ΚΚΕ: Στα σκουπίδια η πολιτική τους!

Θέση στο ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων αλλά και της απόφασης που ελήφθη από το διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Ξενοδόχων Ρόδου πήρε η Τομεακή Επιτροπή Νότιας Δωδεκανήσου του ΚΚΕ υπογραμμίζοντας πως «δεν θα φτάναμε ως εδώ, εάν ο δήμος είχε δική του υπηρεσία με όλο το απαιτούμενο μόνιμο προσωπικό και τον εξοπλισμό, που θα φρόντιζε για την τακτική αποκομιδή και διαχείριση των απορριμμάτων».

Η ανακοίνωση έχει ως εξής:

Με μηνύσεις απειλεί  η Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου, εναντίον όσων καταγγέλλουν την αφόρητη κατάσταση με τα σκουπίδια, αποκαλύπτοντας για άλλη μια φορά ότι μπροστά στη διαφύλαξη της ανταγωνιστικότητάς τους, κάθε ανθρώπινη φωνή πρέπει να σιωπά.

Τους είναι βέβαια γνώριμη η τακτική της απειλής και του εκφοβισμού, γιατί είναι καθημερινά φαινόμενα μέσα στα ξενοδοχεία, προκειμένου να χειραγωγήσουν τους εργαζόμενους για να μη διεκδικούν. Τώρα ξεφεύγουν τελείως απειλώντας όλο το νησί.

Η υποκρισία τους για την τάχα δυσφήμιση του τόπου ξεπερνά τα όρια, όταν απαιτούν η εικόνα των σκουπιδιών που πνίγουν γειτονιές και χωριά να μένει κρυφή από τους τουρίστες μέχρι να… έρθουν! Μέχρι δηλαδή να εξασφαλίσουν τα κέρδη τους!

Αυτό που καλύπτουν οι αστικές δυνάμεις -παρά τις «καταγγελίες» τους-είναι το γεγονός ότι δεν θα φτάναμε ως εδώ, εάν ο δήμος είχε δική του υπηρεσία με όλο το απαιτούμενο μόνιμο προσωπικό και τον εξοπλισμό, που θα φρόντιζε για την τακτική αποκομιδή και διαχείριση των απορριμμάτων. Εάν δεν υπήρχαν ιδιώτες που θα θησαύριζαν από το «σκουπίδι χρυσός» σε βάρος των κατοίκων και των επισκεπτών του νησιού.Στην πραγματικότητα, αυτές οι δυνάμεις στήριξαν και οι ίδιες είτε ως κυβερνήσεις, είτε μέσα από δήμους και περιφέρειες την ίδια καταστροφική πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων.

Ήρθε η ώρα, ο Ροδιακός λαός να πετάξει στα σκουπίδια την τρομοκρατία και τις απειλές, την πολιτική της ιδιωτικοποίησης της καθαριότητας του δήμου, που αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι οδηγεί σε αδιέξοδο και δεν μπορεί να λειτουργήσει με κριτήριο τις ανάγκες των δημοτών, αλλά ικανοποιεί ανάγκες επιχειρηματικών ομίλων.

Η διέξοδος βρίσκεται στο δρόμο της ανατροπής αυτής της πολιτικής.Βρίσκεται στο συλλογικό αγώνα για διεκδίκηση όλων των δικαιωμάτων που έχουν ανάγκη σήμερα οι εργαζόμενοι γυρίζοντας το φίμωτρο σ’ αυτούς που το έστειλαν.