Άρθρο του Γιάννη Παρασκευά

Πρώην βουλευτή και Νομάρχη ΠΑΣΟΚ

 Παρελθόν-Παρόν και Μέλλον γνωστικός-γνωσιακός διαχωρισμός του χρόνου, υπό βοηθητικός για την κατανόηση και ερμηνεία του.

Για οτιδήποτε συνέβη στο άχρονο ή χρονικά προσδιορισμένο παρελθόν,υπήρξε αποτέλεσμα μιας σχέσης «αιτίας και αιτιατού», για ότι σήμερα συμβαίνει, στο λεγόμενο

«παρόν», εδράζεται στα γενόμενα του παρελθόντος και αυτά που θα προκύψουν στο «μέλλον», θα εδράζονται στα σημερινά γενόμενα.

Η αλληλουχία δράσεων, πράξεων και αποτελεσμάτων και η αλληλεπίδραση τους,είναι Νομοτελειακά καθορισμένη.

Από την αρχή της «δόμησης» των Κοινωνιών,διαφάνηκε η αναγκαιότητα και υλοποιήθηκε η αποκαλούμενη «ιεραρχική δόμηση της»,με διαφορετικές μορφές σε κάθε περίοδο των Κοινωνικών και οικονομικών εξελίξεων.

Σε κάθε περίπτωση, την ευθύνη προστασίας και ευημερίας των μελών της Κοινωνίας,την είχαν και βάρυνε τους κατέχοντες την «Εκτελεστική Εξουσία».

Ευθύνη που κάλυπτε το κάθε παρόν, αλλά περισσότερο είχαν την ευθύνη για το προδιαγραφόμενο μέλλον, Ηγέτες ή Ηγετικές ομάδες Κοινωνιών που αγνόησαν

«του τι φέρνει το αύριο», οδήγησαν τις Κοινωνίες τους στην εξαθλίωση και την καταστροφή.

Ηγέτες και κάθε μορφής Ηγετικές ομάδες, κάνουν κακό και προσφέρουν τις χείριστες των Υπηρεσιών, όταν ταυτόχρονα με την διαχείρηση της καθημερινότητας, δεν κτίζουν το μέλλον, μέλλον ευοίωνο για τους πολλούς και όχι για τους «κολλητούς».

Μικρές σταγόνες οι άνθρωποι και οι Κοινωνίες στον Ωκεανό του χρόνου, η μη ορθή αποτίμηση του και αξιολόγηση, επιφέρουν καταστροφικά αποτελέσματα.

Η διαχείρηση του «σήμερα» οφείλει να έχει στραμμένο το βλέμμα της στο αύριο, «στο μέλλον».

Η μεγάλη πλειοψηφία Ηγετών και Ηγετικών ομάδων διακατέχονται και λειτουργούν μέσα στα πλαίσια μιας «διαχειριστικής λογικής» και πολλές φορές,με ισχυρή την τάση εξυπηρέτησης ιδιοτελών και μη συμφερόντων.

Η επίλυση ενός τρέχοντος προβλήματος,εάν δεν εδράζεται στη γνώση του παρελθόντος και του παρόντος,δεν θα δώσει απάντηση στις αναγκαιότητες του αύριο, δεν επιλέγεις μια λύση εμβαλωματική για την προσωρινή κάλυψη αναγκών ή ελλείψεων και χωρίς αυτή να είναι ενταγμένη στην «μεγάλη εικόνα», η εστίαση στο δένδρο αφήνει στο έλεος του το δάσος.

Η αποκαλούμενη «μεγάλη εικόνα»σχηματοποιείται και διαμορφώνεται με οδηγό την κάλυψη των αναγκαιοτήτων που φέρνει το μέλλον και την θεραπεία των στρεβλώσεων του σήμερα.

Στον δικό μας «μικρόκοσμο»,στο νησί μας, η μετά τον μεγάλο πόλεμο αλλαγή των παραγωγικών και οικονομικών συνθηκών είχαν σαν αποτέλεσμα την έντονη αστικοποίηση και εγκατάλειψη της Υπαίθρου.

