Εύσημα στην Ελλάδα και από τον διάσημο Ισραηλινό ιστορικό Χαράρι

Η αισιοδοξία του διάσημου Ισραηλινού ιστορικού, καθηγητή και διανοούμενου Γιουβάλ Νώε Χαράρι για τις επιστημονικές εξελίξεις στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού συμβαδίζει με τον προβληματισμό του για τις τεχνολογικές εξελίξεις που εισάγονται ξαφνικά στην καθημερινότητα εξαιτίας της πανδημίας.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο «Βήμα της Κυριακής», ο πολυδιαβασμένος συγγραφέας των παγκόσμιων best seller «Sapiens», «Homo Deus», «21 μαθήματα για τον 21ο αιώνα» (Εκδόσεις Αλεξάνδρεια) επισημαίνει ότι η νέα τεχνολογία παρακολούθησης των πολιτών μπορεί να χρησιμεύσει για την αναχαίτιση της πανδημίας χωρίς να υπονομευθεί η δημοκρατία και το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα.

Προτείνει όπου τίθεται σε εφαρμογή ένα σύστημα παρακολούθησης να βρίσκεται αυστηρά υπό τον έλεγχο ειδικής υγειονομικής Αρχής, η οποία δεν θα έχει καμία σχέση με πολιτικά ή επιχειρηματικά συμφέροντα. Τονίζει επίσης ότι όταν αυξάνεται η παρακολούθηση των πολιτών θα πρέπει ταυτόχρονα να αυξάνεται και η επιτήρηση των κυβερνήσεων και των μεγάλων επιχειρήσεων. Διαφορετικά, «πρόκειται για το άνοιγμα μιας λεωφόρου προς τη δικτατορία».

Ο Χαράρι πιστεύει ότι αυτή τη στιγμή απαιτείται η συνεργασία όλων των χωρών για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης, αλλά και των οικονομικών της επιπτώσεων. «Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένα παγκόσμιο σχέδιο οικονομικής διάσωσης» υπογραμμίζει.

«Όλες οι χώρες μπορούν να μάθουν από την ελληνική εμπειρία»

«Η Ελλάδα φαίνεται ότι αντέδρασε στην κρίση πολύ αποτελεσματικά, καλύτερα από πολλούς Ευρωπαίους γείτονές της. Οι χώρες σε όλον τον κόσμο μπορούν να μάθουν και να ωφεληθούν από την ελληνική εμπειρία. Ωστόσο, καμία χώρα δεν πρέπει να αντιγράφει τυφλά την άλλη, γιατί σε καθεμία η κατάσταση είναι διαφορετική.

Η Νέα Ζηλανδία επίσης έκανε πολύ καλή δουλειά, αλλά είναι ένα απομονωμένο νησιωτικό κράτος, και άρα μια χώρα που βρίσκεται σε πιο κεντρικό σημείο γεωγραφικά, όπως η Ελβετία, ίσως να μην μπορεί να την αντιγράψει εύκολα.

Και η Γερμανία τα κατάφερε καλά, αλλά είναι μια πλούσια χώρα, που σημαίνει ότι μια φτωχή χώρα σαν το Εκουαδόρ δεν θα μπορέσει να την ακολουθήσει. Η Νότια Κορέα αποτελεί ένα ακόμα καλό παράδειγμα, αλλά ίσως η επιτυχία της να σχετίζεται με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κουλτούρας της και οι πολιτικές που εφάρμοσε να μη λειτουργήσουν σε χώρες με διαφορετική κουλτούρα, όπως η Νότια Αφρική. Το ίδιο ισχύει και για το παράδειγμα της Ελλάδας.

Πιστεύω ότι είναι σημαντικό για όλες τις χώρες να μοιράζονται ανοιχτά τις πληροφορίες για τις πολιτικές που εφαρμόζουν και τα αποτελέσματά τους. Οχι μόνο σε ό,τι αφορά τον αριθμό των κρουσμάτων και των νεκρών, αλλά και για την οικονομική τους κατάσταση και για την ψυχική υγεία των πολιτών τους.

Υπάρχουν πολλά διδάγματα να εξαχθούν από την εμπειρία κάθε χώρας, ακόμα και από τα λάθη και τις αποτυχίες. Αν οι χώρες δεν μοιραστούν τις πληροφορίες τους ή δεν μπορέσουν να εμπιστευθούν τις πληροφορίες που λαμβάνουν από τις άλλες χώρες, δεν θα ξέρουν ποιες πολιτικές να υιοθετήσουν και το πιθανότερο είναι να καταλήξουν να επαναλαμβάνουν τα λάθη άλλων. Αλλά αν οι πληροφορίες διακινούνται ελεύθερα, κάθε χώρα θα μπορεί να επιλέξει τις πολιτικές που ταιριάζουν περισσότερο στις δικές της ιδιαίτερες συνθήκες», είπε χαρακτηριστικά.