Χωρισμένοι στα δυό οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας

Κυρίαρχο θέμα συζήτησης στα «γαλάζια» πηγαδάκια αποτελεί η λειτουργία του επιτελικού κράτους, την ώρα που ο χρόνος μετρά αντίστροφα τόσο για τη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας όσο και για το μεγάλο συνέδριο της ΝΔ.

Η αιφνιδιαστική κίνηση – επιστολή των πέντε γαλάζιων βουλευτών, έχει δημιουργήσει διχογνωμία στους κόλπους της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Στο εσωτερικό της κοινοβουλευτικής ομάδας υπάρχουν αυτή την στιγμή δύο διαφορετικές δεξαμενές σκέψεις. Από την μια πλευρά όσοι συμφωνούν και συνυπογράφουν επί της ουσίας κάθε σημείο του επίμαχου κειμένου και, από την άλλη, εκείνοι που εκφράζουν επιφυλάξεις όχι κατ’ ανάγκην για το περιεχόμενο, αλλά κυρίως για τον χρόνο και τον τρόπο με τον οποίο εκδηλώθηκε η συγκεκριμένη πρωτοβουλία.

Στην πλευρά εκείνων που αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη την κίνηση των πέντε, κυριαρχεί η άποψη ότι τέτοιου είδους ζητήματα θα έπρεπε να τεθούν εντός των θεσμικών οργάνων του κόμματος. Όπως σημειώνουν βουλευτές, η επικείμενη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας προσφέρεται ως το κατεξοχήν πεδίο για μια ουσιαστική και, κυρίως, εσωτερική συζήτηση.

Παράλληλα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που υπενθυμίζουν ότι το συνέδριο του κόμματος, που προγραμματίζεται για τα μέσα Μαΐου, αποτελεί τον φυσικό χώρο για την ανάπτυξη παρόμοιων προβληματισμών και στρατηγικών κατευθύνσεων. Όπως επισημαίνουν «στα μεγάλα, ιστορικά κόμματα όπως είναι η ΝΔ, τέτοια ζητήματα συζητώνται και λύνονται στα όργανα του κόμματος κι  όχι μέσω δημόσιων αντιπαραθέσεων και μέσων ενημέρωσης».

Υπό αυτό το πρίσμα, η δημόσια διατύπωση των ενστάσεων θεωρείται από ορισμένους πρόωρη, αν όχι άστοχη, καθώς  όπως υπογραμμίζουν  άνοιξε τον δρόμο στην αντιπολίτευση να σχολιάσει τα εσωτερικά της κυβερνητικής παράταξης.

Σύμφωνα με το σκεπτικό τους, η επιστολή των 5 και μεγάλη έκταση που αυτή έλαβε στη δημόσια συζήτηση, επι της ουσίας έδωσε πρόσχημα στην αντιπολίτευση να σχολιάζει τα εσωκομματικά της κυβέρνησης. Ορισμένοι προειδοποιούν ότι η έντονη κριτική στο επιτελικό κράτος ενέχει τον κίνδυνο να υπονομεύσει συνολικά το κυβερνητικό έργο, σε μια περίοδο όπου άτυπα είναι προεκλογική.

Στον αντίποδα, οι επικριτές του επιτελικού κράτους εμφανίζονται αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις παρεμβάσεις τους, εκτιμώντας ότι η επιστολή αποτέλεσε απλώς την αρχή. Όπως αναφέρουν κοινοβουλευτικές πηγές, η πρωτοβουλία των πέντε δεν ήταν μια αποσπασματική αντίδραση, αλλά η έκφραση μιας βαθύτερης ανησυχίας για τη λειτουργία του κυβερνητικού σχήματος και τον ρόλο των βουλευτών σε αυτό.

Στο επίκεντρο της κριτικής τους βρίσκεται η ανάγκη για μεγαλύτερη θεσμική ισορροπία και ουσιαστικότερη συμμετοχή των εκλεγμένων εκπροσώπων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Οι υπογράφοντες επισημαίνουν ότι το ζήτημα δεν είναι προσωπικό ή συγκυριακό, αλλά αφορά τη συνολική αρχιτεκτονική της διακυβέρνησης.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι οι εν λόγω βουλευτές φαίνεται να επαναπροσδιορίζουν το σημείο αναφοράς τους, στρέφοντας το βάρος των παρεμβάσεών τους περισσότερο προς τους ψηφοφόρους τους και λιγότερο προς το Μέγαρο Μαξίμου. Η μετατόπιση αυτή ερμηνεύεται ως ένδειξη αυξημένης πίεσης από την κοινωνική βάση αλλά και ως προεκλογική ετοιμότητα. Παράλληλα, όσοι συντάσσονται με τις απόψεις των 5,  προετοιμάζονται να θέσουν τα ζητήματα αυτά στην συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας, την ερχόμενη Πέμπτη.

Πάντως, με τα σημερινά δεδομένα, ελάχιστοι εκτιμούν ότι οι αντιδράσεις θα εκτονωθούν άμεσα. Αντιθέτως, όλα δείχνουν ότι η συζήτηση θα συνεχιστεί με ένταση, ιδίως ενόψει τόσο της συνεδρίασης της 7ης Μαΐου όσο και του συνεδρίου που ακολουθεί. Εκεί, δεν αποκλείεται να διατυπωθούν πιο αιχμηρές τοποθετήσεις, με επίκεντρο όχι μόνο το επιτελικό κράτος, αλλά και τη συνολική στρατηγική της παράταξης στην πορεία προς τις επόμενες εκλογές.

Μέσα σε αυτό το σύνθετο εσωκομματικό περιβάλλον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης καλείται να διαχειριστεί μια λεπτή ισορροπία. Από τη μία πλευρά, να υπερασπιστεί ένα μοντέλο διακυβέρνησης που αποτελεί κεντρικό πυλώνα της κυβέρνησης του κι από την άλλη, να διασφαλίσει τη συνοχή της κοινοβουλευτικής ομάδας. Έτσι, υπερασπίζεται το επιτελικό κράτος ως ένα εργαλείο που έχει αποδώσει μετρήσιμα αποτελέσματα, χωρίς ωστόσο να αποδοκιμάζει ευθέως τους βουλευτές που εκφράζουν επιφυλάξεις.

Στο πλαίσιο αυτό, προχώρησε σε μια σαφή διάκριση μεταξύ εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας, υπογραμμίζοντας ότι το επιτελικό κράτος αφορά πρωτίστως τη λειτουργία της κυβέρνησης. Ταυτόχρονα, ανέδειξε τη σημασία της συνεργασίας με τους βουλευτές, αναγνωρίζοντας τον ρόλο τους ως κρίσιμων διαύλων επικοινωνίας με την κοινωνία. Το Μέγαρο Μαξίμου επιδιώκει να αποφύγει τη δημιουργία ενός πλαισίου στο οποίο η κυβερνητική λειτουργία θα εξαρτάται από τις διαθέσεις των βουλευτών, χωρίς όμως να αγνοεί τις πολιτικές και κοινωνικές πιέσεις που αυτοί μεταφέρουν. Τ

Tο σίγουρο είναι ότι το επόμενο δεκαπενθήμερο που θα πραγματοποιηθεί η συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας και το συνέδριο του κόμματος θα λειτουργήσουν ως βαρόμετρα για το εύρος και το βάθος των εσωκομματικών εξελίξεων.

mononews.gr