Δημήτρης Κούκουλας: Αναζητώ στη Ρόδο τους “Ενεργούς πολίτες”

Ακόμη ένας χρόνος…
Ένας χρόνος περισσότερος στη ζωή…
ένας χρόνος λιγότερος απ’ την ζωή…

Του Δημήτρη Κουκουλα

Μείνε λοιπόν εδώ,
κάπνισε το τσιγάρο σου
μέσα σ’ αυτή τη μεγάλη ησυχία,
μέσα σ’ αυτό το θαύμα της φύσης, που μετά από το κάρβουνο και τις στάχτες που πριν μερικά χρόνια οι φωτιές του προκάλεσαν, αναζητά σήμερα τον τρόπο πως να αναγεννηθεί και να αναζωογονηθεί…
Όπως και το νησί μας στο σύνολο του σήμερα εναγωνίως αναζητά…

Ωρα λοιπόν φίλοι μου να ξεκαθαρίσουμε και μεταξύ μας μερικούς λογαριασμούς.
Όπως είπα και παραπάνω: “Ένας χρόνος λιγότερος από την ζωή είναι που απομένει…”
Μήπως τελικά μπορέσουμε να βρούμε μια άκρη με όλα αυτά που τελευταία συμβαίνουν στο νησί μας και ως τοπική κοινωνία μας οδηγούν στο “απόλυτο αδιέξοδο”…

Να διευκρινίσω από την αρχή.
α) Όλοι εσείς που για τους προσωπικούς σας λόγους θεωρείτε ότι “όλα στο νησί μας “βαίνουν καλώς” και η “εξέλιξη” που αυτό αποκτά με τα κάθε μορφής καρτέλ που το απομυζούν σας βολεύει, -οικονομικά, επαγγελματικά, κοινωνικά, πολιτικά-, πολύ καλά κάνετε και το βλέπετε έτσι.
Αντιλαμβάνομαι ότι ο δικός σας φόβος είναι μόνο μην τυχόν διαταραχθεί η “ισορροπία” σε αυτό και μήπως οι νέοι συσχετισμοί του δεν σας ευνοήσουν…

β) Το δεύτερο που θέλω να πω απευθυνόμενος σε αυτούς που διοικούν το ΕΒΕΔ και το Οικονομικό Επιμελητήριο είναι ότι όταν ένα μέλος του οργανισμού που εσείς διοικείτε σας απευθύνεται, είναι αγένεια να νομίζετε ότι έχετε το δικαίωμα να τον “αγνοείται”. Για να μην χρησιμοποιήσω και άλλες λέξεις…
Σοβαρευτείτε, γιατί όταν θυμώνω μπορεί να γίνω πολύ “κακός” με λέξεις που χρησιμοποιώ…
Μπορεί οικονομικά η δική σας ζωή να είναι τακτοποιημένη καλά -και μπράβο σας-, αλλά αυτό δεν σας δίνει κανένα απολύτως δικαίωμα εσείς να λειτουργείτε ως τα “αμορτισέρ” ενός συστήματος που οδηγεί σε οικονομικά αδιέξοδα το νησί μας και τον επιχειρηματικό του κόσμο…
Επί του παρόντος μένω μόνο σε αυτά…
γ) Τρίτο όλοι εσείς – εμείς που έχουμε δημιουργήσει τις ομάδες, κινήματα των πολιτών του νησιού μας -συλλόγους, σωματεία, ΑΜΚΕ κλπ-, προκειμένου να συνδράμουμε ή ενισχύσουμε την κάθε μορφής αναπτυξιακή πρωτοβουλία του, -ή να βάλουμε και φρένο στην ασυδοσία-, είμαστε ικανοποιημένοι με όλα αυτά που βλέπουμε γύρω μας;
Σίγουρα ΌΧΙ -μιλω ως ένας από όλους εσάς -. Όμως εν τοιαύτη περιπτώσει γιατί επιλέγουμε την “σιωπή” μας; Μπορεί να μου το εξηγήσετε κάποιοι από εσάς που συμμετέχετε στις διοικήσεις τους;
δ) Τέλος θέλω να απευθυνθώ και στου φίλους που “φοβούνται” ότι άνθρωποι όπως εγώ είμαστε οι “γραφικοί” της τοπικής κοινωνίας μας.
Για εσάς, εγώ δεν έχω να κάνω απολύτως κανένα σχόλιο…

Από την αρχή θα πω ότι “πολύ αμφιβάλλω” ότι σε αυτό το νησί με αυτά τα οικονομικά συμφέροντα που το έχουν κυριεύσει και ως “νεοκατακτητές” του το έχουν καταλάβει, κάτι θα μπορέσει να αλλάξει. Με προηγούμενη ανάρτηση μου τα χαρακτήρισα “Καμόρα” και από ότι διαπίστωσα, όλοι συμφωνείτε σε αυτό…

