Η άλωση της Κωνσταντινούπολης, είναι αναμφίβολα από τα πλέον σημαντικά γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας.
Του Κώστα Ζιαζιά, Επίτιμου Αρχηγού ΓΕΣ
Η Βασιλεύουσα έπεσε στα χέρια βαρβάρων. Η ιαχή «εάλω ή Πόλις» ακούγεται σα θρήνος απο αυτήν την καταραμένη Τρίτη, στις 29 τού Μαϊου τού 1453 μέχρι σήμερα από την θάλασσα του Μαρμαρά,στον Βόσπορο, στην Μεσόγειο, σε όλες τις χώρες της Δύσης καί της Ανατολής. Σταμάτησε ο χρόνος .Το ρολόι του χρόνου κόλλησε. Γιά τη ψυχή άπαντος του ελληνισμού αυτή η ημερομηνία τον στοιχειώνει. Η θυσία του Αυτοκράτορα και η Άλωση της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαΐου του 1453 από τους Οθωμανούς, ήταν η τελική φάση μιας θλιβερής πορείας, του σπουδαιότερου ανθρώπινου πολιτισμού, προς την πτώση και την παρακμή.
«Τό τήν πόλιν σοι δούναι ούτ΄ εμου εστίν ούτ΄ άλλου τών κατοικούντων έν ταύτη. Κοινή γάρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν καί ού φεισόμεθα τής ζωής ημών». Με αυτή την ιστορική φράση διατράνωσε θυσιαζόμενος ο αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος Παλαιολόγος την διαχρονική απάντηση των Ελλήνων όταν καλούνται να παραδώσουν γην και ύδωρ!
Ό τελευταίος αυτοκράτορας τών Ελλήνων έπεσε μαχόμενος ώς απλός στρατιώτης. Δέν παραδόθηκε. Δέν συμβιβάστηκε παραδίδοντας γη. Δέν πρόδωσε. Ό λαός μας, ένιωσε τό μεγαλείο τής θυσίας του καί τόν μαρμάρωσε.
Αυτός ό υπέροχος λαός, τόν θρήνησε καί τόν τραγούδησε ταυτόχρονα. Τέτοιος ωραίος θάνατος συμπυκνώνει όλα τά όνειρα τού σταυρωμένου λαού μας. Αποτελεί πρότυπο καί αποτελεί παράδειγμα.
«Εσείς πουλιά πετούμενα, πετάτε στον αέρα
Στείλτε χαμπέρια στη Φραγκιά στη Μοσχοβιά μαντάτα
Πήραν την πόλη πήρανε, πήραν τη Σαλλονίκη
Πήραν και την Αγια Σοφιά, το Μέγα Μοναστήρι
Και η κυράτσα Παναγιά στην πόρτα ακουμπισμένη
Χρυσό μαντήλιν εκρατεί, τα δάκρυα της σφουγγούσε
Και τους μαστόρους έλεγε και τους μαστόρους λέγει
Πάψτε μαστόροι τη δουλειά, μη χάνετε καιρό σας
Εδώ τζαμί δε γίνεται, για να λαλούν χοτζάδες,
εδώ θα μένει η Αγια Σοφιά…»