Την απελπιστική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι επαγγελματίες τραγουδιστές εν μέσω πανδημίας και lockdown, περιέγραψε μιλώντας σήμερα στον sky ο Ροδίτης τραγουδιστής Νίκος Γιάννου, γνωστός στο νησί και ως “Αφρός”.

Ο κ. Γιάννου μίλησε με πόνο ψυχής, περιγράφοντας την εξαιρετικά δύσκολη χρονιά που βιώνουν οι περισσότεροι καλλιτέχνες, καθώς ο κλάδος τους έχει πληγεί περισσότερο από κάθε άλλον, αφού η πανδημία του κορωνοϊού και τα δύο lockdown μέσα στο ’20, έβαλαν ουσιαστικά την “ταφόπλακα” στη νυχτερινή ζωή της Ρόδου, που άρχισε να περνάει δύσκολες μέρες την τελευταία δεκαετία με τα μνημόνια που βίωνε η χώρα μας.

Ο γνωστός καλλιτέχνης έκανε λόγο για χιλιάδες κόσμου από το καλλιτεχνικό στερέωμα που μένουν εκτός των βοηθημάτων, γιατί απλά δεν έχουν συμπληρώσει τον απαιτούμενο αριθμό ενσήμων, όπως συμβαίνει και στον ίδιο. Μάλιστα από τον περασμένο Μάρτιο που μπήκε η χώρα μέσα στην πρώτη καραντίνα, μέχρι και σήμερα, ο ίδιος έχει κάνει μόλις…τρία μεροκάματα (!) και πληρώθηκε για το …ένα!!!

Όλους αυτούς τους μήνες από τον Μάρτιο, έκανα τρία μεροκάματα, στα δύο εξ αυτών ήρθε μάλιστα η αστυνομία για έλεγχο και μας έκλεισε για υπεράριθμους κι έτσι ζήτησα εγώ από τον επιχειρηματία να μην πληρωθώ, αφού κλήθηκε να πληρώσει πρόστιμα 10.000 €. Άρα έχω κάνει ένα μεροκάματο!!! Επομένως δεν συμπλήρωσα τα απαιτούμενα ένσημα κι έτσι δε μπορώ να λάβω κανένα επίδομα ανεργίας. Αν δεν είχα φροντίσει να έχω κάποιες οικονομίες στην άκρη, δυστυχώς θα πεινούσε η οικογένειά μου, γιατί έχω δύο μικρά παιδιά! Πως μπορείς να ζήσεις οικογένεια με δύο μωρά παιδιά με αυτά τα μεροκάματα όλο το καλοκαίρι; Όταν λοιπόν σαν πολιτεία αποφασίζεις να κλείσεις κάποια επαγγέλματα, δεν πρέπει να υπάρχει και η ανάλογη πρόνοια για τους εργαζόμενους που πλήττονται;”, ανέφερε σχετικά.

Επιπλέον αναφέρθηκε στα μεροκάματα που αναγκάζονται να κάνουν πολλοί συνάδελφοι του σε ταβέρνες κι εστιατόρια, αφού οι επιλογές στο νησί είναι πολύ περιορισμένες και τα περισσότερα μπουζουξίδικα έχουν κλείσει, ενώ κάνουν ένα με δύο μεροκάματα την εβδομάδα Παρασκευή και Σάββατο βράδυ, ενώ τις χρυσές εποχές δεν έπαιρναν ούτε ένα ρεπό!

Τόνισε δε ότι οι τραγουδιστές έχουν να αντιμετωπίσουν και πέραν των εξόδων της καθημερινότητας, το ακριβό ντύσιμο που απαιτείται να έχουν στις εμφανίσεις τους στην πίστα, αλλά και τα έξοδα που απαιτούνται να καταβάλλουν από τη τσέπη τους για τη δισκογραφική τους δουλειά, τα video clip κλπ.

Έθεσε επίσης τον προβληματισμό, αν ανοίξουν την Άνοιξη τα μπαρ, τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης και οι πολυχώροι ψυχαγωγίας, αν ο κόσμος θα έχει λεφτά να πάει και να ανοίξει έστω μία φιάλη…

Καταλήγοντας ρωτήθηκε ποιές διαφορές εντοπίζει ο καλλιτέχνης από τη σκηνή, στο κοινό της Ρόδου και στο κοινό στις μεγάλες πίστες των Αθηνών, όπου κι έχει τραγουδήσει, και υποστήριξε πως στα νυχτερινά κέντρα της πρωτεύουσας είναι πιο απρόσωπη η επαφή καλλιτέχνη -θαυμαστών, που ναι μεν θα δουν το όνομά σου από την ταμπέλα και θα έρθουν να σε απολαύσουν, χωρίς να σε γνωρίζουν προσωπικά, κάτι που δεν ισχύει στο νησί, όπου ο κόσμος που θα έρθει να σε ακούσει, σε γνωρίζει, θα σε αγκαλιάσει, θα τραγουδήσει μαζί σου και έχει άλλου είδους οικειότητα… Επίσης, ως προς τις χορευτικές ικανότητες, όπως είπε, οι Ροδίτες είναι πιο συγκρατημένοι γενικά κι επιλέγουν να σηκωθούν από τα τραπέζια, αφού πρώτα καταναλώσουν τα πρώτα τους ποτά κι έρθουν στο κέφι…

 1,409 total views,  2 views today