη διατήρηση των κατοίκων τους, αποδίδοντας στην Αυτοκρατορική Κυβέρνηση κάποιο καθορισμένο φόρο κατ’ αποκοπή (Μαχτού) και ήταναπαλλαγμένααπό κάθε άλλο φόρο και τέλος εισαγωγής καιεξαγωγής. Έτσι διατηρούνταν χάρις στη σπογγαλιεία που είναι ένα επικινδυνοδέστατοεπάγγελμα.

Με το καθεστώς αυτής της διοίκησης και μευπεράνθρωπες σχεδόν προσπάθειες, τα παραπάνω νησιά κατέστησαν κατοικήσιμα και οι λίγοι κάτοικοι αποζούσαν με δυσκολία αλιεύοντας από τους βυθούς της θάλασσας σφουγγάρια και γίνονταν συχνά βορρά των θηρίων της θάλασσας.

Αλλά καιηδυστυχήςαυτήκατάσταση διήρκεσε μέχρι το 1869 καθόσον τότε οΑχμέτΠασάςΚαϊσερλῆς, παραβλέποντας τις ευγενικές διαθέσεις και τους υψηλούς σκοπούς των μεγάθυμων Κυρίαρχών του, καικατάργησε τα προνόμια αυτών των παραπάνω νησιών του προ του 1869 καθεστώτος και ταεξομοίωσε διοικητικάμε τηυπόλοιπηΑυτοκρατορία.

Έκτοτεπαρόλες τις ενάντιες επισημάνσεις, υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις του μακαρίτηΑαλή Πασά του τότε Μεγάλου Βεζίρη, έπαυσεηαυτοδιοίκηση των νησιών και εγκαθιδρύθηκανσ’ αυτά ποικίλες αρχές και πολυάριθμοι υπάλληλοι. Εισήχθησανπαντοειδείς φόροι και δυσανάλογοι με τις δυνατότητες των νησιών που απορρόφησαν όλη την ικμάδα τουςκαι η μόνη βιομηχανία των νησιών η σπογγαλιεία, καταστράφηκε σχεδόν ένεκα των μεγάλων καιεπαχθέστατων φόρων που υποβλήθηκαν στο πρόσωπο του σπογγαλιέα καιστοόνομα του πλοίουκαι για τους οποίους με τη προσθήκη των εξόδων δεν επαρκεί συνήθως όλη ηαξία τουεξαχθέντος σπόγγου από το βυθό της θάλασσας με προφανέστατο κίνδυνο της ζωής του σπογγαλιέα. Τα πάντα είναι σεαταξία,οιφόροι που εισπράττονται διατηρούν αρχές ανώφελες στους τόπους καιστη Κυβέρνηση καιηφτώχιακατά συνέπεια βασιλεύειστα νησιά, με τέτοιο τρόπο που δεν μπορούν να ζήσουν οι κάτοικοι καιάρχισαν να ερημώνουν τανησιά λόγω της μετανάστευσης των κατοίκων στην Μικράν Ασία καιστηνΕλλάδα με την ελπίδα να πορισθούν τουλάχιστον ζητιανεύοντας τονεπιούσιοάρτο γι’ αυτούς και για τις οικογένειες τους.

Με αυτή τη κατάστασητων πραγμάτων οιυποφαινόμενοι κάτοικοι των παραπάνω Νοτίων Σποράδων, βρίσκονται στο δίλημμα αν θα μείνουν στανησιά τους και ναπεθάνουν από πείναή να μεταναστεύσουν σε ξένη γη. Πριν να διαλέξουν μεταξύ των δύο αυτών αποφάσεωνκαι παίρνοντας υπόψη ότι τα νησιά αυτά που κατοικούνται αποκλειστικάαπό Ορθόδοξους Χριστιανούς, δεν μπορούν λόγω της φυσικής τους κατάστασης να διατηρηθούν χωρίςασυδοσίακαι αυτοδιοίκηση και ότι για να προλάβουν την παντελή καταστροφή καιερήμωση των νησιών και τις μεταναστεύσεις και τέλος ότι η Κυβέρνηση δεν έχει κανένα όφελοςαπό τους πολυειδής αυτούς φόρους και από το υπάρχον διοικητικό σύστημα που οδηγεί στη καταστροφή των νησιών να δράξουν με χαρά την ευκαιρία που τους παρέχει ηΥψηλή αυτήΕπιτροπή και ναεπικαλεστούν την πατρικήμέριμνα της Αυτοκρατορικής Κυβερνήσεως και τις εγγενείς διαθέσεις της διεθνούς αυτής Επιτροπήςυπέρ τωνλαώναυτής της Αυτοκρατορίας, τολμούν να ζητήσουν με σεβασμό ταεξής:

