Ο κ. Τσίπρας και η Αυτοδιοικηση

Παρακολούθησα, ομολογώ με ένα ιδιαίτεροενδιαφέρον την παρουσίαση από τον κ. Τσίπρα της πρότασης του για την Αυτοδιοίκηση και την νέα δομή του κράτους.

Του Γιάννη Παρασκευά

Μπορώ να μην ομολογήσω ότι ένιωσα να προδίδεται το πολιτικο μου παρελθόν, ένα παρελθόν δεμένο με με τις επαναστατικές αλλαγές του ΠΑΣΟΚ στον χώρο της Αυτοδιοίκησης.

Κάποιοι ισως θα αρχίσουν να λοιδωρουν τον κ.Τσιπρα ότι κλέβει τις ιδέες και τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ και ασχολείται με ένα χώρο που προνομιακά είναι ο χωρος του ΠΑΣΟΚ.

Φταιει ο λύκος που κλέβει τα πρόβατα ή ο τσοπάνης που άφησε αφύλαχτη την μάντρα ;

Είναι θετικό ότι επίσημα μπαίνει και μάλιστα ωςπρωτο, «η αλλαγή της κρατικής δομής», η πρόταση του κ. Τσίπρα για την δομή και την μορφή των δύο βαθμών Αυτοδιοίκησης, είναι το θεμέλιο αλλαγής της κρατικής δομής.

Η πρόταση δομείται στην βάση της αρχής της εγγύτητας και κατά δεύτερο λογο στην συμμετοχή του πολίτη, στην πρόταση υπάρχουν θετικά στοιχεια, υπαρχουν όμως και περιοχές αδιευκρίνιστες.

Γινεται αναφορά στους δυο βαθμούς Αυτοδιοίκησης, στην κατάργηση και σωστά της αποκεντρωμένης διοίκησης και σε μια μορφή Μητροπολιτικών δήμων.

Το κενό, δεν ξεκάθαρος ο ρόλος των περιφερειών, αχνοφαίνεται ο προγραμματικός χαρακτήρας τους,αλλα δεν είναι απόλυτα εμφανής, όπως επισης και ποιος ο διαμεσολαβητικός τους ρόλος μεταξύ Δήμων και Κεντρικής διοίκησης.

Είναι επιτακτική ανάγκη το ξεκαθάρισμα των αρμοδιοτήτων Δημου– Περιφέρειας, όπως επισης ηκατάργηση του όρου συντρέχουσες αρμοδιότητεςκαι το φαινόμενο της πολύ επιτροπείας.

Οι επιτροπές δημιουργούνται όχι για την βοήθεια επίλυσης προβλημάτων αλλα για την συγκάλυψη ευθυνών, όταν για κάτι δεν θελουμε λύση δημιουργούμε μια επιτροπή.

Μίλησε ο κ. Τσιπρας για τον αριθμό των Δημων και ότι ότι υπαρχει ανάγκη επαναξιολόγησης των ορίων τους, ισως και κάπου να έχει δίκιο, δεν έκανε όμως καμια αναφορά στον αριθμό των Περιφερειών, είναι πολλες για μια χώρα δέκα εκατομμυρίων κατοίκων.

Αντιγράφει το ΠΑΣΟΚ στην ονομασία της δικήςτους Αυτοδιοικητικής πρότασης, Καλλικράτης, Καποδίστριας, Κλεισθενης και δίνει στην δική του πρόταση το όνομα ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ. ( δεν εξέφρασε καθαρή άποψη ο Αριστοτελης, Δημοκρατικοί-ολιγαρχικοί, βρήκε την μέση οδό).

Κατανοητή η επιλογη, θέλησε να δέσει το νήμα της προσπάθειας του με την Αρχαιοελληνική Γραμματεία και ταυτόχρονα προσπαθεί να γλυκάνει τα αυτιά των Ευρωπαϊστών, ότι ετσι θα γίνουμε μια Ευρωπαϊκή χώρα.

Θα μπορούσε και τοτε δικαιολογημένα να τονίσει,ότι θέλουμε να δημιουργήσουμε δήμους σαν αυτούς που μεγαλούργησαν στην Κλασική Αρχαιότητα, δήμοι με ευνομία, με ισονομία, με ισηγορία, με καινοτομία, με ορθή διανομή του πλούτου, με συμμετοχή και άμεση δημοκρατία.

Υπαρχει όντως προβλημα στους μεγάλους δήμους, μια πρωτεύουσα και πολλά χωριά, υπαρχει θέμα προσδιορισμού της έννοιας του δημότη, άλλο κάτοικος της πρωτεύουσας του δήμου και άλλο ο κάτοικος ενός απομακρυσμένου χωριού.

Οι τοτε το έλυσαν το προβλημα με τις φυλές και την αναλογική συμμετοχή στα διάφορα όργανα, λύσεις υπαρχουν και μπορούν να βρεθούν και ισωςμπορούν να διδάξουν και τους Ευρωπαίους που τρομάρα μας θελουμε να τους μοιάσουμε.

Ορθή η θέση κατάργησης του νόμου του κ. Μητσοτακη για τις εκλογές της Αυτοδιοίκησης, δεν είπε κουβέντα για κάποιο νέο εκλογικό συστημα και όχι συστήματα που χρειάζονται 400 και πεντακόσιους υποψήφιους συμβούλους.

Μίλησε και ορθά για οικονομική αυτοδυναμία των δήμων το επόμενο, ταυτόχρονο όμως βημα είναι η διοικητική αυτοτέλεια.

Και ένα τελευταίο, καποια στιγμή πρέπει να ανακαλύψουμε την έννοια της ΑΝΑΚΛΙΤΟΤΗΤΑΣ, παύω να είμαι πολίτης ψηφίζοντας και δίνοντας λευκή επιταγή για τέσσερα ή πέντε χρονια.

Παρασκευας γιαννης

Ροδος 30/7/26