Χατζηδιάκος: Ο Παντελής Διακογεωργίου ήταν ενεργός πολίτης μέχρι την τελευταία ημέρα της ζωής του

237

Το τελευταίο αντίο είπαν σήμερα στον πρώην νομίατρο Παντελή Διακογεωργίου δεκάδες παλαιά και νέα στελέχη του ΠΑΣΟΚ του Κινήματος Αλλαγής .

Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον ιερό ναό του Ευαγγελισμού και το παρόν έδωσαν ο πρώην νομάρχης κ. Γιάννης Μαχαιρίδης, ο τέως δήμαρχος και επικεφαλής της παράταξης μείζονος μειοψηφίας κ. Φώτης Χατζηδιάκος  ο πρώην βουλευτής κ. Παπανικόλας η Γραμματέας Νησιωτικής Πολιτικής κ. Ε. Φτακλάκη το μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος κ. Β Καλοπήτας, Παρέστη επίσης η σύζυγος του αείμνηστου Δημήτρη Κρεμαστινού κ. Τζένη Κρεμαστινού τα μέλη της  συντονιστικής επιτροπής του κομματος και δεκάδες άλλα στελέχη και απλοί πολίτες. Από το Δήμο Ρόδου παρέστη ο αντιδήμαρχος αρμόδιος για τη ΔΕ Πεταλούδων κ. Αθανάσιος Στάμου.

Στην προσωπικότητα του εκλιπόντος και στην πορεία του στα κοινά  και στην ιατρική αναφέρθηκε στον επικήδειο λόγο του ο τέως δήμαρχος κ. Φώτης Χατζηδιάκος.

Αναλυτικά ανέφερε τα ακόλουθα:

Θλιβερό καθήκον μας οδήγησε στον Ιερό Ναό του Ευαγγελισμού.  Το χρέος και η ανθρώπινη ανάγκη να αποχαιρετήσουμε και  να κατευοδώσουμε στο επέκεινα, ένα άνθρωπο που στην επίγεια ζωή διέπρεψε με την κοινωνική, οικογενειακή και  πατριωτική – πολιτική του παρουσία. Ένα δικό μας άνθρωπο, τον νομίατρο Παντελή Διακογεωργίου.  Τον μειλίχειο γιατρό της προσφοράς. Τον άνθρωπο  του ήθους, του μέτρου και της αξιοπρέπειας.

Γεννήθηκε το 1938 στο χωριό Σιάννα και έζησε τα παιδικά του χρόνια, αντικρύζοντας καθημερινά τον ορεινό όγκο του Αταβύρου και το πευκοδάσος της Κυμισάλας.

Καθοδηγούμενος από τις συμβουλές,  τη στάση και τις πράξεις του  εκπαιδευτικού πατέρα του, Ευσταθίου και τη σωφροσύνη της μητέρας του   Παναγιούλας,  καθορίζει από μικρό παιδί στη σκέψη και στη συνείδησή του,  τους στόχους  και τις επιδιώξεις της ζωής του. Με την δίψα  για γνώση, για μόρφωση και για προσφορά στους συνανθρώπους του, χάραξε την  πορεία του σ΄ αυτόν το τόπο και τη δική του  στάση ζωής, μέσα στην τοπική μας κοινωνία.

Φοίτησε στην  Ιατρική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και ακολούθως  αποφοίτησε και από τη  Σχολή  Δημόσιας Υγείας, από την οποία απέκτησε το τίτλο του Υγειονολόγου το 1978.  Σκαπανέας της ιατρικής επιστήμης, το 1980 ανακηρύσσεται  Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών  με θέμα διδακτορικής διατριβής σχετικό με τη  «Μυκητολογική χλωρίδα της Ρόδου».  Όμως δεν σταματά εκεί και  το 1988 αποκτά και τον τίτλο της ειδικότητας της Κοινωνικής Ιατρικής.

Επαγγελματικά, υπηρέτησε στο Νοσοκομείο της Ρόδου, στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών και διετέλεσε και Ελεγκτής Ιατρός στο Ι.Κ.Α. Ρόδου.

Ανέλαβε καθήκοντα Νομίατρου στο νομό Δωδεκανήσου το έτος 1982.

Διετέλεσε Διευθυντής των Κοινωνικών Υπηρεσιών Δωδ/σου και ήταν Προϊστάμενος-Διευθυντής των Τμημάτων Υγείας-Πρόνοιας επί σειρά ετών μέχρι το 2006 που συνταξιοδοτήθηκε .

Δίδαξε ως καθηγητής Υγιεινής στην Ακαδημία Ρόδου, στη Σχολή Νοσοκόμων Ρόδου, στα δημόσια ΙΕΚ και σε μετεκπαιδευτικά μαθήματα των τουριστικών σχολών Ρόδου, ενώ  πραγματοποιούσε  τακτικές ομιλίες σε σχολεία, συλλόγους, κοινότητες και χώρους εργασίας.   Διετέλεσε :

  • Αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ιατρών Υγιειονολόγων – Δημόσιας Υγείας επί σειρά ετών.
  • Πρόεδρος επί σειρά ετών Α/βάθμιας και Β/ θμιας Υγειονομικής Επιτροπής Δωδεκανήσου καθώς και μέλος πολλών Υγειονομικών επιτροπών της ΔΕΗ, Αστυνομίας, Πυροσβεστικής και της Τοπικής Διοικούσας Επιτροπής ΙΚΑ Ρόδου.
  • Αντιπρόεδρος της Νομαρχιακή Επιτροπής αντι-A.I.D.S. και μέλος θεραπευτικών και κοινωνικών ιδρυμάτων του νησιού μας.