1ονΕπάνοδοστο προ του 1869 καθεστώς ήτοι διοίκηση διά Δημάρχων και Δημοτικών Συμβουλίων που να εκλέγονται ελεύθερααπό το λαό και ναενεργούν στα όρια της δικαιοδοσίας τους και Δικαστικών Αρχών των νησιών καθώς και Δικαστών για τις μικρές υποθἐσεις.

2ονΟργανικόΝόμο που να καθορίζει α) το καθεστώς αυτό και τα καθήκοντα και δικαιώματα των Δημάρχων και Δημοτικών Συμβουλίων β) την ισχύ των εθίμων των νησιών και τουΑρμενόπουλου  ως αστικού Νόμου καθόσον δεν τροποποιείται από ταέθιμα γ) την ισχύ δικονομίας της Κρήτηςγια τα δικαστήρια.

3ον Την αποκλειστική καθιέρωση της Ελληνικής γλώσσας ως επίσημηςστη Διοίκηση και στα Δικαστήριαγενικότερα καθόσον οι κάτοικοι είναι όλοι Χριστιανοί καιδεν γνωρίζουν καμιάν άλλη απολύτως γλώσσα.

4ον Ένωση όλωντωννησιών που κατοικούνται απολύτως από Χριστιανούς, σε μία Διοίκησηπου να είναι αποδεχτή από τα νησιά αυτά και να έχει έδρα τοκεντρικότερο από αυτά, ανεξάρτητηαπό κάθε άλλη διοίκηση που να εδρεύειστη ΜικράΑσία.

5ονΥπαλλήλους Χριστιανούς κατά τηνθρησκεία της πλειοψηφίας που να γνωρίζουν την Ελλην. γλώσσα.

6ον Δικαστήρια τακτικά που να σχηματίζονται κατά τον οργανικό Νόμο και ναέχουν πρόεδρο Νομομαθή Δικαστή αν είναι δυνατόν.

7ονΑσυδοσίαόπως πριν από το 1869 και κατά συνέπεια κατάργηση τουΕμιρίου σπόγγων και κάθε άλλου φόρου γενικότεραμε οποιονδήποτε όνομα και πληρωμή μόνον τον φόρο Μαχτούόπως ορίζοντανπριν από το 1869.

8ονΧρήσητωνπροτου 1869 εισπραττόμενωνμικρώνεισοδημάτων κάθε νησιού μετά την αφαίρεση του προς την Αυτοκρατορική Κυβέρνησηοφειλόμενου Μαχτού κατ’αποκοπήυπέρ των Δημοσίων αναγκώνκαιέργων του καιαπαγόρευση να γίνεται χρήσηγι’άλλονησί, ήγια το υπόλοιπο κράτος.

9ονΑστυνομίακαιχωροφυλακήεπιτόπιεςπου να διατηρούνταιαπό κάθε νησί κατά τις ανάγκες του.

10ονΣχηματισμόΕφετείουκαιγενικού Συμβουλίου στηνέδρα των Νότιων Σποράδων από αντιπροσώπους του κάθε νησιού για να κρίνειτα γενικά συμφέροντα αυτών και να δικάζειΕφέσιμες τις συμπίπτουσες υποθέσεις κατά τονΟργανικόΝόμοκαι τηδικονομία.

Έχοντες την ελπίδα ότι τα δίκαια μας αιτήματα θα οδηγήσουν στη σωτηρία των Νησιωτών Υπηκόων φιλήσυχων και πιστών της Α.Μ. του χαριτόβρυτου μαςΆνακταΣουλτάνΧαμίτ του Βουότι θα καθιερωθούν με απόφαση της Υψηλής αυτής διεθνούς Επιτροπής που συνήλθε δυνάμει της συνθήκης του Βερολίνου, εκφράζουμε εκ των προτέρων την αιώνιαμας ευγνωμοσύνη για τα ευεργετήματα που θα μας παραχωρήσετε. και διατελούμε ευσεβάστως. Ευπειθέστατοι. 8 Αὐγ. 1880.