Η συγκέντρωση των παραγωγικών δραστηριοτήτων στο Βόρειο τρίγωνο του νησιού και η μεγάλη συγκέντρωση πληθυσμού, είχαν σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση δυσλειτουργιών.

Η θεραπεία των δυσλειτουργιών, δεν πρέπει να παραμένει στο επίπεδο μιάς λύσης η οποία θα θυμίζει, «σκέπασμα κάτω από το χαλί», αλλά θα πρέπει να δίνει απαντήσεις στις γενεσιουργές αιτίες εμφάνισης τους.

Κλασικό παράδειγμα, το πρόβλημα που προέκυψε με την λειτουργία του ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ.

Δεν είναι σημερινό το πρόβλημα, αν και το πρόβλημα δεν είναι η κτιριακή επάρκεια του χώρου, αλλά η εν γένει λειτουργία του και η προστασία του πλούτου του.

Η υιοθέτηση εμβαλωματικών  προτάσεων, κάτω από την πίεση μικροσυμφερόντων, όχι μόνο δεν δίνει λύσεις, αλλά δημιουργεί ανυπέρβλητα προβλήματα στο μέλλον.

Από το 2000 έχει κατατεθεί η πρόταση για την μεταφορά και μόνιμη εγκατάσταση ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ στα κτιριακό συγκρότημα του ΠΑΛΑΙΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ.

Τα χρόνια που κατατέθηκε η πρόταση,μικροσυμφέροντα την τορπίλισαν και κάποιοι πολιτικοί στο όνομα εξυπηρετήσεων και δημιουργίας εκλογικών σχέσεων, ξεκίνησαν τις παραχωρήσεις χώρων, για την στέγαση Συλλόγων, Υπηρεσιών και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος ΝΟΥΣ.(σήμερα στεγάζονται ναρκομανείς και άστεγοι)

Κερασάκι στην τούρτα η απόφαση κάποιου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την στέγαση σε αυτό τον χώρο των ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ.

Πόσο μικρόνοες μπορούσαν να είναι αυτοί που πήραν τέτοιου είδους απόφαση;

Μέγιστο πρόβλημα του ιστορικού κέντρου της πόλης, είναι η συμφόρηση αυτοκινήτων και μια από τις γενεσιουργές αιτίες της, η λειτουργία των ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ.

Ο ΘΕΟΣ θέλει, οι Ηγέτες μας και εμείς θέλουμε;

Ευλογία Θεού το υπαρκτό ή μη υπαρκτό πρόβλημα του ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ, τι δώρο οι συνθήκες θα μπορούσαν να μας προσφέρουν, ώστε με αφορμή αυτό να διεκδικήσουμε από το ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ την χρηματοδότηση για την μεταφορά Δικαστηρίων και Κτηματολογίου, στα Ιταλικά κτίρια του Παλαιού Νοσοκομείου.

Μετά την υλοποίηση της μεταφοράς, ολοκληρώνεται ένας πολεοδομικός σχεδιασμός που ανταποκρίνεται με τις ανάγκες του αύριο, με την κατάργηση του δρόμου της ΕΡΥΘΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ και την ενοποίηση των χώρων τόυ παλαιού Νοσοκομείου, με το πάρκο της ΡΟΔΙΑΚΗΣ ΕΠΑΥΛΗΣ.

Δημιουργείται πνεύμονας πρασίνου, ενοποιούνται τα πάρκα της περιοχής και με παρεμβάσεις κατάλληλες, μπορούν να γίνουν σημεία αναφοράς για τους κατοίκους της πόλης.

Οι αιτιολογίες οικονομικής κρίσης και κρίσης πανδημίας δεν ευσταθούν,Ηγέτες και Ηγετικές ομάδες, αφήνουν το αποτύπωμα τους, με την λήψη και υλοποίηση μέτρων και αποφάσεων που διαμορφώνουν το μέλλον.

 429 total views,  2 views today