Όμως παρά ταύτα εγώ συνεχίζω να ζω με μια μικρή ελπίδα ότι αν ξεκαθαρίσουμε ο κάθε ένας από εμάς το ρόλο του, αν πάψουμε να λειτουργούμε με δύο “μούρες” όπως συχνά κάνουμε, “και με τον αστυφυλαξ και με τον χωροφύλαξ”, τότε Ναι, ίσως κάτι μπορέσει να γίνει…
Και αν όχι, τουλάχιστον εγώ θέλω να νιώθω “συνέπεια” με τον εαυτό, την συνείδηση και τις αξίες μου ότι το πάλεψα έστω και αν στο τέλος αυτό το “σύστημα” μας νίκησε…

Πρώτα λοιπόν ας δούμε τι ακριβώς συμβαίνει τελευταία στο νησί μας.

✔️Νέα ξενοδοχεία “τέρατα” στην καρδιά της πόλης, ή και στο υπόλοιπο νησί, με εργαζόμενους από την Ασία ή Αφρική.

✔️Μηδενική αγροτική ή βιοτεχνική παραγωγή.

✔️Μηδενική προστιθέμενη αξία στο τουριστικό προϊόν, εκτός από τα εγγενή στοιχεία του ήλιου, της Θάλασσας και της πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού.

✔️Μηδενικό μακροπρόθεσμο όφελος για την τοπική κοινωνία του νησιού μας, με τουρίστες που δεν ξοδεύουν σχεδόν τίποτα στις άλλες επιχειρήσεις του.

✔️Ελλείψεις σε επίπεδο των βασικών υποδομών του νησιού, είτε αυτές αφορούν το οδικό δίκτυο, την επάρκεια στο νερό, την επεξεργασία των λημμάτων, την περισυλλογή των σκουπιδιών που συνεχίζουμε να τα συναντάμε πεταγμένα μέσα στα δάση, τα ρέματα και τα ποτάμια.

✔️Κατάληψη του δημόσιου χώρου του νησιού από κάθε μορφής οικονομικά συμφέροντα – πολύ πρόσφατα και καινούργια επένδυση 155 στρέμματα φωτοβολταϊκά στην περιοχή του Γαδουρα- που είδαν ότι εδώ όλα επιτρέπονται και κανένας δεν μιλά . Βέβαια αρκεί εσύ να είσαι του “συστήματος”…

Ο “ενεργός πολίτης” φίλοι μου που συχνά τον χρησιμοποιούμε ως όρο προκειμένου με αυτόν να αυτοπροσδιοριστουμε κοινωνικά, -είμαι ενεργός πολίτης όλοι λέμε- δεν είναι το κομματικό στέλεχος, ο διαδηλωτής, ο ακτιβιστής ή άνθρωπος που και που γράφει πολιτικά σχόλια στο Facebook. Ούτε και αυτός που συμμετέχει στο πολιτιστικό σύλλογο που ασχολείται μόνο με πανηγύρια. Ούτε και βέβαια αυτός που αρκείται να ψηφίζει κάθε τέσσερα χρόνια.

“Ενεργός πολίτης” είναι ο κάθε πολίτης που αντιμετωπίζει την κοινωνία ως χώρο στον οποίο έχει και δικαιώματα και ευθύνη.

Ο “ενεργός πολίτης” δεν είναι αυτός που λέει μόνο ότι θέλει καλύτερους κυβερνώντες. Λάθος. Είναι αυτός που θα πει “θέλω θεσμούς που να λειτουργούν, θα απαιτώ να λειτουργούν και στο μέρος που μου αναλογεί, θα επιδιώκω αυτό να γίνεται”.

Ο “ενεργός πολίτης” κατά τεκμήριο είναι ο κάθε πολίτης που μετατρέπει την άποψη του σε υπεύθυνη, νόμιμη και διαρκή συμμετοχή στα κοινά.
Το «διαρκή» είναι κρίσιμο. Μία διαδήλωση δεν σε κάνει αυτομάτως ενεργό πολίτη. Ούτε μία ψήφος. Ούτε ένα θυμωμένο post εδώ μέσα. Ούτε το να είσαι μέλος ενός κόμματος.

Ο “ενεργός πολίτης” σήμερα οφείλει να ενδιαφέρεται για κάθε δημόσιο πρόβλημα που απασχολεί την τοπική κοινωνία στην οποία αυτός ανήκει, ακόμη κι όταν η λύση του δεν πρόκειται να τον ωφελήσει προσωπικά.
Εκεί πλέον περνάμε από το «διεκδικώ το συμφέρον μου» στο «συμμετέχω στην πολιτεία».

Από σήμερα αναζητώ στη Ρόδο τους “Ενεργούς πολίτες” που είναι αποφασισμένοι. Όπως είμαι και εγώ…
Γνωρίζοντας ότι αυτοί είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν… Αλλά σίγουρα μπορούν να βρεθούν…
Και με μόνο με αυτούς υπάρχει Ελπίδα….