39 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που η Κυρά της Ρω, η Δέσποινα Αχλαδιώτη έφυγε για το μεγάλο ταξίδι, αφήνοντας πίσω της όμως ισχυρό το αποτύπωμά της για την αφοσίωσή της στα ελληνικά ιδεώδη…

Ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας και επίτιμος Δημότης Μεγίστης Αλκιβιάδης Στεφανής έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό, με αφορμή τη σημερινή ημέρα:

Σαν σήμερα, το 1982, η Πατρίδα μας αποχαιρέτησε την Κυρά της Ρω. Δεν ξεχνάμε ποτέ την αγάπη και την αφοσίωσή της στα ελληνικά ιδεώδη.

Η ανιοδιοτελής πράξη της μας διδάσκει ότι με θέληση και πίστη μπορούμε να καταφέρουμε τα αδύνατα!

Από την πλευρά του ο Αντιδήμαρχος Μεγίστης Στράτος Αμύγδαλος δήλωσε στον sky:

“Είναι μία ημέρα μνήμης για μας για την ηρωική μορφή Κυρά της Ρω, κατά κόσμον Δέσποινα Αχλαδιώτη, η οποία παραμένει πάντα σημείο αναφοράς πατριωτισμού και γενναιότητας, ταξίδεψε το Καστελλόριζο μας σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου και συνεχίζουμε να την έχουμε μπροστά σε ό,τι κάνουμε για να μπορέσουμε να πάμε κι εμείς το νησί μας μια σελίδα παρακάτω, να το κάνουμε λίγο καλύτερο”.

Όπως κάθε χρόνο, έγινε σήμερα το πρωί κατάθεση στεφάνου στο ηρώο στην πλατεία του νησιού.

Τέλος να σημειωθεί ότι φέτος το Μεσογειακό Φεστιβάλ Καλλιθέας έχει αφιερωμένη μία ενότητά του στην Κυρά της Ρω

ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΩ

(Πληροφορίες από τη ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ el.wikipedia.org)

Η Δέσποινα Αχλαδιώτου (Καστελλόριζο Μεγίστης, 1890 – Ρόδος, 13 Μαΐου 1982), γνωστή με το ψευδώνυμο Κυρά της Ρω, ήταν Ελληνίδα ηρωική μορφή της Αντίστασης κατά την περίοδο της κατοχής. Επί 40 χρόνια, από το 1943 ως το θάνατό της, ύψωνε την ελληνική σημαία στην ακριτική νησίδα της Ρω κάθε πρωί και τη κατέβαζε με τη Δύση του ήλιου. Στη Ρω είχε εγκατασταθεί με τον άντρα της και την τυφλή μητέρα της από το 1924.

Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών (1975), το Πολεμικό Ναυτικό, τη Βουλή των Ελλήνων, το Δήμο Ρόδου, την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και άλλους φορείς. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έστειλε ναυτικό άγημα και αντιπροσωπεία του ΓΕΝ στο Καστελόριζο όπου, στις 23 Νοεμβρίου 1975, της απένειμε το μετάλλιο για την πολεμική περίοδο 1941-1944 για τις «προσφερθείσες εθνικές υπηρεσίες της», όπως ανέφερε η απόφαση του Υπουργού Άμυνας.

Απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών, σε νοσοκομείο της Ρόδου, στις 13 Μαΐου του 1982. Η κηδεία της έγινε δημοσία δαπάνη στο Καστελλόριζο, παρουσία του τότε υφυπουργού Άμυνας Αντώνη Δροσογιάννη, και η σορός της μεταφέρθηκε στην Ρω και ετάφη κάτω από τον ιστό όπου ύψωνε τη σημαία.

Το 1927, εγκαταστάθηκαν στη Ρω μόνιμα ο Κώστας και η Δέσποινα Αχλαδιώτου για να ασχοληθούν με την κτηνοτροφία, εντελώς μόνοι τους μέχρι το 1940. Τη χρονιά εκείνη όμως αρρώστησε βαριά ο Κώστας Αχλαδιώτης. Η φωτιά που άναψε η γυναίκα του για να ειδοποιήσει με σινιάλα καπνού τους κατοίκους του Καστελλόριζου και τους παραπλέοντες ψαράδες δεν έγινε εγκαίρως αντιληπτή. Ο σύζυγός της άφησε την τελευταία του πνοή μέσα σε μια ψαρόβαρκα που τον είχε παραλάβει καθυστερημένα για να τον μεταφέρει στο γιατρό του Καστελόριζου.

Η κυρά της Ρω φρόντισε μόνη της για την ταφή του συντρόφου της. Έπειτα, γύρισε πάλι στη Ρω, αυτή τη φορά με τη γριά μητέρα της, όπου πέρασε τα χρόνια της κατοχής. Εκεί θα προσέφερε υπηρεσίες σε στρατιώτες του Ιερού Λόχου. Με «δυνατή φωνή και γοργή περπατησιά», όπως την περιγράφει ο βιογράφος της Κυριάκος Χονδρός, δεν εγκατέλειψε ποτέ το νησί, ακόμα κι όταν το Καστελόριζο, που βομβαρδίστηκε από τους Άγγλους στη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, το 1943, ερήμωσε σχεδόν από τους κατοίκους του, εκ των οποίων οι περισσότεροι εξαναγκάστηκαν να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1943, για πρώτη φορά Ελληνικό αντιτορπιλικό, το «Παύλος Κουντουριώτης», κατέπλευσε στο Καστελόριζο, όπου βομβαρδίστηκε μέχρι τις 19 Νοεμβρίου 1943 από Γερμανικά στούκας. Οι κάτοικοι αναγκάστηκαν πάλι να φύγουν με συμμαχικά πλοία είτε προς Κύπρο είτε προς τις μικρασιατικές ακτές. Ωστόσο, η Κυρά της Ρω παρέμεινε στο νησί να υψώνει κάθε πρωί την Ελληνική σημαία, προσφέροντας τη βοήθεια της σε Ιερολοχίτες που βρήκαν καταφύγιο εκεί. Με τη λήξη του πολέμου, ορισμένοι κάτοικοι επέστρεψαν στο Καστελόριζο κατά ομάδες.

Μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πόλεμου, τα Δωδεκάνησα και μαζί μ’ αυτά και το Καστελόριζο και όλες οι παρακείμενες νησίδες και βραχονησίδες, σύμφωνα με τη Συνθήκη των Παρισίων της 10ης Φεβρουαρίου 1947, περιήλθαν στην Ελλάδα. Η μοίρα της Ρω ήταν λοιπόν αναπόσπαστα συνδεδεμένη μ’ αυτήν του Καστελόριζου.

Οι περιπέτειες για την Κυρά της Ρω δεν τελείωσαν με την απελευθέρωση. Τον Αύγουστο του 1975, ο Τούρκος δημοσιογράφος Ομάρ Κασάρ και δύο ακόμα άτομα, παρακολουθώντας τη Ρω και εκμεταλλευόμενοι την ολιγοήμερη απουσία της Δέσποινας Αχλαδιώτου για λόγους υγείας, αποβιβάστηκαν εκεί και τοποθέτησαν πάνω σ’ ένα κοντάρι 4 μέτρων τη σημαία τους. Η Κυρά της Ρω την κατέβασε αμέσως, όταν γύρισε. Στη 1 Σεπτεμβρίου 1975, κατέπλευσε στο Καστελόριζο το ανθυποβρυχιακό σκάφος «Γ. Πεζόπουλος» για συμπαράσταση στην κυρά της Ρω.

 316 total views,  2 views today