Το βασικό σενάριο στο Μέγαρο Μαξίμου για ανασχηματισμό πριν το Πάσχα δεν έχει αλλάξει μέχρι τώρα.
Πλέον, βγάζει και νόημα, καθώς το αγροτικό έκλεισε μετά από 50 ημέρες καθημερινής φθοράς για την κυβέρνηση, που έχει επικεντρωθεί σε μία επικοινωνιακή προσπάθεια μετατόπισης της συζήτησης στην καθημερινότητα του πολίτη.
Αν ο πρωθυπουργός αποφασίσει να προχωρήσει σε ανασχηματισμό, αυτός θα είναι σε κάθε περίπτωση «συγκυριακός», εκτιμά πηγή του CNN Greece στην κυβέρνηση.
«Ο Μάρτιος είναι μακριά» λένε άνθρωποι στο περιβάλλον του κ. Μητσοτάκη, δείχνοντας και τη ραγδαιότητα των εξελίξεων στο γεωπολιτικό στερέωμα.
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είναι ένας αστάθμητος παράγοντας για την κυβέρνηση και για την περιοχή, οι δε αποφάσεις του στην άλλη άκρη του Ατλαντικού επηρεάζουν άμεσα τη γειτονιά μας, τη Μέση ανατολή αλλά και το Αιγαίο, καθώς σε κάποιους γείτονες μπορεί να ανοίγονται «ορέξεις».
Τι σχέση έχει αυτό με τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης Μητσοτάκη, θα αναρωτηθεί κανείς. Μα, οι «μετοχές» όσων έχουν ή δείχνουν να μπορούν να καλλιεργήσουν λειτουργικό δίαυλο με το σύστημα Τραμπ, είναι πλέον ιδιαίτερα ανεβασμένες.
Δεύτερο χαρακτηριστικό του εν αναμονή ανασχηματισμού, είναι η ανάσχεση των ορδών διαρροών προς τα δεξιά. Βλέπε κόμμα Βελόπουλου, κινήσεις Καρυστιανού, Νίκη, Αφροδίτη Λατινοπούλου παρασκηνιακές κινήσεις Σαμαρά.
Όλες αυτές οι δυνάμεις «κόβουν» από τα δεξιά, έχουν τη δυναμική να στερήσουν την αυτοδυναμία ή να κλονίσουν ακόμη και την ηγεσία, αν το ποσοστό στις πρώτες κάλπες πέσει στο εύρος του ~28-30%, εκτιμούν πολιτικοί αναλυτές. Αποτελούν μεγαλύτερη απειλή για την Κυβέρνηση, ειδικά στη Μακεδονία, παρά οι Τσίπρας και Ανδρουλάκης.
Τέλος, πολλά θα καθοριστούν και από το αν θα έρθει δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ όπως φημολογείται ήδη από το καλοκαίρι. Ο Πρωθυπουργός δεν μπορεί να προχωρήσει σε ανασχηματισμό και μετά από λίγο να «καούν» στελέχη του. Αυτά δεν γίνονται. Οι σκέψεις αυτές υπάρχουν πίσω από κλειστές πόρτες.
Το πρώτο σενάριο, για τα όσα μπορεί να δούμε σε δύο μήνες βασίζεται στις τελευταίες πληροφορίες από το ρεπορτάζ. Αν πάρουμε ως δεδομένο πως ο πρωθυπουργός λέει σε συνομιλητές του πως δεν επιθυμεί να αλλάξει τον μηχανισμό εντός Μαξίμου, δηλαδή τον πολύ στενό πυρήνα του επιτελείου του – το οποίο σε μεγάλο βαθμό θα σηκώσει το βάρος για τις εκλογές – τότε μιλάμε για έναν ανασχηματισμό περιορισμένο, με στοχευμένες διορθωτικές κινήσεις.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μακρινάκης δεν εκτιμάται πως θα μετακινηθεί σε αυτή τη φάση σε υπουργείο.
Έναν ανασχηματισμό υφυπουργών και «περιφερειακών» υπουργών με άλλα λόγια.
Συγκεκριμένα, αν ο κ. Μητσοτάκης δεν αποφασίσει να «τραβήξει» πίσω στο Μέγαρο Μαξίμου τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη, τότε οι «καραμπόλες» σε κορυφαία υπουργεία μειώνονται κατά πολύ.
Κάποιοι βέβαια επιμένουν, πως ο κ. Γεραπετρίτης θα εξυπηρετούσε την ανάγκη συντονισμού του κυβερνητικού έργου, όπως έχει κάνει και στο παρελθόν με επιτυχία, σε μία τόσο ευαίσθητη στιγμή.
Από την άλλη, σε λίγες ημέρες λαμβάνει χώρα το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας στην Άγκυρα, ή στις 11 ή στις 13 Φεβρουαρίου. Οι σχέσεις με την Τουρκία βρίσκονται σε εύθραυστο σημείο (θεωρία επ’αόριστον NAVTEX), ο Τραμπ απειλεί με επέμβαση στο Ιράν, ο κ. Γεραπετρίτης γνωρίζει πολύ καλά το υπουργείο του και μία αλλαγή υπουργού Εξωτερικών σε αυτές τις συνθήκες μπορεί να κριθεί ιδιαιτέρως παράτολμη.
Αν δεν επιστρέψει ο κ. Γεραπετρίτης, κάποιοι θεωρούν όμως πως θα μπορούσε να επιστρέψει από το Ανάπτυξης ο Τάκης Θεοδωρικάκος σε στρατηγικό ρόλο.
