Χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπω, χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπω, μιας και είμαι εγώ παιδί …ξερω πάντα να γελώ, χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ.
Χαρωπά τα δυο μου πόδια τα χτυπώ, χαρωπά τα δυο μου πόδια τα χτυπώ, μιας και είμαι εγώ παιδί …ξέρω πάντα να γελώ, …χαρωπά τα δυο μου πόδια τα χτυπώ.

Περίπου έτσι ή ακριβώς έτσι έχει μετατραπεί τελικά η Ρόδος σε ένα θέατρο του παραλόγου που ουσιαστικά δεν υπάρχει έλεγχος και αν υπάρχει, σίγουρα δεν είναι ο απαραίτητος. Φυσικά για όλα φταίει ο καλός μας ο καιρός και τα λιγοστά έως καθόλου κρούσματα που ανακοινώνονται καθημερινά.

Φυσικά, όλα αυτά όχι για να διαφημίσουμε τον τόπο μας αλλά γιατί η κόπωση από το πολυήμερο lockdown, έφερε αποτελέσματα διαφορετικά των αναμενόμενων. Δεν μπορούμε να μιλάμε για κινδύνους, ας μην αναφέρουμε ακόμα και αυτά που πολλοί μεταξύ ημών και ημών λένε πια φωναχτα και ξεκάθαρα: ΔΕΝ έχουμε κρούσματα εφαρμόστε άλλες πολιτικές σε μας από αυτές που εφαρμόζονται στην Κοζάνη ή στον Ασπρόπυργο…

Αλλωστε η φωτογραφία, σημερινή στο Ενυδρείο, μιλά από μόνη της. Τα μέτρα πήγανε σήμερα περίπατο…

 1,029 total views,  2 views today