Το Είναι και το Φαίνεσθαι

75

Γράφει ο Γιάννης Παρασκευάς

Πρώην βουλευτής και νομάρχης ΠΑΣΟΚ

Το δίδυμο της αντίφασης «το φαίνεσθαι και το είναι», καταδυναστεύει, κυριαρχεί και καθορίζει την ζωή μας, σε όλες τις τις εκφράσεις και εκφάνσεις.
Δραματουργοί, τραγωδοί και φιλόσοφοι αφιέρωσαν χρόνους και προσπάθειες στην ερμηνεία της αντίφασης και στο γιατί οι άνθρωποι είναι επιρρεπείς να μπλέκονται στα δίχτυα της και να αφαιρούν από τον εαυτό τους τις δυνατότητες αξιολογικών κρίσεων.
Το ΕΙΝΑΙ, εκφράζει και είναι το συνώνυμο της αλήθειας, είναι η απτή πραγματικότητα.
Το ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ είναι το ψευδές, το επιφαινόμενο, το εύληπτο και εύκολα προσλαμβανόμενο, είναι η επιθυμητή και προβαλλόμενη εικόνα ή του εαυτού μας ή των πραγμάτων και καταστάσεων, που επιδιώκουμε και επιθυμούμε να γίνουν από τους άλλους αποδεκτές και αληθείς.
Ξεχωριστή για την κατανόηση της αντίφασης «φαίνεσθαι και είναι», η Τραγωδία του Ευριπίδη ΕΛΕΝΗ.
Υπαίτια του ΤΡΩΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ όλοι την θεωρούσαν, οι Θεοί όμως άυλη την κατέστησαν και στην ΚΡΗΤΗ την μετέφεραν και όχι στην ΤΡΟΙΑ με τον Πάρη.
Το φαίνεσθαι που στην κοινή άποψη επικράτησε, άλλο ήταν από το είναι.
Θύμα του φαίνεσθαι του εαυτού του ο ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ , διάφορο του είναι, που στον πνιγμό τον οδήγησε.
Διαχρονικό το φαινόμενο, δεν αποτελεί σημερινή ανακάλυψη, οι συγκυρίες, οι τεχνολογίες και οι ανάγκες των εποχών οδήγησαν το φαίνεσθαι, να έχει καταστεί η κυρίαρχη και πρώτη επιλογή, για όλους αυτούς που επιθυμούν την ποδηγέτηση και τον έλεγχο των μαζών.
Επιλογή ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ, επιλογή για την δημιουργία ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΩΝ ΠΡΩΤΥΠΩΝ, επιλογή για την επικράτηση χρηματοπιστωτικών και τραπεζικών λειτουργιών, επιλογή ελέγχου των πολιτών.
Επιλογή δικαιολόγησης επεκτατικών πολιτικών εκ μέρους των ισχυρών και εφαρμογής μέτρων, για διεύρυνση των κατοχών τους ή επιβεβαίωση των κεκτημένων τους.
Η εγχώρια και Διεθνής ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ απεμπόλησαν το ΕΙΝΑΙ, υιοθέτησαν το ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ, εκμεταλλευόμενες την θυμική λειτουργία των ανθρώπων και τη ασύνειδη επιλογή του συναισθήματος αντί της λογικής.
Το ασύνειδο, το θυμικό, το συναίσθημα ευάλωτα στην εικόνα, οι προσλαμβανόμενες παραστάσεις και εικόνες εκλαμβάνονται ως γνώσεις και το υποκείμενο άβουλα γίνεται χρήστης και θύμα.
Το εύκολο και απλό υιοθετείται, αντί εκείνου που απαιτεί προσπάθεια και εξειδικευμένες αναλύσεις, αρνούμεθα το ότι στο βάθος βρίσκεται πάντα η αλήθεια και όχι στα ευκόλως προσφερόμενα επιφαινόμενα.
Η πολυσχιδής και πολύπλευρος πληροφόρηση και παραπληροφόρηση, με την βοήθεια και συνέργεια όλων των μορφών του Διαδικτύου, μας δίνουν την ψευδαίσθηση της γνώσης και της συμμετοχής στα δρώμενα.
Το φαίνεσθαι καθορίζει την ζωή μας, διαμορφώνει χαρακτήρες και συμπεριφορές, ιεραρχεί τα ζητούμενα μας, μεγιστοποιεί προκαθορισμένες από αυτούς επιθυμίες και αμβλύνει την όποια διάθεση ή επιθυμία διαφοροποίησης του εαυτού και του ΕΓΩ, έξω απο αυτά που το φαίνεσθαι προβάλλει.
Το διαδίκτυο και τα συστημικά ΜΜΕ μέσω και αφέντης, δουλοκτήτης όλων των επί ΓΗΣ δουλοπαροίκων.
Η δήθεν εξυπηρέτηση μας, η δήθεν διευκόλυνση που μας παρέχει, είναι η εύληπτη εικόνα η ικανή για τον αποπροσανατολισμό μας.
Πολιτική και οικονομία σε αγαστή συνεργασία και σύμπλευση, μέσω του Διαδικτύου μας προσφέρουν , το φαίνεσθαι, την εικόνα που αυτοί προ επέλεξαν και σε αυτήν μας προσκαλούν να γίνουμε προσκυνητές.
Το ΕΙΝΑΙ δεν ενδιαφέρει, είναι επικαλυμμένο και δύσκολα διακρινόμενο, μάρτυρες και θύματα όλοι μας, των όσων συμβαίνουν διεθνώς στην ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΚΑΚΙΕΡΑ και στο ότι συμβαίνει στη χώρα μας.
Πληροφόρηση και παραπληροφόρηση αντιμάχονται για το ποιού το ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ θα επικρατήσει, ΔΥΣΗ και ΡΩΣΙΑ στα τεκταινόμενα στον πόλεμο της ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ, Κυβέρηση και Αντιπολίτευση στα καθ ημας γενόμενα.
Το φαίνεσθαι και η εικόνα που θα εμφανίσει απασχολούν την ΕΕ, στο πρόβλημα αντιμετώπισης της βαρειάς οικονομικής κρίσης και φτώχειας που είναι προ των πυλών και όχι ποιό πραγματικά είναι το πρόβλημα ποιό, το ΕΙΝΑΙ, ποιά η αλήθεια.
Το βάρος της ένδειας μεταφέρεται στην πλάτη των γνωστών υποζυγίων και οι υπεύθυνοι δημιουργίας των κρίσεων καρπούνται τα κέρδη των υπερσυσσωρεύσεων.
Κάποιοι πολλαπλασιάζουν τον πλούτο τους και κάποιοι άλλοι χάνουν την ζωή τους, σε πολέμους που άλλοι συνειδητά προκάλεσαν, ή άλλοι, πολλαπλασιάζουν την φτώχεια τους, ή γίνονται μετανάστες.
Στη ζωή δεν υπάρχουν αδιέξοδα, αδιέξοδα δημιουργούνται μόνο με την αποδοχή της ερμηνείας του ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ, η άρνηση του και η επιμονή αναζήτησης του ΕΙΝΑΙ, της αλήθειας, ενισχύει την αυτοεκτίμηση, την αυτογνωσία, την δύναμη και την διάθεση αντίδρασης σε όλα αυτά, που κάποιοι θέλουν να μας παρουσιάσουν ως μονόδρομο ως την μόνη διέξοδο.