Στη περίπτωση, όμως, που ληφθεί η απόφαση για μετακίνηση Γεραπετρίτη, τότε ξεκινάει το «ντόμινο». Για τη θέση του υπουργού Εξωτερικών ψηλά στα σενάρια «φιγουράρει» το όνομα του Σταύρου Παπασταύρου, ο οποίος έχει την πιο ισχυρή σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες στη σκιά των μεγάλων ενεργειακών συμφωνιών.
Άνθρωπος της απολύτου εμπιστοσύνης του κ. Μητσοτάκη, χαμηλών τόνων, ο οποίος φέρνει αποτελέσματα, αξιολογούν πολλοί «γαλάζιοι». Φυσικά για αυτό το υπουργείο πάντα ψηλά στα σενάρια βρίσκεται και το όνομα του αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη.
Σε επίπεδο σεναρίων, στη θέση του κ. Παπασταύρου στο Ενέργειας ακούγεται πως θα μπορούσε να μετακινηθεί ένας άλλος υπουργός, ο οποίος επίσης θα μπορούσε να συνεννοηθεί με τον αμερικανικό παράγοντα, ο Άδωνις Γεωργιάδης.
Αμετακίνητοι θα πρέπει να θεωρούνται οι Νίκος Δένδιας (δεν γίνονται αλλαγές στην άμυνα σε τέτοιο περιβάλλον και το έργο που γίνεται είναι αυταπόδεικτο για την κυβέρνηση), Κυριάκος Πιερρακάκης (επιτυχία του Eurogroup) και Θεόδωρος Λιβάνιος στο Εσωτερικών (θα τρέξει τις εκλογές, ψήφος αποδήμων).
Θετικό πρόσημο έχει η θητεία Πλεύρη στο υπουργείο Μετανάστευσης αλλά και το έργο του κ. Φλωρίδη στο Δικαιοσύνης, με κάποιους να εισηγούνται πως θα πρέπει να κατέβει και υποψήφιος στο Βορρά.
Δύσκολα θα μετακινηθεί η Σοφία Ζαχαράκη από το Παιδείας, η οποία έχει συμπάθειες όχι μόνο ενός ΝΔ αλλά σε όλο το πολιτικό φάσμα. Η ίδια έχει αποδείξει πως είναι «στρατιώτης» της παράταξης και θα υλοποιήσει ό,τι της δοθεί αλλά από την άλλη ανοίγει σιγά σιγά η συζήτηση για το νέο Λύκειο και το εθνικό απολυτήριο που θα κρατήσει 5-6-7 μήνες. Είναι άνθρωπος και του πεδίου και τη συνεννόησης, κάτι σπάνιο στο πολιτικό μας σύστημα, λένε πολλοί ενός ΝΔ.
Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Νίκη Κεραμέως, Λινά Μενδώνη, Χρίστος Δήμας, Γιάννης Κεφαλογιάννης είναι πρόσωπα που σε κάθε περίπτωση παραμένουν στην κυβέρνηση και κατά πάσα πιθανότητα στα ίδια χαρτοφυλάκια που έχουν και σήμερα.
Ανοιχτό παραμένει το τι θα γίνει με την Όλγα Κεφαλογιάννη, μετά τον ντόρο που έγινε για την χρήση της ρύθμισης για την επιμέλεια παιδιών (βλ. και το ετ α τετ Μητσοτάκη – Κεφαλογιάννη στο τελευταίο υπουργικό) αλλά και με τον Κώστα Τσιάρα ο οποίος όμως αξιολογείται πως αποτελεί μέρος της λύσης για το αγροτικό ζήτημα και όχι μέρος του προβλήματος, (επίσης εδώ υπάρχει και ο προβληματισμός «μα πόσους υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης μπορεί να αλλάξει μία κυβέρνηση;).
Κανένας ανασχηματισμός δεν είναι εύκολος για μία κυβέρνηση, πόσο μάλλον όταν αυτός είναι ο τελευταίος πριν από εκλογές.
«Όσοι μείνουν εκτός, θα είναι πλέον ανεξέλεγκτοι» εκτιμούσε κυβερνητική πηγή στο CNN Greece. Εννοώντας πως δεν θα έχουν τίποτα να χάσουν και θα μπορούν αν θέλουν να «πετροβολούν» εκ των έσω.
Όμως, και ο «πάγκος» δεν είναι πλέον τόσο μεγάλος. Στα στελέχη που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν συγκαταλέγονται οι Ευριπίδης Στυλιανίδης (ακούγεται και για το Μακεδονίας Θράκης ενδεχομένως), οι έμπειροι Γιάννης Οικονόμου και Στέλιος Πέτσας αλλά και δύο Βουλευτές της εξεταστικής που έδωσαν μάχες.
Αναφερόμαστε από τη μία στον Μακάριο Λαζαρίδη, ο οποίος εκλέγεται στην Καβάλα και έχει την «πυγμή» να μιλήσει σε ένα δεξιό ακροατήριο που τόσο έχει ανάγκη η κυβέρνηση αλλά και να ενισχύσει από διάφορα «δυναμικά» πόστα, ενώ και ο Ανδρέας Νικολακόπουλος τ. υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, δικηγόρος και βουλευτής Ηλείας ξεχωρίζει για την μετριοπάθειά του.
Από το cnn.gr