Πολιτικά – κοινωνικά, ποτισμένος από τα ιδανικά της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και   την αγάπη  του για τη Ρόδο,   κατά την διάρκεια των σπουδών του προσέφερε τις υπηρεσίες του στο πολιτικό γραφείο του Δωδεκανήσιου πολιτικού Ιωάννη Ζίγδη και ταυτόχρονα ήταν ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος  της ΄Ενωσης Ροδίων Αθηνών-Πειραιώς, Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Δωδεκανησιακών Σωματείων, καθώς και Πρόεδρος της ΄Ενωσης Δωδεκανησίων φοιτητών  Αθηνών Πειραιώς.

Αντιπρόεδρος της Ροδιακής λέσχης, μέλος της περιφερειακής επιτροπής του σώματος προσκόπων και  πρόεδρος του συλλόγου Σιαννιτών.

Παράλληλα με την τεράστια επαγγελματική και κοινωνική του δράση, εκλέχτηκε, Δημοτικός Σύμβουλος στον πρώην  Δήμο Αταβύρου Ρόδου (2002 – 2006) και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου  (2005-2006.

΄Ηταν βαθύτατα πολιτικοποιημένος και θεωρούσε μεγάλη του τιμή,  που  ίδρυσε και διετέλεσε γραμματέας, επί σειρά ετών, της δημοτικής οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ στον πρώην  δήμο Αταβύρου  και μετέπειτα εκλέχτηκε μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ Νότια Δωδεκανήσου.

Ενεργός πολίτης μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής του, με μια σπάνια σεμνότητα, δεν έπαψε να  συμμετέχει  σ όλες τις  εκδηλώσεις του πολιτικού μας χώρου. Καμάρωνε που στ΄ αχνάρια του, γαλουχημένη από αυτόν, ακολουθούσε η κόρη του Κατερίνα.

Πέρα και πάνω απ΄όλα όμως, στην  καθημερινή του  σκέψη,  ήταν το αγαπημένο του χωριό τα Σιάννα.  Θεοσεβούμενος, προσέφερε τις υπηρεσίες του  αναδεικνύοντας τα εξωκκλήσια και τον ιερό ναό του Αγίου Παντελεήμονα και κάθε χρόνο στις 27 Ιουλίου, αδημονούσε να μας υποδεχθεί στην  μεγάλη αυλή δίπλα στην  εκκλησία, για να γιορτάσουμε μαζί την χάρη του  Αγίου .

Η αγάπη του για το χωριό του,  τον οδήγησε σε μια κοπιώδη εργασία, για την συλλογή στοιχείων με όλο το ιστορικό, τις παραδόσεις και τα έθιμα του χωριού του, ώστε να συγγράψει και να εκδώσει το βιβλίο του : «ΤΑ ΣΙΑΝΝΑ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ»,  που με μεγάλη χαρά μας το αφιέρωσε την ημέρα της γιορτής του Αγ.  Παντελεήμονα το 2010 για να γνωρίσουμε τους θησαυρούς των Σιαννών .

Βαθύς γνώστης και εμβριθής μελετητής της ιστορίας του χωριού του, υπερηφανευόταν για τις αρχαιότητες των Σιαννών που  κοσμούν τα μεγαλύτερα  μουσεία της Ευρώπης  και καμάρωνε για το αγγείο  με το επίγραμμα  «ΚΑΛΛΙΣΤΑ ΓΑΣ Η ΑΒΡΑΣΙΑ» που βρίσκεται  στο Μητροπολιτικό μουσείο της Νέας Υόρκης.

Είχα την τιμή, με την ιδιότητα του Προέδρου του Νομαρχιακού Συμβουλίου  να συνεργαστώ μαζί του, τα 4 τελευταία  χρόνια πριν την συνταξιοδότησή του ως Νομίατρος και με την παράλληλη θέση   του ως  Προέδρου του δημοτικού Συμβουλίου Αταβύρου. Ετσι, σφυριλατήσαμε  μία ανιδιοτελή και ειλικρινή φιλία, με  αμοιβαία εκτίμηση. Τα τελευταία χρόνια, η τακτική ζεστή καλημέρα και το χαμόγελο του, στην αυλή του ΑΚΤΑΙΟΝ  ήταν αναγκαιότητα για μένα και τους φίλους του.

Δυστυχώς περνούσαν τα χρόνια και δεν καταφέραμε να ικανοποιήσουμε την επιθυμία του, να μας φιλοξενήσει στα «Μονοσύρια»,  στην  άγρια  παραλία Γλυφάδα  Σιαννών, που μας προσκαλούσε τα Σαββατοκύριακα. Τον σχεδιασμό του δυστυχώς τον πρόλαβε η βούληση του Κυρίου, να τον καλέσει κοντά του.

Στη σύζυγο και την κόρη του εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.

Αγαπημένη μας Κατερίνα,  να είσαι περήφανη για τον πατέρα σου και να είσαι  βέβαιη ότι  και από εκεί ψηλά που βρίσκεται,  η σκέψη του θα καθοδηγεί σωστά τα βήματα σου.

Καλό σου ταξίδι, φίλε Νομίατρε,

Να είναι αιωνία η μνήμη σου, αγνέ πατριώτη και συναγωνιστή Παντελή.