Οι Σφραγιδοφύλακες       Ν. Ι. Βογιατζῆς, Κ. Φαρμακίδης, Ν. Μ. Φακλῆς. Οι Κάτοικοι Σύμης. Τ.Σ. Οι Δημογέροντες. Ν. Ι. Βογιατζῆς, Αγ. Ζάγουρας. Ο Γραμματεύς. Ν. Μαστορίδης».

Οι υποσχέσεις που είχαν δώσει οι Μεγάλες Δυνάμεις για να προστατεύουν τους νησιώτες από την οικονομική καταπίεση ήταν όπως και είναι πάντα «έπεαπτερόεντα». Τα πράγματα επιδεινώθηκαν με τους Νεότουρκους. Έτσι όλοι η νησιώτες των Δωδεκανήσων, ακολουθώντας την πάγια τακτική τους, άλλαξαν Κυρίαρχο και έφεραν τους Ιταλούς. Οι Ιταλοί είχαν σκοπό να καταλάβουν μόνο την Ρόδο τη Κω και την Κάρπαθο, αλλά με τη πίεση των νησιωτών ελευθέρωσαν και τα άλλα νησιά. Βέβαια είχε γίνει συμφωνία, αλλά οι Ιταλοί αργότερα την αθέτησαν ως προς το διοικητικό καθεστώς και τα κατέλαβαν. Όμως σεβάστηκαν το οικονομικό καθεστώς των μικρών νησιών και δημιούργησαν το Δημοτικό Φόρο.

Η πολυπόθητη Ενσωμάτωση στην Ελλάδα, που προετοιμάστηκε από οραματιστές πολιτικούς, διατήρησε το καθεστώς των φόρων που ίσχυε επί Ιταλίας. Τα τελευταία χρόνια όμως, οι πειναλέοι καρεκλοκένταυροι των Αθηνών, θεωρώντας ότι είναι πατριωτικό να απομυζούν τα νησιά, αφήνοντάς τα στο έλεος του Θεού, κατάργησαν αυτά τα λεγόμενα προνόμια. Ως αποικιοκράτες θεωρούν πως δίνοντάς τους λίγα ψίχουλα θα μπορούν να τους διαφεντεύουν αδιαφορώντας αν χωρίς υποδομές και γιατρούς μπορούν να επιζήσουν. Αυτά λοιπόν δεν ήταν ούτε είναι προνόμια, αλλά αναγκαιότητα για την ύπαρξη των όπως έλεγαν και στους Σουλτάνους. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα έχει επιδεινωθεί η κατάσταση και κάθε κυβερνητικός γύρος φέρνει και νέα κακά μαντάτα στα νησιά. Το τελευταίο είναι ο ΕΝΦΙΑ. Τι δουλειά έχει ο ΕΝΦΙΑ σε αυτά τα νησιά, δηλαδή να πληρώνουν ενοίκιο στο Κράτος οι Ακρίτες για το τόλμημά τους; Αυτή είναι η μεγαλύτερη ανοησία που θα μπορούσε να δημιουργήσει ανθρώπινο μυαλό. Μάλιστα όταν για ένα αγρό 200 τ.μ. καθόρισαν οι ανεγκέφαλοι αντικειμενική αξία 60.000 €. Για ένα γήπεδο που είναι σε εκτός σχεδίου περιοχή και το μισό του οποίου είναι δασικό, όπως το καθόρισε το Κράτος των ανεγκέφαλων, η αντικειμενική αξία είναι 700.000 € επειδή λέει είναι δύο στρέμματα.

Οι παππούδες μας θα έστελναν σε χώρα κοράκων όλους αυτούς τους προδότες του τόπου, γιατί αν κάποιοι θέλουν να διώξουν το στρατό από τα νησιά, αυτοί θέλουν να διώξουν τους κατοίκους και όπως στην δεκαετία του 1950 να μείνουν μερικές γυναίκες που θα περιμένουν το συνάλλαγμα από το εξωτερικό, έτσι όπως θα άρεσε και σε αυτούς που επιβουλεύονται τα νησιά.