«Δεν με νοιάζει, δεν με ενδιαφέρει, γιατί να φανώ κακός»: Το δόγμα που μας φέρνει το …σύστημα!

Τα προβλήματα της περιοχής είναι μεγαλύτερα από το μπόϊ που εμφανίζεται σε πολλούς από τους τοπικούς υπερπαράγοντες, ιδιοτελώς λειτουργούντες!

Η λογική της επιβολής όμως της γνώμης, των ιδιοτελών, με το ύφος και την έπαρση που πηγάζει από την λιγοστή επίδοση προσφοράς και την υπερκτιμημένη ανταμοιβή με δυό και τρεις τρόπους, μόνο και μόνο επειδή υπηρετούν τον οπλαρχηγό του  …συστήματος, προκαλεί σε πολλές περιπτώσεις ναυτία, αηδία και σε πολλές περιπτώσεις αδιαφορία των πολιτών να αντιδράσουν!

Αυτή η λογική, …«δεν με νοιάζει, δεν με ενδιαφέρει, γιατί να φανώ κακός», έφερε την ανισορροπία στην κοινωνία και φυσικά την παράξενη παράκρουση από την οποία κερδισμένοι βγαίνουν οι λιγοστοί, οι κολλητοί και μόνο οι άμεσα ενδιαφερόμενοι!

Είναι ιδιαιτέρως παράδοξο πως τις δυό τελευταίες ημέρες, η τοπική παράκρουση του συστήματος βγήκε προς τα ΄έξω και έγινε θέμα πανελλήνιας εμβέλειας, χωρίς ουσιαστικό λόγο και χωρίς βασική αιτία! Δυό κουβέντες ανούσιες και χωρίς περιεχόμενο, που θέλησαν να επιβάλουν στην ατζέντα, ήταν αρκετές για να γίνουν γι άλλη μια φορά αντιληπτές οι μεθοδεύσεις, ο τακτικισμός και η αλαζονεία στηριγμένη σε γυάλινα πόδια, έστω κι αν αυτά είναι υπέρ του δέοντος βαριά και παρά το σελοφάν και του μέϊκ-απ, υπέρ του δέοντος παραφουσκωμένα από τη μάσα που προσφέρει απλόχερα το σύστημα!

Δεν θα αρνηθούμε, πως η δεοντολογία θα πρέπει να διατηρείται και να υπολογίζεται και να ακολουθείται. Αν θέλεις να δεχθείς τις ερωτήσεις, θα πρέπει να λογαριάζεις και τις συνέπειες. Αν ο βουλευτής είχε γνωστό τον κρυφό “ιδιοκτήτη”, ο σοφός λαός λέει: Δεν ήξερες, δεν ρώταγες; 

Φυσικά οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, καλώς γνωρίζουν το λιβάνισμα, το καθημερινό ξεσκόνισμα και την χωρίς κρατήματα Γκαιμπελική τακτική της δοξολογίας, που αρχίζει και τελειώνει με την συνεχή ενημέρωση του αφεντικού και την ισορροπία του τρόμου για να γίνεται το άσπρο- μαύρο και το …πορτοκαλί, μαύρο κι άραχνο! Οι παροικούντες γι άλλη μια φορά σιωπούν: Δεν γνωρίζουν άραγε τις διαδρομές; Αραγε, αν ένας επιχειρηματίας που δεν έχει έσοδα, δεν θα είναι …ευτυχής αν τους υπαλλήλους του, τους πληρώνει όλος ο κόσμος και μάλιστα με αδρό τρόπο και χωρίς φειδώ, τάχα και δήθεν γιατί έχει και οικογενειακή σχέση με το σύστημα και το Σύστημα;

Η τακτική είναι γνωστή στο πιο κοντινό κύκλο των παροικούντων την Ιερουσαλήμ: Παίρνεις αδρά, προσφέρεις υπηρεσίες όποτε χρειαστεί αδρά! Κι αν τύχει στην πόρτα σου και το περίεργο, δώσε του να καταλάβει! Μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση, φάνηκε στην πόρτα, ένας πιο άντρας απ’ ο,τι τον υπολόγιζαν. Το ότι πούλησε η …εξυπνάδα της στιγμής, ας όψεται ο κολλητός που τον πήγε και τον φόρτωσε κι όπως είπαμε, δεν ήξερε και δεν ρώτησε!

Το να αναδεικνύεται όμως μια τέτοια κατάσταση, μπορεί να υποκρύπτει και κάτι βαθύτερο: Την αιτία του συνεχούς και ανελέητου «βομβαρδισμού» που εισπράττουμε ως κοινωνία το τελευταίο διάστημα, αφού φαίνεται πως τα ποσοστά δεν μπορούν τώρα να αλλοιωθούν και φυσικά είναι πολύ κατώτερα αυτών που έχουν στο νου τους και κάνουν και πάλι νέα …όρεξη.

Αυτή η λογική, …«δεν με νοιάζει, δεν με ενδιαφέρει, γιατί να φανώ κακός», κάπως θα πρέπει να εκφραστεί και μάλιστα αντιδραστικά! Χωρίς να φανεί κακός ή αντίθετος! Πώς; Υπάρχει ένας τρόπος κι αυτός είναι που τους έκανε να τρελαθούν!

ΥΓ. Για την τουριστική προβολή που είδε …όλος ο κόσμος πλην του ενός, ας πάει να κάνει έρευνα και να δει τα χαμηλά δεκαετίας για τον μήνα που πέρασε κι ας ακούσει ιδιοκτήτες που έχουν άδεια δωμάτια ή καταστηματάρχες που ψάχνουν να βρούνε τρόπους επιβίωσης!

Αυτά όμως δεν είναι των ενδιαφερόντων για να τα κάνει, γιατί θα είναι δημοσιογραφία…