Τα άφθαρτα συναισθήματα επιμένουν!

Σε μια εποχή όπου όλα γύρω φθείρονται και ταυτόχρονα μοιάζουν αναλώσιμα, ο άνθρωπος σιωπηλά, κινδυνεύει να μετατραπεί σε μέρος μιας μηχανής.

Του αρχιτέκτονα Γιώργου Σάββενα

Και όμως, μέσα σε αυτόν τον κόσμο που φθείρεται και αλλάζει, έρχεται η Τατή, με τη χαρακτική της δημιουργία, να μας υπενθυμίσει κάτι βαθύτερο.

Πως υπάρχει ένας άλλος κόσμος, εκεί όπου τα άφθαρτα συναισθήματα επιμένουν.

Όχι για να αρνηθούν τη φθορά της ύλης, αλλά για να τη φωτίσουν.

Για να μας δείξουν πως μέσα στη φθορά κρύβονται ποιότητες, γεννιούνται συναισθήματα και αναδύεται η ουσία, ώστε να μπορέσουμε να δούμε τον κόσμο μας αλλιώς.

Αυτές οι άυλες, άφθαρτες μορφές των συναισθημάτων πλημμύρισαν τη ματιά και την ψυχή μου στην έκθεση χαρακτικής της εικαστικού και πολιτικού μηχανικού Ευστρατίας (Τατής) Μαχαιρίδη, με τίτλο «Δομική Ποιητική», που παρουσιάζεται στο Νεστορίδειο Μέλαθρο.

Μέσα από τις ξυλογραφίες της, η δημιουργός περιηγείται σε εσωτερικούς χώρους, αποτυπώνοντας με ιδιαίτερη ευαισθησία το αποτύπωμα της εγκατάλειψης, τη σιωπή της απουσίας και το κύρος που αποκτά η φθορά με το πέρασμα του χρόνου.

Η διττή της ιδιότητα, ως εικαστικού και πολιτικού μηχανικού, διακρίνεται έντονα στο έργο της, καθώς η δομή και η αισθητική συνυπάρχουν αρμονικά, συνθέτοντας μια βαθιά εσωτερική «δομική ποιητική».

Ο χώρος της έκθεσης λειτούργησε ως πεδίο διαλόγου και αναστοχασμού, όπου άφθαρτα συναισθήματα γεννήθηκαν, καθώς άνθρωποι αντάμωναν ξανά.

Η έκθεση δεν περιορίζεται σε μια απλή εικαστική παρουσίαση, αλλά μετατρέπεται σε μια ζωντανή εμπειρία που παράγει εικόνες, εγείρει προβληματισμούς και χαράζει βαθιά μέσα μας εκείνη τη λεπτή γραμμή όπου η φθορά του χρόνου συναντά την ουσία της ύπαρξης.

Σε έναν κόσμο που συχνά φοβάται τη φθορά, η «Δομική Ποιητική» της Ευστρατίας Μαχαιρίδη έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι μέσα από αυτήν αναδύονται η μνήμη, η αλήθεια και τελικά, η ίδια η ζωή.

Γιώργος Σάββενας
Αρχιτέκτων Μηχανικός