“Η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα των νησιών αργοπεθαίνει”

Την αδυναμία να καλύψουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ιδίως αυτές των νησιών, τα χρηματοδοτικά εργαλεία που έθεσε σε λειτουργία η Κυβέρνηση, επισημαίνει σε αναφορά του ο Νεκτάριος Σαντορινιός.

Σύμφωνα με έγγραφο του Οικονομικού Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου, στο οποίο και βασίστηκε η αναφορά του βουλευτή, σημειώνεται ότι η πρόσφατη Απόφαση (37674 ΦΕΚ Β’ 1291 10-04-2020) του Υπουργείου Ανάπτυξης με θέμα «Πρόσκληση για την Επιδότηση Τόκων Υφιστάμενων Δανείων Μικρών και Μεσαίων Επιχειρήσεων πληττόμενων από τα μέτρα αντιμετώπισης της πανδημίας του ιού COVID-19», έχει ως προϋπόθεση οι επιχειρήσεις, έως τις 31/12/2020, να έχουν τουλάχιστον τον ίδιο αριθμό εργαζομένων με αυτόν που είχαν στις 19/03/2020, γεγονός που αποκλείει την μεγάλη μερίδα των επιχειρήσεων των κλάδων του τουρισμού και του επισιτισμού των νησιών.

Σε μια χώρα, που βασικό πυλώνα της Οικονομίας αποτελεί η μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα γύρω από τον Τουρισμού, η Κυβέρνηση θέτει για τους συγκεκριμένους κλάδους προαπαιτούμενα και δυσκολίες εισαγωγής στα μέτρα στήριξης, αποδεικνύοντας την αδυναμία της να αντιληφθεί ότι η εποχικότητα είναι βασική παράμετρος του κύκλου εργασιών τους. Ιδιαίτερα, δε, τα νησιά της Δωδεκανήσου όπου η τουριστική κίνηση συνδέεται έως και με το 90% της απασχόλησης και της επιχειρηματικότητας, τα χρηματοδοτικά εργαλεία που ανακοινώθηκαν συνίστανται σε δώρο άδωρο. Περαιτέρω, μέσα από την αναφορά του βουλευτή τονίζεται η ανάγκη τροποποίησης της συγκεκριμένης ρήτρας, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των κλάδων και δημιουργώντας ένα πλαίσιο ασφαλείας για τους εν ενεργεία εργαζόμενους ή όσους πρόκειται να προσληφθούν το επόμενο διάστημα.

Τέλος, ο Νεκτάριος Σαντορινιός τονίζει ότι το προαναφερόμενο κενό στις αποφάσεις της Κυβέρνησης δεν είναι το μόνο προβληματικό ζήτημα αναφορικά με τα μεγάλα προβλήματα βιωσιμότητας που αντιμετωπίζουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ιδίως των νησιών. Συνολικά τα μέχρι τώρα ανακοινωθέντα μέτρα της Κυβέρνησης δεν απαντούν σε τίποτα στις πραγματικές ανάγκες της αγοράς. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις πρέπει να περάσουν μέσα από τις συμπληγάδες της γραφειοκρατίας και των τραπεζών, με αποτέλεσμα η πλειονότητα αυτών να μένει εκτός, προσπαθώντας να επιβιώσει σε ένα αρνητικό περιβάλλον, με τον κίνδυνο για μαζικά λουκέτα να πλησιάζει. Πρέπει άμεσα να αποφασιστούν πολιτικές που  θα στοχεύουν στην κάλυψη των προβλημάτων ρευστότητας των επιχειρήσεων και στην συγκράτηση των θέσεων εργασίας στους κλάδους που συνδέονται, άμεσα ή έμμεσα, με τον Τουρισμό.